National and Kapodistrian University of Athens
Συγγενείς λοιμώξεις και περιγεννητική έκβαση
Abstract
dc:descriptionΟι ιογενείς λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποτελούν σημαντικές αιτίες της μητρικής και εμβρυϊκής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Οι λοιμώξεις μπορεί να μολύνουν το έμβρυο είτε μέσω της διαπλουντιακής μεταφοράς, είτε κατά τον τοκετό (από κολπικές εκκρίσεις ή αίμα), ή μετά τη από τη γέννηση (από το μητρικό γάλα ή άλλες πηγές). Οι κλινικές εκδηλώσεις των νεογνικών λοιμώξεων ποικίλουν ανάλογα με το ιικό παράγοντα που τις προκάλεσε και την ηλικία κύησης κατά την έκθεση της μητέρας. Ο κίνδυνος μόλυνσης είναι συνήθως αντιστρόφως ανάλογος με ηλικία κύησης κατά την έκθεση της μητέρας στον λοιμογόνο παράγοντα., με συχνό αποτέλεσμα ένα συγγενές σύνδρομο. Οι λοιμώξεις που προκαλούν συγγενείς ανωμαλίες έχουν περιγραφεί με το ακρωνύμιο TORCH (Toxoplasma, Others, Rubella, Cytomegalovirus, Herpes). Η κατηγορία ‘others’ περιλαμβάνει αρκετούς ιούς που συνδέονται με νεογνικές νόσους. Παραδοσιακά, οι ιογενείς λοιμώξεις που προκαλούν ανησυχία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι εκείνες που προκαλούνται από τον ιό της ερυθράς, τον ιό του απλού έρπητα (HSV), τον παρβοϊό (B19V) και τον κυτταρομεγαλοϊό (CMV). Η τοξοπλάσμωση προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο Toxoplasma gondii, ένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικό παράσιτο. Περίπου το 10-20% των εγκύων γυναικών που έχουν προσβληθεί T gondii χαρακτηρίζονται ως συμπτωματικές. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της λοίμωξης είναι η λεμφαδενοπάθεια και ο πυρετός. Αν η μητέρα έχει μολυνθεί πριν την εγκυμοσύνη, δεν υπάρχει σχεδόν κανένας κίνδυνος μόλυνσης του εμβρύου, όσο αυτή παραμένει ανοσοποιημένη. Όταν μια μητέρα μολυνθεί με T gondii κατά τη διάρκεια της κύησης, το παράσιτο μπορεί να διαδοθεί αιματογενώς στον πλακούντα. Στην περίπτωση που συμβεί αυτό, η μόλυνση μπορεί να μεταδοθεί στο έμβρυο διαμέσου του πλακούντα ή κατά τη διάρκεια του κολπικού τοκετού. Ο κίνδυνος της μόλυνσης στο έμβρυο αυξάνει με την ηλικία κύησης και είναι ήπια ή δεν είναι εμφανής κατά τη γέννηση. Η πιο σημαντική εκδήλωση της τοξοπλάσμωσης στο έμβρυο είναι η εγκεφαλομυελίτιδα, η οποία μπορεί να έχουν σοβαρά αποτελέσματα. Περίπου το 10% της προγεννητικής λοίμωξης T gondii έχει ως αποτέλεσμα την έκτρωση ή τον νεογνικό θάνατο. Σε περίπου 67-80% των μολυσμένων προγεννητικά βρεφών, η μόλυνση είναι υποκλινική και μπορεί να διαγνωστεί χρησιμοποιώντας μόνο ορολογικές και άλλες εργαστηριακές μεθόδους. Παρά το γεγονός ότι αυτά τα βρέφη φαίνονται υγιή κατά τη γέννηση, μπορεί να αναπτύξουν κλινικά συμπτώματα και ελλείψεις αργότερα στη ζωή τους. Ο CMV είναι ένα διπλής έλικας-DNA-ιός που ανήκει στην κατηγορία των ερπητοΪών και αντιπροσωπεύει την πιο συχνή συγγενή ιογενή λοίμωξη. Η πρωτογενής, η επανενεργοποίηση, ή η υποτροπιάζουσα λοίμωξη από CMV μπορεί να συμβεί κατά την εγκυμοσύνη και μπορεί να οδηγήσει σε συγγενή CMV λοίμωξη. Η διαπλακούντια CMV λοίμωξη μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμό της ενδομήτριας ανάπτυξης, σε νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, σε ενδοκρανιακές αποτιτανώσεις, μικροκεφαλία, υδροκέφαλο, ηπατοσπληνομεγαλία, καθυστερημένη ψυχοκινητική ανάπτυξη, και / ή οπτική ατροφία. Η κάθετη μετάδοση του CMV μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε στάδιο της εγκυμοσύνης, ωστόσο, ο mμεγαλύτερος κίνδυνος μόλυνσης είναι κατά το τρίτο τρίμηνο όπου και έχουν αναφερθεί οι σημαντικότερες/σοβαρές επιπτώσεις. Οι περισσότερες (90%) CMV λοιμώξεις δεν προκαλούν κανένα σύμπτωμα, αλλά το 10% παρουσιάζει συμπτώματα, όπως απώλεια ακοής εκ γενετής (πιο σύνηθες) νευρολογικά επακόλουθα, μικροκεφαλία, νοητική υστέρηση ή/και νευροαισθητήρια βαρηκοΐα.. Ωστόσο, το τριάντα τοις εκατό των βρεφών πεθαίνουν με σοβαρή λοίμωξη CMV. Η ερυθρά ανήκει στην κατηγορία των τερατογόνων ιών. Το συγγενέςς σύνδρομο ερυθράς (CRS) χαρακτηρίζεται από την ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, τις ενδοκρανιακή αποτιτανώσεις, τη μικροκεφαλία, τον καταρράκτη, τις καρδιακές ανωμαλίες, τις νευρολογικές ασθένειες, την οστεΐτιδα και την ηπατοσπληνομεγαλία. Νεογνά με σύνδρομο συγγενούς ερυθράς μπορεί να εμφανίσουν ένα πορφυρικό εξάνθημα στο δέρμα λόγω της εξωμυελικής αιματοποίησης. Οι πιο χαρακτηριστικές καρδιακές ανωμαλίες περιλαμβάνουν τον ανοικτό αρτηριακό πόρο, την πνευμονική στένωση, και τη στένωση του ισθμού της αορτής. Οι περισσότερες από αυτές τις επιπλοκές εμφανίζονται σε βρέφη που γεννήθηκαν από μητέρες που απέκτησαν τη λοίμωξη ερυθράς κατά τη διάρκεια των πρώτων 16 εβδομάδων της εγκυμοσύνης. Ο παρβοϊός B19 προκαλεί ερύθημα λοιμώδες (πέμπτη ασθένεια). Αν και οι περισσότεροι ενήλικες με λοίμωξη B19 είναι ασυμπτωματικοί, τα αποτελέσματα αυτού του ιού στο έμβρυο είναι πολύ μεγαλύτερες και περιλαμβάνουν αποβολή, εμβρυϊκή αναιμία, εμβρυϊκό ύδρωπα, μυοκαρδίτιδα, και / ή ενδομήτριο εμβρυϊκό θάνατο. Η μόλυνση εμφανίζεται συχνότερα το χειμώνα και την άνοιξη. Τριάντα έως 40% των εγκύων γυναικών είναι ορροαρνητικές για το παρβοϊό B19 και έτσι είναι ευαίσθητες σε πιθανή μόλυνση από τον ιό. Διάφορες μελέτες έχουν υπολογίσει ότι το 3% -14% των ενδομήτριων εμβρυϊκών θανάτων συμβαίνουν στο περιβάλλον της μόλυνσης από παρβοϊό B19. Οι λοιμώξεις που προκλήθηκαν κατά το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης έχουν μελετηθεί πιο συχνά επειδή η λοίμωξη σε αυτό το τρίμηνο παρουσιάζει αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ύδρωπα. Ωστόσο, μόλυνση σε κάθε τρίμηνο μπορεί να οδηγήσει σε ενδομήτρια απώλεια του εμβρύου. Το 30 έως 60% των γυναικών που λαμβάνουν μαιευτικής φροντίδας έχουν ορολογικά στοιχεία HSV λοίμωξης κατά το παρελθόν. Περίπου το 10% των μολύνσεων είναι εκ γενετής, ως συνέπεια της απόκτησης πρωτογενούς μόλυνσης HSV κατά την εγκυμοσύνη και τη μεταφορά είτε μέσω του πλακούντα ή μέσω του τραχήλου της μήτρας. Μια ενδομήτρια μόλυνση μπορεί να προκαλέσει περιορισμό της ανάπτυξης, πρόωρο τοκετό, και αποβολή. Οι κίνδυνοι νεογνικού έρπητα και θανάτου είναι υψηλότεροι σε βρέφη που γεννήθηκαν από μητέρες που δεν παρουσίαζαν ορομετατροπή κατά τη στιγμή της γέννας. Η HSV λοίμωξη του εμβρύου που αποκτήθηκε κατά τη γέννηση συνδέεται με 3 διαφορετικά σύνδρομα, το καθένα με τη δική του χαρακτηριστική έκβαση. Το πρώτο και πιο συχνές (45%) σύνδρομο εντοπίζεται στο δέρμα, τα μάτια ή το στόμα. Περίπου το 30% των περιπτώσεων εκδηλώνονται ως παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), συμπεριλαμβανομένης της μηνιγγίτιδας ή της εγκεφαλίτιδας, με ενδείξεις ύπαρξης του DNA του ιού HSV στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Βαμπούλη Σοφία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313912