National and Kapodistrian University of Athens
Η λειτουργικότητα του νευρομυικού συστήματος της Drosophila melanogaster κατά τη γήρανση
Abstract
dc:descriptionΟι μελέτες που αφορούν τη γήρανση του ανθρώπου είναι πολυπληθείς σε αντίθεση με τις μελέτες που υπήρχαν έως την προηγούμενη δεκαετία για τη διαδικασία της γήρανσης σε ζώα. Το γεγονός ότι oμόλογα γονίδια συντηρούνται εξελικτικά μεταξύ σπονδυλωτών και ασπόνδυλων έστρεψε το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας σε έρευνες που χρησιμοποιούσαν ως μοντέλα συστήματα για τη μελέτη της γενετικής και μοριακής βάσης της γήρανσης σε πιο απλούς οργανισμούς όπως είναι η D. Melanogaster και το C. Elegans. Στην παρούσα εργασία χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο σύστημα η D. Melanogaster για τη μελέτη της επίδρασης της γήρανσης στην κινητική λειτουργία και συμπεριφορά μέχρι το θάνατο του οργανισμού. Στον πρώτο κύκλο πειραμάτων, μελετήθηκε η αντανακλαστική συμπεριφορά διαφυγής με αναρρίχηση, ο αρνητικός γεωτακτισμός, ως αντίδραση σε μηχανικό ερέθισμα όπου διαπιστώθηκε ότι τα γηρασμένα άτομα χωρίς κάποιο ερέθισμα βρίσκονται στα κατώτερα σημεία του φιαλιδίου, δεν αντιδρούν στα ερεθίσματα ή χάνουν πολύ γρήγορα το ενδιαφέρον τους. Σε αντίθεση με τα επαυξημένα επίπεδα αδιαφορίας (ελαττωμένη διάρκεια αναρρίχησης - αρνητικού γεωτακτισμού) η κινητική κατάσταση των ατόμων παρέμεινε σε υψηλά λειτουργικά επίπεδα για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους. Αυτή είναι μια «γνωστή» αλήθεια στον άνθρωπο αλλά έχει προσεγγισθεί μόνο «ανεκδοτολογικά». Το μοντέλο- σύστημα της Drosophila παρέχει την δυνατότητα να αναλύσουμε ηλικιο- εξαρτώμενες φυσιολογικές λειτουργίες οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες για την κατανόηση και διασαφήνιση των κινητικών αλλαγών σε ανθρώπους και θηλαστικά. Τα προθανάτια «φυσιολογικά» χαρακτηριστικά που περιέγραψε η μελέτη υπόκεινται συγκεκριμένων γονιδιακών και μορφολειτουργικών αλλαγών που εξηγούν τη ραγδαία κατάρρευση του οργανισμού. Η κατανόηση αυτών των αλλαγών, το μοτίβο ιεραρχικής κατάρρευσης δομών, συστημάτων και λειτουργιών είναι προφανές ότι αποτελεί ένα σημαντικό ερευνητικό στόχο. Ως δείκτη για τις ηλικιο-εξαρτώμενες κινητικές αλλαγές στον νευρομυϊκό σύστημα (κεντρικές και νευρομυϊκές συνάψεις, ταχύτητα αγωγής κλπ) μελετήθηκε ηλεκτροφυσιολογικά το Σύστημα Γιγαντιαίων Αξόνων, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη συμπεριφορά u948 διαφυγής. Αυτό το οποίο διαπιστώθηκε ήταν ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό των γηρασμένων εντόμων δεν ήταν εφικτό να παρθεί καταγραφή έναντι του συνόλου των νεαρών εντόμων που δεν διαπιστώθηκαν αποτυχίες. Κατόπιν τούτων και συνεκτιμώντας το γεγονός ότι κατά τη γήρανση της D. Melanogaster υπάρχει έκπτωση της λειτουργίας του ΣΓΑ, διεξάγεται το συμπέρασμα ότι η έκπτωση της λειτουργίας δεν είναι συνεχώς επιδεινούμενη αλλά το σύστημα υπόκεινται σε μια παρακώλυση της διάδοσης του σήματος. Τα προαναφερθέντα θέτουν τη βάση για περαιτέρω έρευνα στο ΣΓΑ και πιο συγκεκριμένα σε επίπεδο αναγνωρισμένων συνάψεων αγρίου τύπου και γενετικά τροποποιημένων στελεχών ώστε να εντοπιστεί το πιο επιρρεπές στη γήρανση τμήμα ή ακόμα και τη διερεύνηση λειτουργικών χαρακτηριστικών που εμφανίζονται και σηματοδοτούν την είσοδο στο τελικό στάδιο ζωής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Ξηρού Σοφία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1311740