National and Kapodistrian University of Athens
Ο θεσμός του διαζυγίου στα κείμενα των αττικών ρητόρων και της Νέας Κωμωδίας
Abstract
dc:descriptionΑντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η εξέταση του θεσμού του διαζυγίου στο αττικό δίκαιο, και ειδικότερα, η ρητορική χρήση και αξιοποίηση των σχετικών αναφορών στα κείμενα των αττικών ρητόρων. Αν και ο όρος διαζύγιο δεν απαντά αυτούσιος στην αρχαία ελληνική γραμματεία, η λύση του γάμου περιγράφεται μέσα από τρεις τύπους, οι οποίοι διαφοροποιούνται με βάση το κριτήριο της προέλευσης της πρωτοβουλίας: η ἀπόπεμψις (πρωτοβουλία του ανδρός), η ἀπόλειψις (πρωτοβουλία της συζύγου) και η ἀφαίρεσις (παρέμβαση του πατέρα της γυναίκας). Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται πώς οι ρήτορες χρησιμοποιούν το διαζύγιο ως μέσο πειθούς και, μέσω της ρητορικής εξέτασης, επιχειρείται εν τέλει να αναδειχθεί ένα ευρύτερο κοινωνιολογικό ερώτημα, όπως ο πιθανός στιγματισμός της γυναίκας μετά τη λύση του γάμου. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, εξετάζονται δικανικοί λόγοι ιδιωτικών υποθέσεων του 5ου και 4ου αι. π.Χ. (Λυσίας, Ισαίος, Δημοσθένης, [Ανδοκίδης], Απολλόδωρος). Παράλληλα, εκτός από την αττική ρητορεία, ο θεσμός του διαζυγίου αναφέρεται και στη Νέα Κωμωδία. Για τον λόγο αυτό, εξετάζονται εκτενή χωρία από τους Ἐπιτρέποντες του Μενάνδρου, καθώς είναι το μοναδικό σωζόμενο έργο της Νέας Κωμωδίας που αξιοποιεί τον θεσμό αυτό και δραματοποιεί την ἀφαίρεσιν. Η εργασία διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια, καθένα από τα οποία μελετά ξεχωριστά τον κάθε τύπο διαζυγίου. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίζεται στις αριστοτελικές αρχές της ρητορικής, εστιάζοντας στη θέση της αναφοράς στο σώμα του λόγου (τάξις), τη δόμηση των επιχειρημάτων (ἔντεχνοι πίστεις), τη χρήση των αποδεικτικών μέσων (ἄτεχνοι πίστεις) και τη λεκτική διατύπωση (λέξις).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- ΑΝΝΙΣΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
- ANNISI AIKATERINI
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5413210