National and Kapodistrian University of Athens
Πιλοτική εφαρμογή προγράμματος διαχείρισης του στρες σε ασθενείς εξωτερικών ιατρείων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Παρά το γεγονός ότι πλήθος ερευνητικών δεδομένων υποστηρίζουν ότι το στρες επηρεάζει αρνητικά το μεταβολικό έλεγχο, μόνο λίγες μελέτες έχουν εξετάσει την επίδραση των τεχνικών χαλάρωσης στα επίπεδα στρες και σακχάρου ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου ενός προγράμματος διαχείρισης του στρες στο γλυκαιμικό έλεγχο και τα επίπεδα στρες αυτών των ασθενών. Υλικό - Μέθοδος: Συνολικά 53 ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 τυχαιοποιήθηκαν και συμμετείχαν σε ένα 8 εβδομάδων πρόγραμμα διαχείρισης του στρες, που απαρτιζόταν από 10 λεπτά της διαφραγματικών αναπνοών και 15 λεπτά προοδευτικής μυϊκής χαλάρωσης δύο φορές την ημέρα (n = 25, ομάδα παρέμβασης), ή όχι (n = 28, ομάδα ελέγχου). Το αντιλαμβανόμενο στρες, η εστία ελέγχου σχετιζόμενη με την υγεία και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c) αποτέλεσαν τις πρωτογενείς εκβάσεις και αξιολογήθηκαν πριν και μετά την παρέμβαση. Αποτελέσματα: Η ανάλυση συνδιακύμανσης μονής κατεύθυνσης έδειξε στατιστικά σημαντική μείωση του PSS στην ομάδα παρέμβασης με μέτριο μέγεθος επίδρασης (Cohen’s d= 0.71, p=0.011) αφού λήφθηκε υπόψη η αρχική τιμή PSS και η αλληλεπίδραση PSS με την ομάδα των ασθενών. Βρέθηκε ότι όσο μεγαλύτερα είναι τα αρχικά επίπεδα αντιλαμβανόμενου στρες τόσο μεγαλύτερο είναι το όφελος από την παρέμβαση. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη μειώθηκε στατιστικά σημαντικά με μέτριο μέγεθος επίδρασης (Cohen’s d= 0.73, p=0.015) στην ομάδα παρέμβασης στο τέλος του προγράμματος, αφού λήφθηκε υπόψη το φύλο, η ηλικία και η αρχική τιμή HbA1c. Οι υποκλίμακες της εστίας ελέγχου δε μεταβλήθηκαν στατιστικά σημαντικά. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματά μας συμπληρώνουν την υπάρχουσα βιβλιογραφία για τον ενδεχόμενο ευεργετικό ρόλο της διαχείρισης του στρες σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2, τόσο για τα επίπεδα στρες όσο και για το γλυκαιμικό έλεγχο. Προτείνουμε αυτό το είδος της θεραπείας να προστεθεί ως συμπλήρωμα στη συμβατική θεραπεία του τύπου 2 ΣΔ (διατροφή, άσκηση, φαρμακευτική αγωγή, ινσουλίνη). Θεωρούμε ότι η μελέτη μας θα ενθαρρύνει το σχεδιασμό μελλοντικών μελετών προς αυτή την κατεύθυνση, με μεγαλύτερα δείγματα, μεγαλύτερης διάρκειας και πιο αντικειμενικές μετρήσεις.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Κολοβέρου Ευσταθία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313452