Spelling suggestions: "subject:"crustal anisotropy"" "subject:"krustal anisotropy""
1 |
Sources of seismic hazard in British Columbia: what controls earthquakes in the crust?Balfour, Natalie Joy 19 October 2011 (has links)
This thesis examines processes causing faulting in the North American crust in the
northern Cascadia subduction zone. A combination of seismological methods, including source mechanism determination, stress inversion and earthquake relocations
are used to determine where earthquakes occur and what forces influence faulting.
We also determine if forces that control faulting can be monitored using seismic
anisotropy. Investigating the processes that contribute to faulting in the crust is
important because these earthquakes pose significant hazard to the large population
centres in British Columbia and Washington State.
To determine where crustal earthquakes occur we apply double-difference earthquake
relocation techniques to events in the Fraser River Valley, British Columbia, and the
San Juan Islands, Washington. This technique is used to identify "hidden" active
structures using both catalogue and waveform cross-correlation data. Results have
significantly reduced uncertainty over routine catalogue locations and show lineations
in areas of clustered seismicity. In the Fraser River Valley these lineations or streaks
appear to be hidden structures that do not disrupt near-surface sediments; however,
in the San Juan Islands the identified lineation can be related to recently mapped
surface expressions of faults.
To determine forces that influence faulting we investigate the orientation and sources
of stress using Bayesian inversion results from focal mechanism data. More than 600
focal mechanisms from crustal earthquakes are calculated to identify the dominant
style of faulting and inverted to estimate the principal stress orientations and the
stress ratio. Results indicate the maximum horizontal compressive stress (SHmax)
orientation changes with distance from the subduction interface, from margin-normal
along the coast to margin-parallel further inland. We relate the margin-normal stress
direction to subduction-related strain rates due to the locked interface between the
North America and Juan de Fuca plates just west of Vancouver Island. Further
from the margin the plates are coupled less strongly and the margin-parallel SHmax
relates to the northward push of the Oregon Block. Active faults around the region
are generally thrust faults that strike east-west and might accommodate the margin-
parallel compression.
Finally, we consider whether crustal anisotropy can be used as a stress monitoring
tool in this region. We identify sources and variations of crustal anisotropy using
shear-wave splitting analysis on local crustal earthquakes. Results show spatial variations in fast directions, with margin-parallel fast directions at most stations and
margin-perpendicular fast directions at stations in the northeast of the region. To
use seismic anisotropy as a stress indicator requires identifying which stations are primarily in
uenced by stress. We determine the source of anisotropy at each station by
comparing fast directions from shear-wave splitting results to the SHmax orientation.
Most stations show agreement between these directions suggesting that anisotropy is
stress-related. These stations are further analysed for temporal variations and show
variation that could be associated with earthquakes (ML 3{5) and episodic tremor
and slip events.
The combination of earthquake relocations, source mechanisms, stress and anisotropy
is unique and provides a better understanding of faulting and stress in the crust of
northern Cascadia. / Graduate
|
2 |
Φαινόμενο διαχωρισμού εγκάρσιων κυμάτων : η εξέλιξη του φαινομένου πριν και μετά το σεισμό της Μόβρης (Αχαΐα, 8 Ιουνίου 2008, Mw 6.4)Γιαννόπουλος, Δημήτριος 14 February 2012 (has links)
Την 8η Ιουνίου 2008, στις 15:25 τοπική ώρα (12:25 GMT) ένας σεισμός μεγέθους Mw 6.4 εκδηλώθηκε στη ΒΔ Πελοπόννησο, στη Δυτική Ελλάδα. Το επίκεντρο προσδιορίστηκε κοντά στο χωριό Μιχόι, στη Δημοτική Ενότητα Μόβρης, περίπου 35 km ΝΔ της Πάτρας.
Στην παρούσα εργασία, έγινε μία μελέτη ανισοτροπίας στην επικεντρική περιοχή του σεισμού της 8ης Ιουνίου. Συγκεκριμένα, έγινε μία μελέτη για την ανίχνευση του φαινομένου διαχωρισμού των εγκαρσίων κυμάτων και της εξέλιξής του σε σχέση με την εκδήλωση του σεισμού της 8ης Ιουνίου. Χρησιμοποιήθηκαν οι καταγραφές από τον σεισμολογικό σταθμό του Ριόλου (RLS), καθώς είναι ο μόνος κοντινός σταθμός στο επίκεντρο του σεισμού της 8ης Ιουνίου που βρισκόταν σε συνεχή λειτουργία κατά τα χρονικά διαστήματα πριν και μετά την εκδήλωση του σεισμού. Για τη μελέτη του φαινομένου του διαχωρισμού των εγκαρσίων κυμάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος cross-correlation (Ando et al., 1983; Fukao, 1984). Μετά την επεξεργασία των δεδομένων, προσδιορίστηκαν οι παράμετροι του φαινομένου, φ (διεύθυνση ταλάντωσης της ταχύτερης συνιστώσας των εγκαρσίων κυμάτων) και dt (χρόνος καθυστέρησης μεταξύ των δύο συνιστωσών) για κάθε ένα σεισμικό γεγονός.
Ο διαχωρισμός των εγκαρσίων κυμάτων (shear-wave splitting) είναι ένα φαινόμενο κατά το οποίο, τα εγκάρσια κύματα διαχωρίζονται σε δύο συνιστώσες, με διαφορετικές διευθύνσεις πόλωσης και διαφορετικές ταχύτητες διάδοσης. Ο διαχωρισμός αυτός πραγματοποιείται κατά την διάδοση των εγκαρσίων κυμάτων μέσα από ένα ανισοτροπικό μέσο (Crampin and Chastin, 2003; Crampin and Peacock, 2005). Σύμφωνα με τη θεωρία, ο διαχωρισμός των εγκαρσίων κυμάτων στον φλοιό, προκαλείται εξαιτίας της ύπαρξης μικρο-ρωγμών, μικρο-διαρρήξεων κορεσμένων με ρευστά. Οι μικρο-διαρήξεις αυτές έχουν συνήθως διευθύνσεις παράλληλες ή υπό-παράλληλες με αυτή της μέγιστης οριζόντιας συμπιεστικής τάσης σε μία περιοχή (Crampin, 1993).
Η ανάλυση των δεδομένων κατέδειξε την ύπαρξη του φαινομένου διαχωρισμού των εγκαρσίων κυμάτων στην υπό μελέτη περιοχή. Τόσο πριν, όσο και μετά την εκδήλωση του σεισμού της 8ης Ιουνίου, οι διευθύνσεις πόλωσης της ταχύτερης συνιστώσας των εγκαρσίων κυμάτων ακολουθούν μία μέση διεύθυνση ΒΒΔ-ΝΝΑ. Η μέση διεύθυνση της ταχύτερης συνιστώσας δεν είναι σύμφωνη με τα χαρακτηριστικά του πεδίου των τάσεων στην περιοχή, όπως προσδιορίστηκαν από τους Konstantinou et al. (2011) και Hollenstein et al. (2008), με μία μέση διεύθυνση οριζόντιας συμπιεστικής τάσης Α-Δ. Η ΒΒΔ-ΝΝΑ διεύθυνση πόλωσης της ταχύτερης συνιστώσας οφείλεται πιθανόν στη δράση ενός πεδίου τάσεων γύρω και κάτω από τη θέση καταγραφής με τοπικά χαρακτηριστικά. Τέλος, παρατηρήθηκε μία αύξηση στις τιμές των χρόνων καθυστέρησης μετά την εκδήλωση του σεισμού της 8ης Ιουνίου. Η μέση τιμή των χρόνων καθυστέρησης πριν την εκδήλωση του σεισμού ήταν περίπου 27.3 ms, ενώ μετά την εκδήλωσή του 41.7 ms. H αύξηση των χρόνων καθυστέρησης, υποδηλώνει μία μεταβολή των ιδιοτήτων του μέσου στον ανώτερο φλοιό εξαιτίας της εκδήλωσης του σεισμού. Η εκδήλωση του σεισμού της 8ης Ιουνίου προκάλεσε πιθανόν την διεύρυνση και την επιμήκυνση των προϋπαρχόντων μικρο-διαρρήξεων του φλοιού, τη δημιουργία νέων και την επιπλέον πλήρωσή τους με ρευστά. / On June 8, 2008, at 15:25 local time (12:25 GMT) an Mw 6.4 earthquake occurred in the area of northwest Peloponnesus, Western Greece. The epicenter was located near Mihoi village, in the municipality of Movri, about 35 km southwest of Patras.
In this paper, a crustal anisotropy analysis was performed in the epicentral area of Movri Mountain earthquake. Specifically, there was a study to detect shear-wave splitting phenomenon and its temporal evolution in relation to the occurrence of Movri Mountain earthquake. For the needs of the study, we used seismic records from the seismological station of Riolos (RLS). Riolos station is the nearest station from the epicenter of Movri Mountain earthquake which was in continuous operation during the periods before and after the occurrence of the earthquake. The method that was used to study shear-wave splitting phenomenon was the cross-correlation method (Ando et al., 1983; Fukao, 1984; Kuo et al., 1994). Through the data processing, splitting parameters φ (polarization direction of the fastest component of shear waves) and dt (time delay between the two components) were measured for each seismic event.
Shear-wave splitting is a phenomenon in which shear-waves are separated into two components with different polarization directions and velocities. The phenomenon in the upper crust is caused by the existence of stress-aligned, fluid-filled micro-cracks/micro-fractures. The polarization directions of the fast components are usually parallel or sub-parallel to the direction of the maximum horizontal compressive stress (Crampin, 1993).
Data analysis revealed the existence of shear-wave splitting phenomenon in the study area. Both before and after the occurrence of Movri Mountain earthquake, the polarization directions of the fast component of shear waves follow a general NNW-SSE direction. The observed mean fast polarization direction is not consistent with the estimated characteristics of the regional stress field of the broader area, as identified by Kontsantinou et al. (2011) and Hollenstein et al. (2008), who report a general E-W direction of the maximum horizontal compressive stress. The difference between the estimated fast polarization directions and the properties of the regional stress field shows the presence of a local stress field in the study area. Finally, an increase in time delays was observed after the occurrence of Movri Mountain earthquake. The average value of delay times before the occurrence of the earthquake was about 27.3ms, while after the occurrence was about 41.7ms. The increase in delay times which was observed after the occurrence of Movri Mountain earthquake possibly indicates changes in the properties of the medium in the upper crust. The occurrence of Movri Mountain earthquake caused the expansion/ lengthening of micro-cracks and its further filling with fluids.
|
Page generated in 0.0452 seconds