National and Kapodistrian University of Athens
Οστεονέκρωση γνάθου σε ασθενείς υπό αντιοστεοπορωτική αγωγή
Abstract
dc:descriptionΗ οστεοπόρωση αποτελεί το συνηθέστερο μεταβολικό νόσημα του σκελετού επηρρεάζοντας χιλιάδες άτομα σε παγκόσμιο επίπεδο. Στους ασθενείς που χρήζουν θεραπεία χορηγούνται σκευάσματα αντικαταβολικά (οιστρογόνα, καλσιτονίνη, SERM’ S, διφωσφονικά, Denosumab), σκευάσματα οστεοεπαγωγικά (τεριπαρατίδη, ΡΤΗ 1-84) ή σκευάσματα με διπλή δράση (ρανελικό στρόντιο). Η κλινική ασφάλεια των φαρμακευτικών σκευασμάτων για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι επαρκώς τεκμηριωμένη, ωστόσο, πολυάριθμοι ερευνητές την τελευταία δεκαετία συσχετίζουν τη χρήση διφωσφονικών και Denosumab με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης οστεονέκρωσης γνάθου. Η γνάθος είναι το μόνο οστό, σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα που υφίσταται νέκρωση συνεπεία της χρήσης αντιοστεοπορωτικής αγωγής. Ως παράγοντες κινδύνου αναφέρονται οι τραυματισμοί της στοματικής κοιλότητας, η κακή στοματική υγιεινή, συστηματικοί παράγοντες όπως το θήλυ φύλο, ηλικία μεγαλύτερη από την 6η δεκαετία, χρήση φαρμάκων, κάπνισμα, αλκοόλ, ενώ όσον αφορά τα αντιοστεοπορωτικά σκευάσματα σημαίνοντα ρόλο διαδραματίζουν το είδος του διφωσφονικού (συνηθέστερα η αλενδρονάτη), η ενδοφλέβια οδός χορήγησης και η παρατεταμένη διάρκεια χορήγησης (πάνω από τα 3 έτη). Ο ακριβής παθογενετικός μηχανισμός παραμένει ακόμη άγνωστος. Τα συμπτώματα και ευρήματα της ΟΝΓ περιλαμβάνουν πόνο, δυσοσμία, οίδημα, ελκοποίηση του βλεννογόνου και δερματικά, στοματικά ή στοματορρινικά συρίγγια. Ο απεικονιστικός έλεγχος περιλαμβάνει την πανοραμική ακτινογραφία, την αξονική και μαγνητική τομογραφία και το σπινθηρογράφημα της γνάθου. Όσον αφορά τη θεραπεία της επιπλοκής αυτής είναι εξαιρετικά δύσκολη και χρονοβόρα. Οι περισσότεροι από τους ασθενείς παρουσιάζουν καλή ανταπόκριση στη συντηρητική θεραπεία η οποία περιλαμβάνει τοπικά αντισηπτικά διαλύματα για εκπλύσεις του στόματος, χορήγηση συστηματικής αντιβίωσης, χρήση υπερβαρικού οξυγόνου, όζοντος, laser και τεριπαρατίδης. Στις περιπτώσεις όπου δεν είναι αποτελεσματικές οι συντηρητικές μέθοδοι επιλέγονται χειρουργικές παρεμβάσεις όπως μαρσιποποίηση κυστικών βλαβών, εξομάλυνση των οξύαιχμων οστικών άκρων και μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις σε παθολογικά κατάγματα και μεγάλες οστεολύσεις που οδηγούν σε κάταγμα της γνάθου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Ράπτης Κωνσταντίνος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313207