Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να συγκεντρώσει και να παρουσιάσει τα σύγχρονα βιβλιογραφικά δεδομένα όσον αφορά τη διαγνωστική και θεραπευτική αντιμετώπισή της ενδοδιαφυγής τύπου ΙΑ. Μέθοδος: Το υλικό λήφθηκε από μια σύνθετη-ολοκληρωμένη αναζήτηση χρησιμοποιώντας τις εξής βάσεις δεδομένων: MEDLINE, EMBASEκαι GOOGLESCHOLAR. Πρoηγούμενες βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις, μετα-αναλύσεις, αναφορές περιστατικών και προοπτικές μελέτες έχουν χρησιμοποιηθεί στη μελέτη μας. Αποτελέσματα: Η ενδοδιαφυγή τύπου ΙΑ αποτελεί μία επιπλοκή που εμφανίζεται συχνότερα εντός των πρώτων 30 ημερών μετά την αποκατάσταση, με συχνότητα που κυμαίνεται στις διάφορες μελέτες από 0% έως και πάνω από 50%. Συχνότερα εμφανίζεται μετά από αποκατάσταση θωρακοκοιλιακού ανευρύσματος.Χωρίς ταχεία και αποτελεσματική αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη του ανευρύσματος με συχνότητα 3.5% τον χρόνο. Οι κύριες επεμβατικές μέθοδοι αντιμετώπισης περιλαμβάνουν την αγγειοπλαστική με μπαλόνι, την τοποθέτηση ενδονάρθηκα, την τοποθέτηση νέου ενδομοσχεύματος, τον εμβολισμό ή ακόμα και την ανοικτή αποκατάσταση, όταν αποτύχει κάποια από τις προηγούμενες λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι, με πολύ καλά αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Η ενδοδιαφυγή τύπου ΙΑ αποτελεί μία σημαντική πρώιμη αλλά και όψιμη επιπλοκή της ενδαγγειακής αποκατάστασης των ανευρυσμάτων της αορτής, που θα μπορούσε να αποφευχθεί με προσεκτικό προεγχειρητικό σχεδιασμό. Η έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπισή της έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα και μειώνει τον κίνδυνο των περαιτέρω επιπλοκών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Κερασίδης Σταύρος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1310099