National and Kapodistrian University of Athens
Νοσολογικό φάσμα Ελλήνων στη μεσοπολεμική Θεσσαλονίκη από τα αρχεία του νοσοκομείου «Αγίου Δημητρίου» το έτος 1933
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Με βάση την Κοινωνική Επιδημιολογία, οι κακές συνθήκες δόμησης σε μια πόλη και ο υπερπληθυσμός συνεπάγονται σημαντικούς κινδύνους έναντι της ανάπτυξης μεταδιδόμενων νοσημάτων. Στη Θεσσαλονίκη του μεσοπολέμου υπήρχαν συνθήκες ευνοϊκές έναντι της ανάπτυξης μιας κρίσης δημόσιας υγείας, ως συνάρτηση της πυρκαγιάς του 1917, που είχε οδηγήσει σε στεγαστικό πρόβλημα, και της μαζικής εγκατάστασης προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Ωστόσο, δεν υπάρχουν έως τώρα ακριβή δεδομένα για το νοσολογικό προφίλ της πόλης την τότε περίοδο. Στόχος: Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης ήταν η εξέταση του νοσολογικού προφίλ της Θεσσαλονίκης του Μεσοπολέμου. Μεθοδολογία: Το δείγμα της έρευνας αφορά το σύνολο των νοσηλευόμενων ασθενών για το έτος 1933 στο νοσοκομείο «Άγιος Δημήτριος» της Θεσσαλονίκης. Από τους φακέλους των ασθενών εξήχθησαν διάφορα δεδομένα, τα οποία ήταν κοινωνικοδημογραφικής και κλινικής φύσεως. Συνολικά, αναλύθηκαν 8.364 άτομα, κατόπιν εξέτασης των δεδομένων των ιατρικών τους φακέλων. Αποτελέσματα: Οι νοσηλευόμενοι ασθενείς είχαν μια σχετικά μικρή ηλικία (μέση τιμή 30.90). Τα κυριότερα τμήματα στα οποία νοσηλεύτηκαν ήταν το χειρουργικό (37.04%) και το παθολογικό (35.19%). Οι πιο συχνές ασθένειες ήταν η σκωληκοειδίτις (15.73%), το να είναι η νοσηλευόμενη (9.97%), οι λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού (7.08%) και η ελονοσία (7.07%). Ως συνάρτηση των ανωτέρω δεδομένων, μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα ως προς τις κυριότερες αιτίες θανάτου στο δείγμα της έρευνας. Στο δείγμα της έρευνας, οι ασθένειες με τον υψηλότερο αριθμό θανάτων ήταν η μηνιγγίτιδα (58.3%), η σηψαιμία (79.2%) και η φυματίωση (26.5%). Ασθένειες όπως η ελονοσία και οι λοιμώξεις του αναπνευστικού είχαν σημαντικό αριθμό θανάτων, αλλά με χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας. Οι χειρουργικές παθήσεις (π.χ. σκωληκοειδίτις) είχαν πολύ χαμηλή θνησιμότητα. Από το συνολικό δείγμα της έρευνας, το 58.63% θεραπεύτηκε, το 21.82% βελτιώθηκε, το 11.68% παρέμεινε στην ίδια κατάσταση, το 6.21% απεβίωσε και για το 1.67% δεν υπήρχαν ακριβή στοιχεία. Συμπεράσματα: Οι κακές συνθήκες δόμησης και υγιεινής στην τότε Θεσσαλονίκη οδήγησαν σε σημαντικές κρίσεις μεταδιδόμενων νοσημάτων. Η αντιμετώπιση αυτών στο τότε, αλλά και στο σήμερα, συνεπάγεται τη βελτίωση των συνθηκών δόμησης και υγιεινής του πληθυσμού.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μουσή Κωνσταντίνα
- Mousi Konstantina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5299732