National and Kapodistrian University of Athens
«Επούλωση πληγών σε νεαρούς και γηρασμένους μύες με τη χρήση χαμηλής δόσης φωτοδυναμικής»
Abstract
dc:descriptionΗ φωτοδυναμική θεραπεία χαμηλής δόσης (Low Dose Photodynamic Therapy - LD-PDT) έχει προσελκύσει αυξανόμενο ερευνητικό ενδιαφέρον ως αναγεννητική στρατηγική για την επούλωση τραυμάτων. Ωστόσο, η θεραπευτική της αποτελεσματικότητα σε συνάρτηση με την ηλικία και τη μελάγχρωση του δέρματος παραμένει ανεπαρκώς διερευνημένη. Η παρούσα μελέτη στόχευσε να αξιολογήσει τις επουλωτικές επιδράσεις της LD-PDT σε οξέα εξ ολοκλήρου παχιά εκτομικά τραύματα, σε νεαρά (2–3 μηνών) και ηλικιωμένα (11–12 μηνών), άτριχα ποντίκια με μελανίνη (SKH-hr2). Συνολικά 56 μύες κατανεμήθηκαν σε οκτώ πειραματικές ομάδες (n=7 ανά ομάδα): τέσσερις ομάδες νεαρών και τέσσερις ομάδες ηλικιωμένων ζώων. Κάθε ηλικιακή ομάδα χωρίστηκε στις εξής υποομάδες: (1) gel μόνο με τα έκδοχα, χωρίς τον φωτοευαισθητοποιητή, (2) gel με AlClPc 0,3% w/v, (3) μόνο ακτινοβόληση με ερυθρό laser (661 nm, 50 mW/cm², 2 J/cm²) και (4) LD-PDT (gel με AlClPc 0,3% w/v + ερυθρό laser 661 nm, 50 mW/cm², 2 J/cm²). Οι θεραπείες εφαρμόζονταν δύο φορές την εβδομάδα και η επούλωση των τραυμάτων αξιολογήθηκε με κλινική παρατήρηση, φωτοτεκμηρίωση, βιοφυσικές παραμέτρους του δέρματος (διαδερμική απώλεια ύδατος, ενυδάτωση, pH), υφή και επίπεδα αιμοσφαιρίνης, φασματοσκοπία FT-IR και ιστοπαθολογική ανάλυση. Στα νεαρά ποντίκια, τόσο η ακτινοβόληση όσο και η LD-PDT συνέβαλαν στη βελτίωση της επούλωσης συγκριτικά με τις ομάδες ελέγχου, με την ακτινοβόληση να σχετίζεται με ελαφρώς μικρότερη φλεγμονώδη αντίδραση σε σχέση με την LD-PDT. Αντιθέτως, στα ηλικιωμένα ζώα, η ομάδα που έλαβε LD-PDT εμφάνισε σημαντικά ταχύτερη σύγκλειση του τραύματος σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες, επιτυγχάνοντας το κλινικό τελικό σημείο μία ημέρα νωρίτερα ακόμη και από τις νεαρές ομάδες. Η ιστολογική ανάλυση επιβεβαίωσε την ανώτερη αναγέννηση ιστών στην εν λόγω ομάδα, συνοδευόμενη από μειωμένη φλεγμονώδη αντίδραση. Η φασματοσκοπία FT-IR αποκάλυψε χαρακτηριστικές μεταβολές στις περιοχές των αμιδίων Ι και ΙΙ, υποδηλώνοντας αλλαγές στη δευτεροταγή δομή του κολλαγόνου που συνδέονται με την αναγέννηση του δέρματος, σε συμφωνία με τα ιστολογικά ευρήματα. Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν την ικανότητα της LD-PDT να αντιμετωπίζει τις δυσλειτουργίες που σχετίζονται με την ηλικία στην επιδιόρθωση των ιστών, αναδεικνύοντας τη δυναμική της ως μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για τραύματα με μειωμένη επούλωση. Απαιτείται περαιτέρω βελτιστοποίηση των παραμέτρων δόσης και δοκιμή σε πρότυπα χρόνιων τραυμάτων, ώστε τα ευρήματα αυτά να μεταφραστούν σε κλινική πρακτική.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΧΑΛΑΤΣΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
- CHALATSA CHRISTINA
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek, English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5313285