Abstract
dc:descriptionΗ Δρεπανοκυτταρική Αναιμία αποτελεί μια κληρονομούμενη χρόνια αιμολυτική νόσο, που οφείλεται σε σημειακή μετάλλαξη της θυμίνης από αδενίνη στο κωδίκιο 6 του γονιδίου της β-σφαιρίνης. Η πρώτη περιγραφή της νόσου έγινε σε ένα φοιτητή της οδοντιατρικής από τον ιατρό James Herrick το 1910. Ο υψηλός επιπολασμός της μετάλλαξης βs σε περιοχές όπως η Αφρική φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την επιλεκτική προστατευτική επίδραση της δρεπανοκυτταρικής αιμοσφαιρίνης (HbS) έναντι της ελονοσίας. Πρόκειται για μια πολυσυστηματική νόσο όπου δεν υπάρχει ούτε ένα όργανο , που να μην επηρεάζεται σε οξεία ή χρόνια φάση.Οι κύριοι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που καθορίζουν τις κλινικές εκδηλώσεις της νόσου περιλαμβάνουν τη χρόνια αιμολυτική αναιμία και την πρόκληση οξείας και χρόνιας ιστικής βλάβης .Είναι προθρομβωτική κατάσταση . Η θεωρία του πολυμερισμού της αιμοσφαιρίνης S αποτελεί το πρωταρχικό γεγονός για τη μοριακή παθογένεια της δρεπανοκυτταρικής νόσου. Δεν επαρκεί για να εξηγήσει το φαινότυπο. Έτσι οδηγηθήκαμε στην αναζήτηση του ρόλου της φλεγμονής και καταστροφής του ενδοθηλίου, της προσκόλλησης των δρεπανοκυττάρων, της αλληλεπίδρασης μεταξύ τους και στην έναρξη του μηχανισμού της πήξης. Σε παγκόσμιο επίπεδο γίνεται μεγάλη ερευνητική προσπάθεια τόσο in vitro όσο και in vivo για τη διερεύνηση της διαταραχής της ενδοθηλιακής λειτουργίας στους δρεπανοκυτταρικούς ασθενείς, μεταφέροντας πια σε μικροσκοπικό επίπεδο τη βάση των αγγειοαποφρακτικών κρίσεων. Με γνώμονα τις νέες αυτές γνώσεις για την παθοφυσιολογία της νόσου πολλές κλινικές και ερευνητικές μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί για την φαρμακευτική αντιμετώπιση της νόσου, με στόχο την αναστολή του πολυμερισμού της αιμοσφαιρίνης S , τη ρύθμιση των διαταραχών της ομοιόστασης των ερυθρών και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ερυθροκυττάρων και του ενδοθηλίου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Παπαϊωάννου Κωνσταντίνα
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1310887