Abstract
dc:descriptionΟ καρκίνος του προστάτη αποτελεί την τρίτη αιτία θανάτου μεταξύ του ανδρικού πληθυσμού σύμφωνα με τις πρόσφατες στατιστικές μελέτες. Σχετίζεται κυρίως με τη γήρανση καθώς ανευρίσκεται σε μεγαλύτερα ποσοστά καθώς αυξάνει η ηλικία. Διάφοροι άλλοι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί για την παθογένεια της νόσου όπως γεωγραφικοί, φυλετικοί, διαιτητικοί, κληρονομικοί και ορμονικοί. Σε αρκετές περιπτώσεις είναι ασυμπτωματικός και ανευρίσκεται τυχαία είτε λόγω αυξημένης τιμής PSA στα πλαίσια προσυμπτωματικών ελέγχων γενικού πληθυσμού είτε με δακτυλική εξέταση και υπερηχογράφημα στα πλαίσια παρακολούθησης καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη. Ωστόσο καταγράφονται και οι περιπτώσεις που η νόσος ανευρίσκεται αφού έχει δώσει συμπτώματα είτε τοπικά (δυσουρικά ενοχλήματα, αιματουρία, επίσχεση ούρων) είτε λόγω απομακρυσμένων μεταστάσεων κυρίως στα οστά. Στη θεραπευτική αντιμετώπιση κύριο λόγο έχουν η ριζική προστατεκτομή, η ακτινοθεραπεία και η ορμονοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται σπάνια και μόνο ως θεραπεία διάσωσης κι εφόσον έχουν αστοχήσει όλες οι προηγούμενες και φυσικά στα πλαίσια κλινικών μελετών. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί ως μονοθεραπεία σε περιπτώσεις που είναι αδύνατη η χειρουργική αντιμετώπιση του ασθενούς, ως συμπληρωματική μετά το χειρουργείο σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για υποτροπή (όγκοι T3, θετικά χειρουργικά όρια, Gleason score 8-10 ή διήθηση των σπερματοδόχων κύστεων), στην βιοχημική υποτροπή μετά τη ριζική προστατεκτομή και ως ανακουφιστική σε περιπτώσεις εκτεταμένης τοπικής νόσου που προκαλεί συμπτώματα ή σε απομακρυσμένες οστικές και σπανιότερα λεμφαδενικές μεταστάσεις. Για την ακτινοθεραπεία του προστάτη πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά σύμμορφες τεχνικές για να επιτυγχάνεται προστασία των φυσιολογικών ιστών και καλύτερη κατανομή της επιθυμητής θεραπευτικής δόσης ακτινοβολίας στο όργανο-στόχο. Η συνηθισμένη συνιστώμενη συνολική δόση ακτινοθεραπείας προστάτη για ασθενείς χαμηλού κινδύνου είναι 75.6 – 79.2 Gy και μπορεί να φτάσει τα 81 Gy για ασθενείς μετρίου ή υψηλού κινδύνου χωρισμένη σε εβδομαδιαίες πενθήμερες συνεδρίες με ημερήσια δόση 1.8-2 Gy. Έχουν επίσης προταθεί διάφορα σχήματα υποκλασματοποιημένης ακτινοθεραπείας μεγαλύτερης ημερήσιας δόσης σε λιγότερες συνεδρίες με παρόμοια αποτελέσματα σε τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες τόσο για τον έλεγχο της νόσου όσο και για την τοξικότητα. Η βραχυθεραπεία είτε μέσω μόνιμων εμφυτευμάτων ραδιοϊσοτόπων είτε μέσω ειδικών καθετήρων αποτελεί σημαντική μέθοδο αντιμετώπισης με εξαιρετικά αποτελέσματα ενώ άλλες θεραπευτικές προσπάθειες με πρωτόνια, υπερθερμία, στερεοτακτική ακτινοχειρουργική χρειάζονται περαιτέρω εκτίμηση μέσω πολυκεντρικών τυχαιοποιημένων προοπτικών μελετών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Γεωργακοπούλου Αικατερίνα
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1309917