National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση των σηματοδοτικών μηχανισμών που επάγονται κάτω από συνθήκες υπεργλυκαιμίας και υπερωσμωτικού στρες σε καρδιακούς και σκελετικούς μυοβλάστες. Μελέτη της πιθανής ευεργετικής επίδρασης αντιοξειδωτικών ενώσεων στην κυτταρική βιωσιμότητα
Abstract
dc:descriptionΗ διατήρηση της ομοιόστασης των κυττάρων αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για τη φυσιολογική λειτουργία των ιστών και των οργάνων. Η έκθεση των κυττάρων σε παθολογικές ή στρεσογόνες συνθήκες μπορεί να διαταράξει την ισορροπία αυτή, ενεργοποιώντας διάφορα σηματοδοτικά μονοπάτια που σχετίζονται με την προσαρμογή, την επιβίωση ή και τον κυτταρικό θάνατο. Μεταξύ των σημαντικότερων παραγόντων που συμβάλλουν στη διαταραχή της κυτταρικής ομοιόστασης συγκαταλέγονται το υπερωσμωτικό στρες και η υπεργλυκαιμία, καταστάσεις που συνοδεύονται και από αυξημένη παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου και επαγωγή οξειδωτικού στρες. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση των σηματοδοτικών μονοπατιών που ενεργοποιούνται σε σκελετικούς μυοβλάστες C2 και καρδιακούς μυοβλάστες H9c2 υπό συνθήκες υπεργλυκαιμίας και υπερωσμωτικού στρες, καθώς και η αξιολόγηση της πιθανής προστατευτικής δράσης φυσικών και συνθετικών αντιοξειδωτικών ενώσεων. Για την πρόκληση υπερωσμωτικού στρες χρησιμοποιήθηκε σορβιτόλη 0,5Μ, ενώ η υπεργλυκαιμία προσομοιώθηκε με γλυκόζη συγκέντρωσης 25mM. Η μελέτη των κυτταρικών αποκρίσεων έγινε με τη μέθοδο Western blot, εξετάζοντας πρωτεΐνες που σχετίζονται με το οξειδωτικό στρες, το στρες του ενδοπλασματικού δικτύου, την απόπτωση την αυτοφαγία, όπως οι p38-MAPK, eIF2α, PARP, AMPK, ERKs, p62 και HO-1. Επιπλέον, μελετήθηκε η επίδραση της Ν-ακετυλοκυστεΐνης (NAC), της μελατονίνης και των συνθετικών αντιοξειδωτικών ενώσεων 1121 και 37 στις παραπάνω κυτταρικές αποκρίσεις καθώς και η συμμετοχή του άξονα KEAP1/Nrf2/HO-1 στη ρύθμιση της αντιοξειδωτικής απόκρισης υπό συνθήκες κυτταρικού στρες, καθώς και ο πιθανός ρόλος των συστημάτων πρωτεασωμικής και λυσοσωμικής αποικοδόμησης στη ρύθμιση των επιπέδων της KEAP1. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το υπερωσμωτικό στρες ενεργοποιεί την p38-MAPK και επάγει την απόπτωση, το στρες ενδοπλασματικού δικτύου και την αυτοφαγία στους σκελετικούς μυοβλάστες, ενώ παράλληλα αυξάνει την έκφραση της HOΧ. Οι αντιοξειδωτικές ενώσεις NAC, μελατονίνη, 1121 και 37 περιόρισαν την ενεργοποίηση των παραπάνω μονοπατιών, με τον βαθμό της αναστολής να διαφέρει ανά περίπτωση, υποδεικνύοντας κυτταροπροστατευτική δράση. Επιπλέον, η υπεργλυκαιμία προκάλεσε μεταβολές στη φωσφορυλίωση της AMPK και των ERKs, καθώς και στην έκφραση της HOΧ τόσο σε σκελετικούς όσο και σε καρδιακούς μυοβλάστες. Παράλληλα, η μελέτη του άξονα KEAP1/Nrf2 ανέδειξε πιθανή συμμετοχή του συστήματος πρωτεασώματος και λυσοσωμικής αποικοδόμησης στη ρύθμιση των επιπέδων της KEAP1 υπό συνθήκες κυτταρικού στρες. Συνολικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι το υπερωσμωτικό στρες και η υπεργλυκαιμία ενεργοποιούν πολύπλοκα δίκτυα σηματοδότησης που περιλαμβάνουν μηχανισμούς οξειδωτικού στρες, στρες ενδοπλασματικού δικτύου, αυτοφαγίας και απόπτωσης. Επιπλέον, η συμμετοχή του άξονα KEAP1/Nrf2/HOΧ αναδεικνύει τη σημασία των αντιοξειδωτικών αποκρίσεων στην προσαρμογή των κυττάρων στις στρεσογόνες συνθήκες, ενώ οι υπό μελέτη αντιοξειδωτικές ενώσεις φαίνεται να ασκούν προστατευτική δράση περιορίζοντας την ενεργοποίηση των παραπάνω μηχανισμών. Περαιτέρω μελέτες είναι αναγκαίες ώστε να αποσαφηνιστούν πλήρως οι τελεστές που εμπλέκονται στη ρύθμιση των παραπάνω μηχανισμών καθώς και η δράση των αναστολέων στις υπό μελέτη συνθήκες.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μελίδης Ηλίας
- Melidis Ilias
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5423157