National and Kapodistrian University of Athens
Εμπειρίες ψυχικού τραύματος στην οικογένεια και διαταραχές ψυχωτικού φάσματος
Abstract
dc:descriptionΟι τραυματικές εμπειρίες κατά την παιδική και εφηβική ηλικία έχουν αναγνωριστεί ως σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση ψυχικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων των ψυχωτικών διαταραχών. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει στραφεί στη διερεύνηση του διαγενεακού τραύματος και των μηχανισμών μέσω των οποίων οι τραυματικές εμπειρίες των γονέων ενδέχεται να επηρεάζουν την ψυχική υγεία των απογόνων τους. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν αφενός να καταγράψει τις τραυματικές εμπειρίες που έχουν βιώσει οι γονείς νεαρών ενηλίκων που εμφάνισαν πρώτο ψυχωτικό επεισόδιο, καθώς και οι ίδιοι οι ασθενείς, κατά την παιδική και εφηβική ηλικία τους, και αφετέρου να διερευνήσει τη σχέση που μπορεί να έχουν οι τραυματικές εμπειρίες τις οποίες έχουν βιώσει τα μέλη της οικογένειας με την εμφάνιση του πρώτου ψυχωτικού επεισοδίου. Η έρευνα είχε συγκριτικό σχεδιασμό και περιλάμβανε μία κλινική ομάδα αποτελούμενη από νεαρούς ενήλικες με πρώτο ψυχωτικό επεισόδιο και τους γονείς τους, καθώς και μία ομάδα ελέγχου από άτομα χωρίς ψυχιατρική διαταραχή και τις οικογένειές τους. Συνολικά συμμετείχαν 22 άτομα με πρώτο ψυχωτικό επεισόδιο, 19 μητέρες και 14 πατέρες στην κλινική ομάδα, καθώς και 34 νεαροί ενήλικες, 26 μητέρες και 22 πατέρες στην ομάδα ελέγχου. Για την αξιολόγηση των τραυματικών εμπειριών χρησιμοποιήθηκε το Ερωτηματολόγιο Παιδικού Τραύματος (Childhood Trauma Questionnaire - CTQ), ενώ η αξιολόγηση της ψυχοπαθολογίας πραγματοποιήθηκε με την Κλίμακα Σύντομης Απογραφής Συμπτωμάτων (Brief Symptom Inventory - BSI). Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη παραμετρικές δοκιμασίες λόγω της μη κανονικής κατανομής των δεδομένων. Όσον αφορά τα αποτελέσματα, έδειξαν ότι οι νεαροί ενήλικες με πρώτο ψυχωτικό επεισόδιο ανέφεραν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα συναισθηματικής παραμέλησης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Αντίθετα, δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ως τις άλλες μορφές τραύματος. Επιπλέον, δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των γονέων των δύο ομάδων ως προς τις τραυματικές εμπειρίες που είχαν βιώσει κατά την παιδική και εφηβική ηλικία. Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ γονεϊκού και παιδικού τραύματος δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις, αν και παρατηρήθηκε μία οριακά στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του τραύματος των πατέρων και των τραυματικών εμπειριών των παιδιών τους. Παράλληλα, δεν τεκμηριώθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ των τραυματικών εμπειριών των γονέων και της εμφάνισης ψύχωσης στους απογόνους τους. Συμπερασματικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν τον ιδιαίτερο ρόλο της συναισθηματικής παραμέλησης ως παράγοντα που συνδέεται με την εμφάνιση πρώτου ψυχωτικού επεισοδίου. Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία της συστηματικής διερεύνησης των πρώιμων τραυματικών εμπειριών στο πλαίσιο των υπηρεσιών έγκαιρης παρέμβασης στην ψύχωση και αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω έρευνας σχετικά με τους πιθανούς διαγενεακούς μηχανισμούς μετάδοσης του τραύματος σε μεγαλύτερα και περισσότερο αντιπροσωπευτικά δείγματα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ακριδοπούλου Αθανασία
- Akridopoulou Athanasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5452209