National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος της απώλειας BAP1 στην πρόγνωση και βιολογική συμπεριφορά των καρκινωμάτων νεφρού: Από τη μοριακή διάγνωση στη κλινική εφαρμογή
Abstract
dc:descriptionΤο διαυγοκυτταρικό νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (clear cell renal cell carcinoma, ccRCC) αποτελεί τον συχνότερο ιστολογικό τύπο νεφροκυτταρικού καρκινώματος και χαρακτηρίζεται από σημαντική μοριακή και κλινική ετερογένεια. Τα τελευταία χρόνια, η κατανόηση των γενετικών και επιγενετικών μηχανισμών που διέπουν την ανάπτυξη και εξέλιξη της νόσου έχει αναδείξει νέους βιοδείκτες με προγνωστική και θεραπευτική σημασία. Μεταξύ αυτών, το ογκοκατασταλτικό γονίδιο BRCA1-associated protein 1 (BAP1) έχει αναγνωρισθεί ως βασικός ρυθμιστής της βιολογικής συμπεριφοράς του ccRCC, καθώς η απώλεια της λειτουργίας του συνδέεται με υψηλότερο ιστολογικό βαθμό, αυξημένη μεταστατική ικανότητα και δυσμενέστερη πρόγνωση. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας σχετικά με τη βιολογία, την παθοφυσιολογία και την κλινική σημασία του BAP1 στο διαυγοκυτταρικό νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, καθώς και η διερεύνηση της σχέσης της απώλειας της έκφρασής του με την επιθετική κλινική συμπεριφορά της νόσου μέσω της παρουσίασης σειράς τριών περιστατικών ασθενών με μεταστατικό ccRCC και σπονδυλικές μεταστάσεις. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση ανέδειξε ότι το BAP1 συμμετέχει σε θεμελιώδεις κυτταρικές διεργασίες, όπως η επιδιόρθωση του DNA, η ρύθμιση της χρωματίνης και ο έλεγχος του κυτταρικού κύκλου, ενώ η απώλεια της λειτουργίας του χαρακτηρίζει έναν ιδιαίτερα επιθετικό μοριακό υπότυπο του ccRCC. Τα ευρήματα του ερευνητικού μέρους ήταν συμβατά με τα διαθέσιμα δεδομένα, καθώς και οι τρεις ασθενείς παρουσίαζαν πλήρη απώλεια της πυρηνικής έκφρασης του BAP1, εκτεταμένη μεταστατική νόσο κατά τη διάγνωση και δυσμενή κλινική πορεία. Συμπερασματικά, το BAP1 αναδεικνύεται ως σημαντικός προγνωστικός βιοδείκτης του διαυγοκυτταρικού νεφροκυτταρικού καρκινώματος και πιθανός δείκτης ενός ιδιαίτερα επιθετικού μοριακού υποτύπου της νόσου. Η ενσωμάτωση της αξιολόγησής του στην κλινική πράξη ενδέχεται να συμβάλει στη βελτίωση της προγνωστικής εκτίμησης και στην ανάπτυξη περισσότερο εξατομικευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπακογιάννης Ιωάννης
- Bakogiannis Ioannis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5431108