National and Kapodistrian University of Athens
Η χρήση του τρανεξαμικού οξέος έναντι εικονικού φαρμάκου στην πρόληψη της διεύρυνσης του αιματώματος ασθενών με μη τραυματική ενδοεγκεφαλική αιμορραγία: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών / Tranexamic acid for hematoma expansion prevention in patients with non-traumatic intracerebral hemorrhage: a systematic review and meta-analysis of randomized placebo-controlled trials
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Η ενδοεγκεφαλική αιμορραγία είναι ένας τύπος εγκεφαλικού επεισοδίου, με υψηλή θνητότητα, αλλά περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές. Η διεύρυνση του αιματώματος αποτελεί βασικό προγνωστικό δείκτη κακής έκβασης στους ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. Το τρανεξαμικό οξύ είναι ένας αντιινωδολυτικός παράγοντας που έχει χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο της αιμορραγίας σε ποικίλες κλινικές περιπτώσεις. Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ενδοφλέβιας χορήγησης τρανεξαμικού οξέος σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. Μεθοδολογία: Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA και Cochrane, διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών που συνέκριναν την ενδοφλέβια χορήγηση τρανεξαμικού οξέος έναντι εικονικού φαρμάκου σε ενήλικες ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η διεύρυνση του αιματώματος στις 24 ώρες. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελούσαν η απόλυτη μεταβολή του όγκου του αιματώματος στις 24 ώρες, η βαθμολογία στην τροποποιημένη κλίμακα Rankin (mRS) ως δείκτης λειτουργικής έκβασης, η θνητότητα, και τα μείζονα θρομβοεμβολικά επεισόδια στους 3 μήνες. Διεξήχθησαν επίσης αναλύσεις υπο-ομάδων για το κύριο καταληκτικό σημείο, καθώς και δοκιμασίες αξιολόγησης του συστηματικού σφάλματος. Αποτελέσματα: Στη μελέτη αναλύθηκαν επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, με συνολικά 2914 ασθενείς. Η χορήγηση τρανεξαμικού οξέος φάνηκε να σχετίζεται με στατιστικά σημαντική μείωση της πιθανότητας διεύρυνσης του αιματώματος σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (OR = 0,83· 95% CI 0,70 έως 0,99). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές όσον αφορά στα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία [0 έως 3 βαθμοί στην mRS ή επιστροφή στη βασική λειτουργική κατάσταση (OR = 0,96· 95% CI 0,83 έως 1,12), θνητότητα (OR = 0,95· 95% CI 0,81 έως 1,13), μείζονα θρομβοεμβολικά επεισόδια (OR = 1,28· 95% CI 0,92 έως 1,79)], με εξαίρεση την απόλυτη μεταβολή του όγκου του αιματώματος (μέση διαφορά = -0,98· 95%; CI -1,92 έως -0,02). Οι αναλύσεις υπο-ομάδων για το κύριο καταληκτικό σημείο δεν έδειξαν σημαντική τροποποίηση της επίδρασης από την ηλικία, τη βαθμολογία στην κλίμακα Γλασκώβης (GCS), το χρονικό διάστημα από την έναρξη των συμπτωμάτων έως την παρέμβαση, την εντόπιση της ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας, την παρουσία ενδοκοιλιακής αιμορραγίας, ή τον αρχικό όγκο του αιματώματος. Συμπεράσματα: Η ενδοφλέβια χορήγηση τρανεξαμικού οξέος οδηγεί σε ήπια ελάττωση της διεύρυνσης του αιματώματος σε ασθενείς με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία, χωρίς ταυτόχρονη βελτίωση της κλινικής έκβασης ή αύξηση του θρομβοεμβολικού κινδύνου. Η αναγνώριση πιθανών ομάδων ασθενών που θα μπορούσαν να επωφεληθούν περισσότερο από αυτό το φάρμακο, καθώς και ο σχεδιασμός της βέλτιστης στρατηγικής για την αξιοποίησή του στη διαχείριση της οξείας ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας, χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Θεοδωρή Μαρία Άννα
- Theodori Maria Anna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5323291