National and Kapodistrian University of Athens
Μορφές και συχνότητα εμφάνισης σχολικού εκφοβισμού σε παιδιά σχολικής ηλικίας
Abstract
dc:descriptionΟ σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας,αναφέρεται στη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή συνομήλικων παιδιών και έχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα. Tα τελευταία χρόνια αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο πολυσυζητημένα κοινωνικά φαινόμενα. Σκοπός είναι η διερεύνηση της ύπαρξης ή πιθανής έξαρσης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού στα γυμνάσια και δημοτικά σχολεία και από ποιους παράγοντες εξαρτάται. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 παιδιά 11-15 ετών από δημόσια σχολεία του Χαϊδαρίου και του Αιγάλεω. Το ερευνητικό εργαλείο ήταν το ερωτηματολόγιο των Πετρόπουλος και Παπαστυλιανού, που χρησιμοποιήθηκε σε σχετική έρευνα που πραγματοποίησαν το 2001 με τίτλο «Μορφές επιθετικότητας, βίας και διαμαρτυρίας στο σχολείο. Γενεσιουργοί παράγοντες και επιπτώσεις» Η συμπλήρωση των ερωτηματολογίων ήταν ανώνυμη και δίνονταν διευκρινίσεις όπου ήταν απαραίτητο. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 234 μαθητές, εκ των οποίων οι 120 (51.3%) ήταν αγόρια και οι 114 (48.7%) κορίτσια. Οι 48 (20.5%) μαθητές ήταν ηλικίας 10-11 ετών, 80 (34.2%) ηλικίας 11.5-12.5 ετών και 106 (45.3) μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών. Τα αγόρια έχουν βιώσει σημαντικά περισσότερη σωματική βία (p<0.001), λεκτική βία (p=0.001) και προκαταλήψεις/διακρίσεις λόγω καταγωγής ή φύλου (p=0.022) από δάσκαλο σε σχέση με τα κορίτσια, όπως επίσης από συμμαθητή/-τρια, (p=0.001). Oι μαθητές ηλικίας μεγαλύτερης των 13 ετών υποστηρίζουν σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες μαθητών ότι οι κλοπές, οι βρισιές και τα χτυπήματα προς τους συμμαθητές τους γίνονται από τα αγόρια (p<0.05), πλαστογραφούν την υπογραφή των γονιών τους συχνότερα, (p=0.049), χτυπούν συχνότερα άλλους μαθητές/-τριες και άλλα άτομα (p<0.05), καίνε/σχίζουν βιβλία και γράφουν συνθήματα στους τοίχους εναντίον μαθητών ή άλλων προσώπων (p=0.009) Οι μαθητές που έμεναν και με τους δύο γονείς θεωρούν ότι στην καθημερινή τους ζωή οι άνθρωποι γενικά γύρω τους, τους συμπεριφέρονται δίκαια (p=0.012). Οι μαθητές που περνούν λιγότερο από μία ώρα την ημέρα με την οικογένειά τους αισθάνονται ότι έχουν υποστεί από μέλος της οικογένειάς τους ή από το συγγενικό τους περιβάλλον καθώς και από συμμαθητή/-τρια σημαντικά περισσότερη σωματική βία (χτύπημα, σπρώξιμο κτλ) (p<0.05). Συμπεράσματα: Η συχνότητα του σχολικού εκφοβισμού φαίνεται να υπερισχύει στα αγόρια. Αυτό έχει σχέση με οικογενειακούς και ιδιοσυγκρασιακούς παράγοντες, καθώς και με τα πρότυπα που προωθεί η κοινωνία όπως είναι διαμορφωμένη. Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αντιλαμβάνονται ότι δέχονται και εκφράζουν συχνότερα συμπεριφορές εκφοβισμού. Σημαντικό ρόλο παίζει και η μεγαλύτερη συχνότητα με την οποία σερφάρουν στο διαδίκτυο τα παιδιά μεγαλώνοντας και τα ερεθίσματα που δέχονται από κει. Ο ρόλος της οικογένειας είναι κυρίαρχος. Εάν καλλιεργούνται σχέσεις κατανόησης και αλληλεγγύης μέσα στην οικογένεια, είναι πολύ πιο πιθανό να μεταφέρει το παιδί θετικές συμπεριφορές και στο σχολικό περιβάλλον.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Δημητρακοπούλου Ευτυχία-Ιωάννα
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1312803