National and Kapodistrian University of Athens
Ο επιπολασμός της κατάθλιψης σε ηλικιωμένους που διαβιούν αυτόνομα σε αστικό περιβάλλον: συσχέτιση της βαρύτητας της κατάθλιψης με κοινωνιοδημογραφικά χαρακτηριστικά
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η κατάθλιψη αποτελεί ένα από τα πιο κοινά ψυχιατρικά νοσήματα στους ηλικιωμένους. Η επικρατούσα σύγχυση στον γενικό πληθυσμό αλλά συχνά και στους ειδικούς, αναφορικά με το γήρας και την ιδιαίτερη κλινική και φαινομενολογική σημειολογία της κατάθλιψης, την καθιστούν υπο-διαγιγνωσκόμενη και υπο- θεραπευόμενη νόσο, παρόλο που οι περισσότεροι ηλικιωμένοι αναζητούν βοήθεια κυρίως από υπηρεσίες της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Η εκπόνηση μελετών για την εκτίμηση του επιπολασμού της στον πληθυσμό, με την χρήση σταθμισμένων κλιμάκων και η αναζήτηση της συσχέτισης μεταξύ νόσου και παραγόντων κινδύνου, μολονότι δεν προσφέρουν την δυνατότητα εξήγησης των αιτιακών σχέσεων, συμβάλλουν όμως στον σχεδιασμό προγραμμάτων προαγωγής ψυχικής υγείας, πρωτοβάθμιας δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας πρόληψης. Σκοπός: της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του επιπολασμού της κατάθλιψης σε πληθυσμό ηλικιωμένων οι οποίοι διαβιούν αυτόνομα σε μεγάλο αστικό κέντρο. Οι συμμετέχοντες ήταν 428 άτομα, άνδρες (34,3%) και γυναίκες (65,7%) άνω των 55 ετών χωρίς σοβαρού βαθμού διαταραχές γνωστικών λειτουργιών (MMSE 10). Συλλέχθηκαν δημογραφικά δεδομένα των εξεταζομένων και συμπληρώθηκαν με την βοήθεια συνεντευκτή οι κλίμακες Geriatric Depression Scale short form (Sheikh & Yesavage 1986) και Mini Mental state Examination (Folstein et al 1975). Αποτελέσματα: Ο επιπολασμός της κατάθλιψης σύμφωνα με την κατάταξη σε κατηγορίες (Fountoulakis et al 1999) υπολογίζεται σε ποσοστό 26,7% (GDSsf score 7). Παράλληλα υπολογίσθηκε ο επιπολασμός της κατάθλιψης για το συγκεκριμένο δείγμα του πληθυσμού με βάση την κατηγοριοποίηση (Sheikh & Yesavage 1986) αναλόγως της βαρύτητας σε α) υγιείς (GDSsf4) ποσοστό 56%, β) με καταθλιπτική συμπτωματολογία (GDSsf 5-8) ποσοστό 27,9%, γ) με μέτριου βαθμού κατάθλιψη (GDSsf 9-11) ποσοστό 12,2% και δ) με μείζονα κατάθλιψη (GDSsf12) ποσοστό 4%. Ως προς τους κοινωνιοδημογρφικούς παράγοντες, το φύλο O.R=.953 (C.I. .206- .721), η ηλικία O.R.=1.011 (C.I. .207- .641 και οι διαταραχές των γνωστικών λειτουργιών O.R.=.763 (C.I. .262- .828) επιδρούν σημαντικά ενώ η οικογενειακή κατάσταση, η μοναχική διαβίωση εμφανίζουν ασθενή (στατιστικά σημαντική συσχέτιση p<.05) η οποία δεν επιβεβαιώνεται στην λογιστική παλινδρόμηση.Τα αποτελέσματα της μελέτης μπορούν ν’ αποτελέσουν χρήσιμο σύμβουλο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια πρόληψη. Το μεγαλύτερο όφελος όμως μπορεί να επιτευχθεί με την χάραξη στρατηγικής παρεμβάσεων προαγωγής ψυχικής υγείας. Η ανάπτυξη της δημιουργικής δραστηριότητας και του εθελοντισμού στην Γ’ ηλικία, παράγουν προϊόν το οποίο έχει την ποιοτική διάσταση της βιο ψυχο κοινωνικής ευεξίας. Αυτό το προϊόν μπορεί πλέον ν’ αποτιμηθεί σε οικονομικό μέγεθος είτε ως εξοικονόμηση πόρων για την υγεία, καθώς ο ηλικιωμένος, απουσία άλλων δραστηριοτήτων συχνά εμφανίζει υποχονδριακή συμπεριφορά, είτε ως παραγόμενο προϊόν καθώς η προσφορά υπηρεσιών σε εθελοντική βάση εμπεριέχει και την οικονομική διάσταση.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Σόλιας Ανδρέας
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1312913