National and Kapodistrian University of Athens
Η εφαρμογή ενός Νατουραλιστικού, Συμπεριφορικού – Αναλυτικού Μοντέλου ενδυνάμωσης γονέων παιδιών με ΔΑΦ στον γονεϊκό τους ρόλο
Abstract
dc:descriptionΗ εκπαίδευση των γονέων παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), με στόχο την ενίσχυση και ενδυνάμωσή τους στον γονεϊκό ρόλο, αποτελεί παράγοντα θεμελιώδους σημασίας για τη μεγιστοποίηση των αποτελεσμάτων μίας θεραπευτικής παρέμβασης στο πλαίσιο του Συστημικού Συμπεριφορικού – Αναλυτικού μοντέλου. Παράλληλα, η σύναψη και η ποιότητα του δεσμού (attachment) ασκεί καθοριστική επίδραση στην γλωσσική, γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού σε όλα τα αναπτυξιακά στάδια της ζωής του. Παλαιότερες έρευνες υποστήριζαν ότι τα παιδιά με ΔΑΦ δεν μπορούσαν να συνάψουν δεσμό με τους φροντιστές τους, εξαιτίας των εγγενών δυσκολιών της διαταραχής. Ωστόσο, τα σύγχρονα ερευνητικά ευρήματα υποστηρίζουν ότι τα παιδιά με ΔΑΦ όχι μόνο δύνανται να διαμορφώσουν δεσμό με τους φροντιστές τους, αλλά υπό κατάλληλες συνθήκες μπορούν να συνάψουν δεσμό ασφαλούς τύπου. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθούν: α) τα μοτίβα δεσμού δύο δίδυμων αγοριών προσχολικής ηλικίας με ΔΑΦ με τη μητέρα και τον πατέρα τους, β) η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής ενός Νατουραλιστικού Συμπεριφορικού – Αναλυτικού μοντέλου εκπαίδευσης γονέων παιδιών με ΔΑΦ ως προς τη βελτίωση της σχέσης και της αλληλεπίδρασης με τα παιδιά τους και γ) η πιθανή μείωση του γονικού στρες ως αποτέλεσμα της συμμετοχής τους στο πρόγραμμα εκπαίδευσης γονέων. Τα μοτίβα δεσμού των συμμετεχόντων αξιολογήθηκαν με την πειραματική διαδικασία της «Συνθήκης του Ξένου» ενώ το πρόγραμμα εκπαίδευσης γονέων εφαρμόστηκε μέσω ενός ατομικού πειραματικού σχεδιασμού με πολλαπλές γραμμές βάσης ανά κατηγορία αντιδράσεων. Στο πλαίσιο της παρέμβασης επιλέχθηκαν δύο ειδών μεταβλητές: μία σχεσιακή μεταβλητή που αφορούσε την αλληλεπίδραση παιδιού-γονέα, η από κοινού εστίαση της προσοχής, και δύο μεταβλητές που αφορούσαν τις γονικές συμπεριφορές, το νατουραλιστικό ύφος αλληλεπίδρασης του γονέα και η παροχή θετικής ενίσχυσης. Τα ευρήματα της έρευνας, συνάδουν με εκείνα προηγούμενων ερευνών σχετικά με την εμφάνιση οργανωμένων μοτίβων δεσμού σε παιδιά με ΔΑΦ, καθώς και οι δύο συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν με δεσμό ασφαλούς τύπου και με τους δύο γονείς. Παράλληλα, η εφαρμογή του προγράμματος εκπαίδευσης γονέων επέφερε θετικά αποτελέσματα και στις τρεις εξαρτημένες μεταβλητές, τα οποία γενικεύθηκαν σε νέο πλαίσιο και διατηρήθηκαν σε βάθος χρόνου. Τέλος, μετά το πέρας της παρέμβασης τα επίπεδα άγχους των γονέων παρουσίασαν σχετική μείωση. Συνολικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υπογραμμίζουν τον καθοριστικό ρόλο της συμμετοχής των γονέων στην θεραπευτική παρέμβαση των παιδιών τους με ΔΑΦ καθώς και την ανάγκη και σημασία σχεδιασμού μοντέλων εκπαίδευσης γονέων έγκαιρης παρέμβασης, με επίκεντρο τον συναισθηματικό δεσμό και τη βελτίωση της σχέσης και της αλληλεπίδρασής με τα παιδιά τους με ΔΑΦ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΚΑΜΠΟΥΡΗ ΑΝΤΩΝΙΑ
- KAMPOURI ANTONIA
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5411313