National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση γενετικών πολυμορφισμών cnvs σε υπογόνιμους άνδρες
Abstract
dc:descriptionΗ υπογονιμότητα επηρεάζει το 10-15% των ζευγαριών σε ηλικία αναπαραγωγής και οφείλεται κατά 50% στον ανδρικό παράγοντα. Η αιτία της υπογονιμότητας στο 40% των υπογόνιμων ανδρών παραμένει ακόμα άγνωστη και πιθανά οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες. Υπολογίζεται ότι περίπου 1500 γονίδια εμπλέκονται στη σπερματογένεση, από τα οποία 300-600 αποτελούν υποψήφιους αιτιολογικούς παράγοντες της ανδρικής υπογονιμότητας. Σύμφωνα με τα κριτήρια WHO, ένα σπερμοδιάγραμμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως φυσιολογικό ή παθολογικό. Ο ασθενής μπορεί να χαρακτηρίζεται από ολιγοσπερμία, ασθενοζωοσπερμία, αζωοσπερμία, ασπερμία, τερατοζωοσπερμία, ολιγοασθενο- τερατοζωοσπερμία, κρυπτοσπερμία ή λευκοσπερμία. Είναι πλέον αποδεκτό, πως όσο μικρότερος είναι ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπερμοδιάγραμμα, τόσο περισσότερες είναι οι γενετικές ανωμαλίες που μπορεί να εμπλέκονται. Σήμερα έχουν διερευνηθεί εκτεταμένα τα γενετικά αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας. Κυριότερες γενετικές αιτίες αποτελούν το σύνδρομο Klinefelter, η νόσος της κυστικής ίνωσης που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σχετίζεται με συγγενή αμφοτερόπλευρη απουσία του σπερματικού πόρου (CBAVD), τα μικροελλείμματα του Υ χρωμοσώματος (AZF, azoospermia factor regions), μεταλλαγές των γονιδίων AR (androgen receptor gene) και CT (cancer testis gene) στο Χ χρωμόσωμα τα οποία εκφράζονται στους όρχεις αλλά δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς. Πρόσφατα νέες τεχνικές έχουν προσφέρει τη δυνατότητα ανάλυσης του γενετικού υλικού με μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα. Με την εφαρμογή της τεχνικής array-CGH (comparative genomic hybridization) μπορούμε να συγκρίνουμε γονιδιώματα και να αποκαλύπτουμε γενετικές αλλαγές, συγκεκριμένα μικροδιπλασιασμούς και μικροελλείμματα, τα CNVs (copy number variations), περιοχές που αποτελούν σημαντικό παράγοντα γενετικού πολυμορφισμού. Τα τελευταία χρόνια, η ανδρική υπογονιμότητα συσχετίστηκε με την παρουσία μικροελλειμμάτων CNVs σε περιοχές του Υ χρωμοσώματος σε άνδρες με ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία. Πιο πρόσφατα εντοπίστηκαν CNVs στο χρωμόσωμα Χ και διερευνάται η πιθανή συσχέτισή τους με την ανδρική υπογονιμότητα Στη μελέτη των Krausz etal (2012) με την τεχνική array-CGH, διερευνήθηκε το γονιδίωμα 199 ανδρών, 97 ανδρών με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (49 αζωοσπερμικοί, 25 κρυπτοσπερμικοί και 22 ολιγοσπερμικοί) και 103 ανδρών με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα και εντοπίστηκαν συνολικά 73 CNVs, εκ των οποίων τα 55 πρωτοαναφέρθηκαν σε αυτή τη μελέτη. Στους παραπάνω άνδρες βρέθηκε το έλλειμμα του CNV 15 στην ψευδοαυτοσωμική περιοχή (PAR-1) του μικρού βραχίονα του Χ χρωμοσώματος (Xp22.33). Το CNV15 έχει μέγεθος 1.40 Kb, δεν εμπεριέχει κωδικές αλληλουχίες και δεν έχει, έως τώρα, εντοπιστεί συσχέτιση του με γνωστά γονίδια που εμπλέκονται στη σπερματογένεση. Σύμφωνα με τη μελέτη, το έλλειμμα του CNV 15 βρέθηκε σε 23 υπογόνιμους και έναν γόνιμο άνδρα. Το συγκεκριμένο CNV είχε αρχικά περιγραφτεί τόσο σαν μικροέλλειμμα όσο και σαν μικροδιπλασιασμός, ωστόσο στην παραπάνω μελέτη αρχίζει να αναδεικνύεται ότι το μικροέλλειμα σχετίζεται με την ανδρική υπογονιμότητα. Βασιζόμενοι στα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης, διερευνήσαμε την παρουσία και την πιθανή συσχέτιση του ποσοστού του μικροελλείμματος CNV 15 με την υπογονιμότητα σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα (ολιγοσπερμία και αζωοσπερμία) και σε φυσιολογικούς άνδρες. Για τη διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης της παρουσίας του μικροελλείμματος CNV 15 σε άνδρες με παθολογικό σπερμοδιάγραμμα σε σύγκριση με άνδρες με φυσιολογικό σπερμοδιάγραμμα εφαρμόσαμε την τεχνική του PCR. Αρχικά μελετήσαμε τη διαθέσιμη βιβλιογραφία ώστε να εντοπίσουμε τα ακριβή σημεία τομής και σχεδιάσαμε εκκινητές που είναι συμπληρωματικοί με τις πλευρικές περιοχές εκατέρωθεν των θέσεων τομής του CNV 15. Οι εκκινητές είναι κατάλληλα σχεδιασμένοι ώστε σε περίπτωση ελλείμματος του CNV 15, να προκύπτουν προϊόντα ενίσχυσης από την PCR διαφορετικών μεγεθών ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε ότι υπάρχει το έλλειμμα (GAP-PCR). Επιπλέον, πραγματοποιήσαμε και αντίδραση PCR ελέγχου με κατάλληλο ζεύγος εκκινητών που στόχευαν σε εσωτερικές περιοχές του CNV 15. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση έδινε προϊόντα διαφορετικού μεγέθους για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων. Τα αποτελέσματά μας διαφωνούν με την αρχική μελέτη των Krausz et.al. καθώς δεν διαπιστώθηκε έλλειμμα του CNV15 στους 32 υπογόνιμους άνδρες που ελέγξαμε.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Γεωργιάδου Αναστασία-Κυριακή
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1310703