National and Kapodistrian University of Athens
Μεταβολές του μεγέθους του αριστερού κόλπου σε σχέση με τις μεταβολές των δεικτών των οργάνων στόχων μετά από μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών με αρτηριακή υπέρταση
Abstract
dc:descriptionΣκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της συσχέτισης των μεταβολών του μεγέθους του Αριστερού Κόλπου (Ακ) σε υπερτασικούς ασθενείς ως προς τις βλάβες των οργάνων στόχων και πως η υποστροφή ή μη του μεγέθους του Ακ επηρεάζει τη διαστολική δυσλειτουργία. Υλικό και Μέθοδος: Παρακολουθήσαμε 237 διαδοχικούς ασθενείς (μεση ηλικία 50.6 έτη, 34.6% γυναίκες, 65.4% άντρες) για μια μέση περίοδο 3,5 ετων. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πλήρη υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο με εκτίμηση διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας μέσω δεικτών διαμιτροειδικής ροής (Ε, Α , Ε/Α) και ιστικού Doppler (Em/Am) , σε 24ωρη καταγραφή ΑΠ , σε εργαστηριακό έλεγχο ρουτίνας στην αρχή και στο τέλος της περιόδου παρακολούθησης. Αποτελέσματα: Στο σύνολο των ασθενών της μελέτης, ο επιπολασμός μη ελεγχόμενης αρτηριακής πίεσης στο ιατρείο ήταν 40.9%, για τη μη ελεγχόμενη συστολική πίεση στο ιατρείο ήταν 28.3% και για την μη ελεγχόμενη διαστολική ήταν 28.7%. Οι ασθενείς της πρώτης ομάδας, στο τέλος της παρακολούθησης είχαν χειρότερο μεταβολικό προφίλ (p=0.022) ενώ οι τιμές τις ΣΑΠ τόσο ιατρείου όσο και ΑΒΡΜ είχαν σαφώς χειροτερέψει (Οff SBP: p<0.001, 24h SBP:p<0.001). Επιπλέον παρατηρήθηκε επιδείνωση της διαστολικής δυσλειτουργίας (TDIEa: p<0.03), ενώ ο Ακ εμφανίστηκε οριακά μεγαλύτερος. Στη δεύτερη ομάδα οι ασθενείς από την αρχή εμφάνιζαν αυξημένη ΣΑΠ τόσο ιατρείου (p<0.001) όσο και στην 24ωρη ΑΒΡΜ (p<0.001), αυξημένη ΑΚ. Στο τέλος της παρακολούθησης η ΣΑΠ ιατρείου ( p<0.001), η PP (p<0.001) και η 24ωρη ABPM (p<0.001) εμφάνιζαν σημαντική απόκλιση. Οι ασθενείς αυτοί στο τέλος της παρακολούθησης εμφάνιζαν τις περισσότερες βλάβες, με αυξημένη LVM (p<0.01), επιδείνωση διαστολικής δυσλειτουργίας (ΤDIEa: p=0.005 και E/Em: p=0.005) ενώ ο Ακ παρέμεινε με στατιστικά σημαντικό αυξημένο μέγεθος (p=0.054) και όγκο (p=0.051). Οι ασθενείς της τρίτης ομάδας είναι νεώτεροι (p<0.001), με χειρότερη σωματοδομή και στο τέλος της παρακολούθησης τόσο η ΣΑΠ ιατρείου, όσο και η ΔΑΠ ιατρείου παραμένουν επιδεινωμένες, ενώ δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στον Ακ και στη διαστολική δυσλειτουργία. Συμπεράσματα: Η αρρύθμιστη συστολική πίεση χωρίς την απαραίτητα αρρύθμιστη διαστολική είναι δείκτης αρκετός για την απουσία υποστροφής βλαβών στην καρδιά. Eπι απουσίας ρύθμισης της ΣΑΠ, δεν θα επηρεαστεί η μάζα της ΑΚ και λόγω της γήρανσης προστίθενται επιβαρυντικά οι δυσμενείς παράγοντες της διαστολικής δυσλειτουργίας και του αυξημένου Ακ. O Ακ και στις 3 υποομάδες παραμένει με αυξημένο μέγεθος και δεν υποστρέφει ακόμα και στους ασθενείς με ρυθμιζόμενη ΑΠ.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Φλέσσας Δημήτριος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1312632