Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Η φυσική αγωγή ως παράγων κοινωνικοποίησης παιδιών πρωτοσχολικής ηλικίας
Abstract
dc:descriptionΣκοπός της παρούσας έρευνας, είναι να διερευνηθεί η Φυσική Αγωγή ως κοινωνικοποιητικός παράγοντας στα παιδιά πρωτοσχολικής ηλικίας και πιο συγκεκριμένα στις δύο πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου Πρώτη και Δευτέρα (Α΄και Β΄), που αποτελούν τη «γέφυρα μετάβασης» από την πρωτοβάθμια στη δευτεροβάθμια κοινωνικοποίηση. Στη μελέτη πήραν μέρος μετά από τυχαία επιλογή 356 μαθητές και μαθήτριες ηλικίας έξι ως οκτώ χρόνων, από τα οποία τα 186 ήταν αγόρια και 170 κορίτσια, έξι σχολείων του Νομού Τρικάλων. Από τους μετέχοντες σχηματίστηκαν δύο ομάδες, μία ερευνητική (Ν=197) και μία ελέγχου (Ν=159). Η ερευνητική ομάδα, ακολούθησε ένα ειδικό πρόγραμμα άσκησης Φυσικής Αγωγή, το οποίο διαμορφώσαμε βάσει της επίκαιρης παιδαγωγικής κοινωνιολογίας και αθλητικής επιστήμης, χρονικής διάρκειας οκτώ μηνών. Η ομάδα ελέγχου, ακολούθησε το ισχύον αναλυτικό πρόγραμμα Φυσικής Αγωγής του Υ.Π.Ε.Π.Θ που εφαρμόζεται στα σχολεία. Στην παρούσα ερευνητική προσπάθεια η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε, ήταν η Συστηματική Παρατήρηση, βάσει της οποίας η περιγραφή και η καταγραφή των παρατηρήσεων έγινε με τη βοήθεια κοινωνικών κατηγοριών παρατήρησης, οι οποίες είχαν καταχωρηθεί σε ειδικό έντυπο, σύμφωνα με το πρότυπο BALES (Παρασκευόπουλος1993). Επελέγη η μέθοδος αυτή κυρίως γιατί: α) η έρευνα αφορούσε παιδιά πολύ μικρής ηλικίας, γεγονός που δεν επέτρεπε τη χρήση ερωτηματολογίου, ούτε τη διαδικασία της συνέντευξης. β) Οι μαθητές συγκεντρώνονταν σε δεδομένο και σε συγκεκριμένο χρόνο, προκειμένου να πραγματοποιήσουν ορισμένες δράσεις και να εξωτερικεύσουν κάποιες συμπεριφορές. γ) Η συλλογή των πληροφοριών, προέκυπτε άμεσα μεν από τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές των παιδιών, αλλά τα δεδομένα λαμβάνονταν έμμεσα από τον παρατηρητή, ο οποίος είχε την ευθύνη καταγραφής των παρατηρήσεων. Η καταγραφή των συμπεριφορών και για τις δύο ομάδες έγινε κατά το αρχικό και τελικό τεστ, τα οποία απείχαν μεταξύ τους για ένα διάστημα οκτώ μηνών και οι μεταβολές των συμπεριφορών, μελετήθηκαν συγκριτικά με διαφοροποιούς παραμέτρους όπως το φύλο, η τάξη και η περιοχή διαμονής των παιδιών. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων έδειξαν, ότι η μέση αύξηση του αριθμού των θετικών συμπεριφορών, που παρατηρήθηκε στην ομάδα έρευνας μετά την εφαρμογή του πειραματικού προγράμματος και στις πέντε διαφορετικές κατηγορίες, ήταν σημαντικά μεγαλύτερη (p<0,001), από την αντίστοιχη αύξηση που παρατηρήθηκε στην ομάδα ελέγχου. Στο σύνολο των κατηγοριών αυτών, η αύξηση του μέσου αριθμού των θετικών συμπεριφορών κατά 27,44% που παρατηρήθηκε στην ομάδα έρευνας, ήταν σημαντικά μεγαλύτερη (p<0,001) από την αύξηση κατά 4,32% που παρατηρήθηκε στην ομάδα ελέγχου. Αντίστοιχα, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση (p<0,001) του μέσου αριθμού των αρνητικών συμπεριφορών στην ομάδα έρευνας, μετά την εφαρμογή του πειραματικού προγράμματος και στις πέντε διαφορετικές κατηγορίες, από την αντίστοιχη μείωση, που παρατηρήθηκε στην ομάδα ελέγχου. Στο σύνολο των κατηγοριών αυτών, η μείωση του μέσου αριθμού των αρνητικών συμπεριφορών κατά 6,78%, που παρατηρήθηκε στην ομάδα έρευνας ήταν σημαντικά μεγαλύτερη (p<0,001) από την μείωση κατά 0,52%, που παρατηρήθηκε στην ομάδα ελέγχου. Από τα αποτελέσματα της έρευνας που προέκυψαν, συμπεραίνεται, ότι επιβεβαιώθηκε η βασική υπόθεση στην οποία στηρίχθηκε, ότι δηλαδή, η Φυσική Αγωγή είναι σημαντικός παράγοντας κοινωνικοποίησης των παιδιών στα πλαίσια του σχολείου γενικά και, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πρώτων τάξεων της σχολικής τους ζωής.
Degree
thesis:*- Grantor dc:publisher
- Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
- Year dc:date
- 2009
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Βαρδούλη-Λάππα, Κωνσταντίνα
Subjects
dc:subject × 6Rights
- Language dc:language
- gre
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- 10.12681/eadd/17459