National and Kapodistrian University of Athens
Ηθικά διλήμματα προσωπικού ΜΕΘ - Απόφαση τέλους ζωής
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Στις ΜΕΘ νοσηλεύονται κυρίως οι βαρέως πάσχοντες ασθενείς, και τουλάχιστον ο ένας στους πέντε καταλήγει. Η συνήθης θεραπεία στις μονάδες αυτές είναι υψηλά τεχνολογική και επιθετική με σκοπό την σταθεροποίηση του ασθενούς και την αποκατάσταση της υγείας του. Ωστόσο, δεν ανταποκρίνονται όλοι οι ασθενείς και το προσωπικό των ΜΕΘ καλείται να λάβει αποφάσεις τέλους ζωής, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η μη εφαρμογή καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης και η αποκλιμάκωση ή άρση της αγωγής κατά κύριο λόγο. Οι παράμετροι όμως που καθορίζουν τις αποφάσεις αυτές διαφέρουν μεταξύ ΜΕΘ, κοινοτήτων και μεταξύ των ιατρών και των νοσηλευτών, δημιουργώντας ηθικά διλήμματα και συγκρούσεις. Σκοπός: Η παρούσα εργασία είχε ως σκοπό την διερεύνηση των ηθικών διλημμάτων που αντιμετωπίζει το προσωπικό των ΜΕΘ σχετικά με τη λήψη αποφάσεων τέλους ζωής. Υλικό – μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτέλεσαν 124 άτομα – 93 νοσηλευτές και 31 ιατροί – που εργάζονταν σε 4 ΜΕΘ Νοσοκομείων της Αττικής. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με χρήση ερωτηματολογίου, που συμπεριελάμβανε δημογραφικά και επαγγελματικά στοιχεία, ερωτήματα που αφορούσαν τις αντιλήψεις και την εμπειρία του προσωπικού των ΜΕΘ σχετικά με τη λήψη αποφάσεων τέλους ζωής, καθώς και την πολιτική που επικρατεί γι’ αυτό το ζήτημα στη ΜΕΘ στην οποία εργάζονταν. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS. Αποτελέσματα: Από την παρούσα μελέτη προέκυψε ότι η εμπειρία του προσωπικού των ΜΕΘ σχετικά με τις αποφάσεις τέλους ζωής, δεν ήταν πολύ μεγάλη. Το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος συμφωνεί ότι αυτές οι αποφάσεις οδηγούν σε συγκρούσεις. Οι ιατροί δεν φάνηκαν να αντιμετωπίζουν ηθικά διλήμματα σχετικά με την αποκλιμάκωση ή άρση της θεραπείας σε αντίθεση με τους νοσηλευτές. Το μεγαλύτερο ποσοστό συμφωνεί με την άρση της θεραπείας υπό προϋποθέσεις και υποστηρίζει ότι η αυτονομία και η αξιοπρέπεια του ασθενούς είναι περισσότερο σημαντικές από οποιοδήποτε ηθικό δίλλημα. Οι προβληματισμοί που απασχολούν το προσωπικό σχετικά με το ζήτημα φάνηκε ότι ήταν η σωστή ηθική πρακτική, το συμφέρον του ασθενούς και η επιθυμία της οικογένειας. Οι λόγοι που οδηγούν σε αποφάσεις τέλους ζωής ήταν η ταλαιπωρία του ασθενούς χωρίς ελπίδα ανάκαμψης καθώς και η επιθυμία του. Οι παράγοντες που φάνηκαν ότι επηρεάζουν τις αντιλήψεις του προσωπικού ήταν τα έτη προϋπηρεσίας σε ΜΕΘ, το είδος του νοσοκομείου που εργάζονταν καθώς και η ηλικία και η οικογενειακή κατάσταση. Συμπεράσματα: Οι αποφάσεις τέλους ζωής προκαλούν συγκρούσεις μεταξύ του προσωπικού των ΜΕΘ αλλά φαίνεται ότι υπερισχύει το συμφέρον του ασθενούς. Η εκπαίδευση και η συνεργασία των μελών της διεπιστημονικής ομάδας των ΜΕΘ θα βοηθούσε στη λήψη της βέλτιστης απόφασης για τον κάθε ασθενή, χωρίς να επιβαρύνονται ψυχολογικά ούτε το προσωπικό των ΜΕΘ αλλά ούτε και οι ασθενείς και οι οικογένειές τους, έτσι ώστε να μπορούν όλοι μαζί να λάβουν τη σωστή απόφαση. Λέξεις κλειδιά: ΜΕΘ, αποκλιμάκωση και άρση της θεραπείας, ιατροί, νοσηλευτές, αντιλήψεις, αποφάσεις τέλους ζωής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Μπριάνας Ιωάννης
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1311948