Abstract
dc:descriptionΟ όρος φλεβική θρομβοεμβολική νόσος περιλαμβάνει την επιπολής φλεβική θρόμβωση, τη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα, τη θρόμβωση ωοθηκικής φλέβας και τις πιο σοβαρές επιπλοκές της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής θρομβοεμβολής. Οι καταστάσεις οι οποίες σχετίζονται με πολύ υψηλό κίνδυνο για φλεβική θρομβοεμβολική νόσο είναι οι χειρουργικές επεμβάσεις ή τα κατάγματα ισχίου, καθώς και η οξεία ημιπληγία, παραπληγία ή τετραπληγία Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Η έναρξη αντιπηκτικής αγωγής πρέπει να είναι άμεση. Προτιμούνται οι ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, χορηγούμενες υποδόρια σε δοσολογία ανάλογη του βάρους του ασθενούς. Άλλες θεραπευτικοί μέθοδοι είναι η θρομβόλυση, η χειρουργική εμβολεκτομή και η τοποθέτηση φλεβικών φίλτρων. Η θρομβοεμβολική νόσος αποτελεί την πρωταρχική αιτία της μητρικής θνησιμότητας από μαιευτικά αίτια. Η κύηση αποτελεί έναν ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για φλεβοθρόμβωση. Εν τω βάθει βλεβοθρόμβωση και πνευμονική εμβολή παρατηρούνται συνήθως στο 3ο τρίμηνο της κύησης και στη λοχεία. Ο τοκετός με καισαρική τομή αυξάνει έως 10 φορές τον κίνδυνο για VTE (και κυρίως η επείγουσα καισαρική) σε σχέση με τον φυσιολογικό τοκετό. Οι φυσιολογικές μεταβολές του αιμοστατικού μηχανισμού που εμφανίζονται από την αρχή της εγκυμοσύνης, η φλεβική στάση και οι τραυματισμοί που πραγματοποιούνται στο φυσιολογικό τοκετό ή στην καισαρική τομή, αποτελούν τους κύριους προδιαθεσικούς παράγοντες για την εκδήλωση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων στην κύηση και τη λοχεία. Για τη διάγνωση της νόσου πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κλινική εκτίμηση του ασθενή. Φυσικά η διάγωση τίθεται οριστικά με τη πραγματοποίηση διαφόρων εξετάσεων. Επί κλινικής υποψίας θρομβοεμβολικού επεισοδίου στη διάρκεια της κύησης και στη λοχεία, επιβάλλεται άμεση χορήγηση ηπαρίνης. Θεωρείται ασφαλής διότι δεν διαπερνά τον πλακούντα και δεν εμφανίζεται στο γάλα κατά το θηλασμό. Η θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης ή της πνευμονικής εμβολής πρέπει να διαρκεί 4-6 μήνες. Ο μεγάλος κίνδυνος που ελλοχεύει στη χορήγηση ηπαρίνης είναι η αιμορραγία και η θρομβοπενία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Χάλαρη Ειρήνη
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1312019