National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο καρκίνος στην παιδική ηλικία εκτός από τα σωματικά συμπτώματα επηρεάζει σημαντικά και τη ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία βιώνουν με διαφορετικό τρόπο την ασθένεια συγκριτικά με τους ενήλικες. Τα παιδιά εμφανίζουν αυξημένο άγχος και διαταραχή της διάθεσης, που εξαρτάται από το στάδιο και τη σοβαρότητα της νόσου, τη θεραπεία, το χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο, την προσωπικότητα και το είδος της υποστήριξης που λαμβάνουν κυρίως από την οικογένεια. Οι γονείς βιώνουν και αυτοί τους στρεσογόνους παράγοντες της ασθένειας του παιδιού τους και εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, θυμό και κατάθλιψη. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα είχε ως σκοπό τη διερεύνηση του περιστασιακού και μόνιμου άγχους σε παιδιά με καρκίνο και στους γονείς τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υλικό και Μέθοδος : Τον πληθυσμό αποτέλεσαν 148 άτομα εκ’των οποίων τα 50 ήταν παιδιά με διάφορες μορφές καρκίνου και οι υπόλοιποι 98 οι γονείς τους.Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση της κλίμακας «Trait-State Anxiety Inventory for children» και «Trait-State Anxiety Inventory for adults» του Ch. Spielberger. Η σιατισπκή ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS-19 και τη δοκιμασία Mann-Whitney U Test ή με το Kruskal-Wallis για να ελεγχθεί η ύπαρξη συσχέτισης ανάμεσα σε δύο ποσοτικές συνεχείς μεταβλητές που δεν ακολουθούν την κανονική κατανομή, ενώ η anova για περισσότερες από δύο. Επίσης εφαρμόστηκε η στατιστική δοκιμασία χ2-test και η Pearson Correlation Αποτελέσματα: Όσο αφορά τη κλίμακα του περιστασιακού άγχους βρέθηκε ότι οι πατέρες σε ποσοστό 25 % αναφέρουν φυσιολογικής έντασης άγχους το 20,8 % ήπιας, 29,2 % μέτριας και το 25 % σοβαρής έντασης. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τις μητέρες, όσο αφορά το περιστασιακό άγχος είναι 20 % να βιώνει φυσιολογική έντασης άγχος, το 10 % ήπιας, το 28 % μέτριας και το 42 % σοβαρής έντασης άγχος. Για το μόνιμο άγχος βρέθηκε το 33,5 % των πατέρων βιώνουν φυσιολογικής έντασης το 37,5 % ήπιας, το 25 % μέτριας, 4,2 % σοβαρής έντασης.Ενώ αντίστοιχα για το μόνιμο άγχος στις μητέρες το 16 % βιώνει φυσιολογικής έντασης μόνιμου άγχος, το 28 % ήπιας, το 40 % μέτριας και το 16 % σοβαρής έντασης μόνιμου άγχος. Όσο αφορά την ένταση του περιστασιακού άγχους των παιδιών το 80 % φαίνεται ότι βιώνουν χαμηλής έντασης άγχους και το το 20 % μέτριας με υψηλής. Για το μόνιμο άγχος αντίστοιχα είναι 83,7 % χαμηλής – μέτριας έντασης και το 16,3 % μέτριας – υψηλής έντασης. Από τα κοινωνικοδημογραφικά και κλινικά δεδομένα φάινεται ότι το φύλο του παιδιού επηρρεάζει το περιστασιακό και μόνιμο άγχος των γονέων, οι γονείς των αγοριών βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακού άγχους (πατέρας p = 0,024, μητέρα p = 0,039 ) ενώ οι μητέρες βιώνουν μόνιμο άγχος (p = 0,039). Οι πατέρες που το παιδί τους βρίσκεται στη φάση της θεραπείας ή της υποτροπής (p = 0,040) βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος ενώ οι μητέρες που νοσηλεύουν το παιδί τους στη κλινική βιώνουν εντονότερο περιστασιακό άγχος σε σχέση με τις μητέρες που το παιδί τους παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία (p= 0,020) (p=0,026) αντίστοιχα. Επίσης οι μητέρες που ο χρόνος εμφάνισης της νόσου των παιδιών είναι κάτω από έξι μήνες και σ'αυτές που το παιδί τους φέρει κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν εντονότερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,034) και (p=0,14) αντίστοιχα. Τέλος,για το επάγγελμα του πατέρα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με το περιστασιακό άγχος (p = 0,063) αλλά όσο αφορά το μόνιμο άγχος βρέθηκε ότι οι άνεργοι και οι αγρότες βιώνουν υψηλότερης έντασης μόνιμο άγχος (p = 0,001). Για το άγχος του νοσηλευομένων παιδιών σχετικά με το φύλο βρέθηκε ότι τα αγόρια βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος σε σχέση με τα κορίτσια (p = 0,24 ). Αντίθετα τα παιδιά που φέρουν κεντρικό φλεβικό καθετήρα βιώνουν μεγαλύτερης έντασης περιστασιακό άγχος (p = 0,013). Τέλος, το άγχος των γονιών φαίνεται ότι συσχετίζεται θετικά με το μεταξύ τους άγχος καθώς και με το άγχος του παιδιού (p<0,001), όπως επίσης και το άγχος του παιδιού συσχετίζεται θετικά μ’ αυτό των γονιών του (p = 0,001) και (p = 0,007) για τον πατέρα και την μητέρα αντίστοιχα. Συμπεράσματα: η ένταση του περιστασιακού και του μόνιμου άγχους των παιδιών που νοσούν από καρκίνο και των γονέων τους κατά την διάρκεια της θεραπείας τους σχετίζεται με διάφορους κοινωνικοδημογραφικούς παράγοντες καθώς και με την σοβαρότητα της νόσου και τους επικείμενους κινδύνους της θεραπείας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Γουμπέρη Στυλιανή - Ειρήνη
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1310733