National and Kapodistrian University of Athens
Κατάσταση του γονιδίου P16 και ανοσοϊστοχημική μελέτη των πρωτεϊνών επιδιόρθωσης του DNA MLH1, MSH2, MSH6 και PMS2 σε αδενοκαρκινώματα παχέος εντέρου
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Στην παρούσα μελέτη εκτιμήθηκε ανασοϊστοχημικά, σε μία σειρά ασθενών με αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου, η έκφραση των πρωτεϊνών MLH1, PMS2, MSH2 και MSH6, προκειμένου να διερευνηθεί το επίπεδο μικροδορυφορικής αστάθειας (MSI), καθώς και η έκφραση του γονιδίου CDKN2A, μέσω της ανίχνευσης της πρωτεϊνης του, p16. Οι ανοσοθετικότητες για τις ανωτέρω πρωτεϊνες σχετίστηκαν με τα κλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των νεοπλασμάτων και την κλινική πορεία των ασθενών. Ασθενείς και Μέθοδοι: Για την μελέτη αυτή, επιλέχθηκαν 116 περιπτώσεις ασθενών με αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου από το αρχείο του Β’ Εργαστηρίου Παθολογικής Ανατομικής, Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α. Εκτιμήθηκαν θέσεις από το κέντρο και το διηθητικό μέτωπο των νεοπλασμάτων και κατασκευάστηκαν 24 κύβοι παραφίνης με ιστικές μικροσυστοιχίες, τομές των οποίων διερευνήθηκαν ανοσοϊστοχημικά για την έκφραση των ανωτέρω πρωτεϊνών. Αποτελέσματα: Οι όγκοι με MSI είναι συχνότεροι στα εγγύς τμήματα του παχέος εντέρου (τυφλό-ανιόν-εγκάρσιο κόλον), είναι συχνότερα χαμηλής διαφοροποίησης (grade ΙΙΙ) και συχνότερα αρνητικοί ως προς την έκφραση του p16. Η παρουσία MSI δεν σχετίζεται με την πρόγνωση των ασθενών. Πλέον της σχέσης της με την MSI, η ανοσοθετικότητα για p16 (έχοντας θέσει ως cutoff το 30%) συνδέεται και με την ύπαρξη μεταστάσεων σε επιχώριους λεμφαδένες. Η ανάλυση επιβίωσης έδειξε ότι η ανοσοθετικότητα για p16 αποτελεί δυσμενή προγνωστικό δείκτη για τους ασθενείς με ορθοκολικό καρκίνο, όπως φαίνεται και στις καμπύλες επιβίωσης Kaplan-Meier Συζήτηση: Ο καρκίνος του παχέος εντέρου χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό ετερογένειας, αποτελούμενος από διαφορετικές γενετικά νεοπλασματικές ποικιλίες. Ο διαχωρισμός στα τρία βασικά μοριακά παθογενετικά μονοπάτια, τη μικροδορυφορική αστάθεια (MSI), τη χρωμοσωμιακή αστάθεια (CIN) και την επιγενετική αστάθεια, δηλαδή τον φαινότυπο μεθυλίωσης των νησιδίων CpG (CpG island methylator phenotype, CIMP), ομαδοποιεί τους ασθενείς σε αρκετά σαφείς υποτύπους, εντός των οποίων είναι πιο αποτελεσματική η μελέτη και ταυτοποίηση δεικτών (biomarkers), με προγνωστική και/ή προβλεπτική αξία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Ρισιλία Χρηστάκης
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1312215