National and Kapodistrian University of Athens
Η ΠΟΛΙΤΕΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα εργασία διερευνά την εφαρμογή της πολιτειότητας στην προσχολική ηλικία, εστιάζοντας στη συμβολή των παιδικών συνελεύσεων ως εργαλείο συνδιαμόρφωσης της σχολικής καθημερινότητας παιδιών και παιδαγωγών. Στόχος της είναι να αναδείξει την ανάγκη καλλιέργειας μιας περισσότερο δημοκρατικής συνείδησης ήδη από την προσχολική ηλικία, ενισχύοντας την αυτονομία, την κριτική σκέψη και την κοινωνική συνειδητοποίηση των παιδιών. Μέσα από μια βιώσιμη αντιπρόταση στο παραδοσιακό Αναλυτικό Πρόγραμμα, προτείνεται ένα μοντέλο μάθησης που βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή των παιδιών στη λήψη αποφάσεων και στη συνδιαμόρφωση της σχολικής ζωής. Η έρευνα που εξετάζεται στο πρακτικό μέρος της διπλωματικής αυτής εργασίας πραγματοποιήθηκε στο ιδιωτικό νηπιαγωγείο «Παιχνιδοσκόπιο» στην Αγία Παρασκευή στην Αθήνα κατά τα σχολικά έτη 2022-2024, όπου αναλύθηκαν οι παιδικές συνελεύσεις ως μέσο ενίσχυσης συλλογικής διαχείρισης της γνώσης. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω συμμετοχικής παρατήρησης, εκπαιδευτικού ημερολογίου και ηχογραφήσεων σε παιδικές ραδιοφωνικές εκπομπές. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι παιδικές συνελεύσεις συμβάλλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτοδιαχείρισης, συνεργασίας και διαπραγμάτευσης, επιτρέποντας στα παιδιά να διαμορφώνουν ενεργό ρόλο σε μια σχολική κοινότητα όπου η μάθηση δεν είναι επιβεβλημένη αλλά προτείνεται και αποφασίζεται από τα ίδια τα παιδιά. Το θεωρητικό πλαίσιο της εργασίας αντλεί από την κριτική παιδαγωγική και ειδικότερα τις προσεγγίσεις των Paulo Freire, John Dewey και Gert Biesta, οι οποίοι αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση ως πεδίο κοινωνικής μεταμόρφωσης και ενδυνάμωσης των υποκειμένων. Παράλληλα οι δεξιότητες που αναπτύσσονται μέσα από τη συλλογική διαδικασία των παιδικών συνελεύσεων όπως η συνεργασία, η ευθύνη και η αυτοοργάνωση αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται διαρκώς και απαιτεί ενεργούς, συμμετοχικούς πολίτες με φωνή και παρουσία. Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εκπαίδευση δεν μπορεί να είναι ουδέτερη, αλλά αντιθέτως μπορεί να αποτελέσει μέσο κοινωνικής αλλαγής αν αξιοποιηθεί ως τέτοια. Οι παιδικές συνελεύσεις προτείνονται ως εργαλείο δημιουργίας 7 συμμετοχικών σχολικών κοινοτήτων και κοινωνικοσυναισθηματικής ενδυνάμωσης των μικρών παιδιών, μετατρέποντας το νηπιαγωγείο μέσα από δημοκρατικές παιδαγωγικές πρακτικές σε έναν χώρο ελευθερίας, αλληλεγγύης και συλλογικής μάθησης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Φουρτούνη Βασιλική
- Fourtouni Vasiliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3501251