National and Kapodistrian University of Athens
Σαρκώματα μαλακών μορίων στην παιδική ηλικία: κλινική προβολή και χρόνος που μεσολάβησε έως την τελική διάγνωση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η έγκαιρη διάγνωση του σαρκώματος μαλακών μορίων στα παιδιά είναι σημαντική για τη βελτίωση στον τοπικό έλεγχο της νόσου, τη συνολική επιβίωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών Σκοπός: Η διερεύνηση του χρόνου που μεσολαβεί από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι την τελική διάγνωση και οι επιπτώσεις στην επιβίωση. Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη ασθενών που διαγνώστηκαν με σάρκωμα μαλακών μορίων και νοσηλεύτηκαν σε δυο ογκολογικά τμήματα α)της Πανεπιστημιακής κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία» και β)του Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού». Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ιατρικών φακέλων των ασθενών. Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p=0,100. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 49 ασθενείς (29 αγόρια), με μέση ηλικία διάγνωσης 7,64 (±4,9) έτη. Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση της νόσου κυμάνθηκε από 5 ημέρες έως 3 έτη. Στο 49 % των παιδιών η τελική διάγνωση έγινε εντός 30 ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων, στο 26,5% εντός 30-60 ημερών και στο 18,4% η διάγνωση έγινε μετά από 3 μήνες. Η κλινική προβολή της νόσου ήταν συνηθέστερα ψηλαφητή μάζα/μόρφωμα/οίδημα/διόγκωση στην πάσχουσα περιοχή (61,22%), ενώ σπανιότερος ήταν ο πυρετός (10,20%). Ραβδομυοσάρκωμα (RMS) είχε το 56,3% των παιδιών, non-RMS το 29,2% και σάρκωμα Ewing το 14,6%. Η συνολική 5ετής επιβίωση ήταν 82,94% και στατιστικά σημαντικά υψηλότερη (p=0,002) στους ασθενείς που διαγνώσθηκαν το πρώτο δεκαπενθήμερο από την έναρξη των συμπτωμάτων Ασθενείς με RMS είχαν το υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης στην τριετία (96,15%) και στην πενταετία (91,97%), αντίστοιχα, η επιβίωση των ασθενών με non-RMS ήταν 78,5% και 61,88%, αντίστοιχα, ενώ οι ασθενείς με σάρκωμα Ewing είχαν ποσοστό επιβίωσης 85,71%, σταθερό στην τριετία και στην πενταετία. Οι ασθενείς σε υψηλό ποσοστό γεννήθηκαν: με φυσιολογικό τοκετό (57%), μετά από τελειόμηνη κύηση (80%) και με φυσιολογικό βάρος γέννησης (82%). Συμπεράσματα: 1)Τα συνηθέστερα συμπτώματα που παρουσιάζουν ασθενείς με σάρκωμα μαλακών μορίων είναι ψηλαφητή μάζα/μόρφωμα/οίδημα/διόγκωση στην πάσχουσα περιοχή, ενώ ο πυρετός είναι σπανιότερος. 2)Τα άτυπα συμπτώματα προβολής της νόσου οδήγησαν σε μεγάλη καθυστέρηση της διάγνωσης, έως και 3 έτη. 3)Η επιβίωση των ασθενών σχετίζεται με το χρόνο που μεσολάβησε από την κλινική προβολή της νόσου έως την τελική διάγνωση και ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη (p=0,002) στους ασθενείς που διαγνώσθηκαν το πρώτο δεκαπενθήμερο από την έναρξη των συμπτωμάτων. 4)Οι ασθενείς με RMS εμφάνισαν υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης στην τριετία και στην πενταετία σε σχέση με τους ασθενείς με non-RMS. 5)Οι ασθενείς που διαγνώστηκαν με σάρκωμα Ewing μαλακών μορίων παρουσίασαν υψηλά ποσοστά επιβίωσης στην τριετία που παρέμειναν αμετάβλητα στην πενταετία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ακερμανίδης Ιωάννης
- Akermanidis Ioannis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5308842