National and Kapodistrian University of Athens
Trajectory Tracking and Payload Swing Reduction for a Quadrotor UAV with a Suspended Load: Modelling, Control and Simulation
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την παρακολούθηση τροχιάς και την ταλάντωση του φορτίου ενός τετρακόπτερου μη επανδρωμένου εναέριου οχήματος (UAV) που μεταφέρει αναρτημένο φορτίο. Σκοπός είναι η σύγκριση αρχιτεκτονικών ελέγχου και μεθόδων διαμόρφωσης της τροχιάς αναφοράς, με στόχο την ικανοποιητική παρακολούθηση της επιθυμητής διαδρομής και τον περιορισμό των ταλαντώσεων του φορτίου. Αρχικά, παρουσιάζεται η μαθηματική περιγραφή της δυναμικής του UAV και του αναρτημένου φορτίου, καθώς και οι εξισώσεις ελέγχου. Το σύστημα υλοποιείται στα περιβάλλοντα Simulink και Simscape Multibody και περιλαμβάνει το μηχανικό μοντέλο, το σύστημα πρόωσης, τον περιορισμό του ρεύματος της μπαταρίας και τους βρόχους ελέγχου των κινητήρων. Συγκρίνονται ο οριζόντιος έλεγχος θέσης και ο διαδοχικός έλεγχος θέσης–ταχύτητας, ώστε να επιλεγεί η βασική αρχιτεκτονική για τις επόμενες μελέτες. Στη συνέχεια, εξετάζονται η διάρκεια της μετακίνησης, η παραγωγή τροχιάς με πολυώνυμο πέμπτου βαθμού και οι μέθοδοι διαμόρφωσης εισόδου Zero Vibration (ZV) και Zero Vibration Derivative (ZVD). Επιπλέον, διερευνώνται η ευαισθησία σε αποκλίσεις της συχνότητας σχεδιασμού, η μεταβολή του μήκους του καλωδίου και η επίδραση σταθερού οριζόντιου ανέμου. Αξιολογείται επίσης η προσθήκη ολοκληρωτικής δράσης υπό άνεμο. Η σύγκριση βασίζεται στο σφάλμα παρακολούθησης, την υπερύψωση και τις ταλαντώσεις του φορτίου κατά τη μετακίνηση και μετά την ολοκλήρωσή της. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο διαδοχικός έλεγχος θέσης–ταχύτητας μειώνει το μέγιστο οριζόντιο σφάλμα και την υπερύψωση στην εξεταζόμενη αποστολή, αλλά αυξάνει την ενεργό τιμή (RMS) του σφάλματος παρακολούθησης. Η μεγαλύτερη διάρκεια μετακίνησης δεν εξασφαλίζει πάντοτε μικρότερη υπολειπόμενη ταλάντωση, καθώς η απόκριση εξαρτάται από τον χρονισμό της επιτάχυνσης και της επιβράδυνσης σε σχέση με τη φυσική περίοδο του φορτίου. Η τροχιά πέμπτου βαθμού περιορίζει την ταλάντωση και βελτιώνει την προσέγγιση των σημείων αναφοράς, αλλά προκαλεί μεγαλύτερη υστέρηση στην παρακολούθηση. Οι μέθοδοι ZV και ZVD μειώνουν σημαντικά τις υπολειπόμενες ταλαντώσεις, διατηρώντας γενικά παρόμοια ακρίβεια παρακολούθησης με τη γραμμική τροχιά αναφοράς. Η ZVD παρουσιάζει μεγαλύτερη ανοχή σε αποκλίσεις της φυσικής συχνότητας, με κόστος την πρόσθετη διάρκεια της εντολής. Υπό σταθερό άνεμο, ο έλεγχος PD αφήνει μόνιμο σφάλμα θέσης, ενώ το φορτίο αποκτά μη μηδενική γωνία ισορροπίας. Η ολοκληρωτική δράση βελτιώνει τη ρύθμιση της θέσης, αλλά αυξάνει την υπερύψωση και τη μεταβατική ταλάντωση. Η διαμόρφωση εισόδου περιορίζει την ταλάντωση γύρω από τη νέα θέση ισορροπίας, χωρίς να αναιρεί τη στατική απόκλιση. Συνολικά, ο έλεγχος ανάδρασης και η διαμόρφωση της τροχιάς λειτουργούν συμπληρωματικά. Η επιλογή τους απαιτεί συνεκτίμηση της ακρίβειας παρακολούθησης, της ταλάντωσης του φορτίου, της διάρκειας της αποστολής και της αβεβαιότητας των δυναμικών χαρακτηριστικών του συστήματος. Η πειραματική επαλήθευση αποτελεί απαραίτητο επόμενο βήμα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπησικλής Ιωάννης
- Bisiklis Ioannis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5452816