National and Kapodistrian University of Athens
Συγκριτικά αποτελέσματα μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε παιδιά με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία από συμβατούς συγγενείς δότες και από μη συγγενείς εθελοντές δότες
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: της μελέτης είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε παιδιά με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία από δότες συμβατούς συγγενείς και με εθελοντές μη συγγενείς. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 73 μεταμοσχευμένα παιδιά με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία υψηλού κινδύνου. Πρόκειται για μια αναδρομική συγκριτική μελέτη και η συλλογή των στοιχείων έγινε από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 19.0 και περιελάμβανε τον έλεγχο Chi square και την πολυπαραγοντική ανάλυση Logistic regression. Aποτελέσματα: Από τα 73 παιδιά τα οποία αποτέλεσαν το δείγμα της μελέτης, ποσοστό 34,2% ήταν κορίτσια και το 65,8% αγόρια ηλικίας έως 12 ετών. Εξ αυτών το 61,6% μεταμοσχεύθηκε από συγγενή δότη και 38,4%από μη συγγενή. Βρέθηκε συχνότερα η ύπαρξη διήθησης ΚΝΣ στο Β-τύπο ΟΛΛ (p=0,061). Επιβίωσαν συχνότερα τα παιδιά που δεν έκαναν διήθηση στο ΚΝΣ (p=0,037) όπως επίσης λιγότερες ήταν οι επιπλοκές της μεταμόσχευσης σε αυτούς που δεν είχαν διήθηση του ΚΝΣ (p<0,001).Συχνότερα ακτινοβολία ΤΒΙ έγινε στις ηλικίες 2-12 ετών (p=0,007). Παρατηρήθηκε θάνατος στα παιδιά που η ηλικία διάγνωσης ήταν >12 ετών (p=0,016), τα παιδιά που εμφάνισαν οξεία aGVHD παρουσίασαν μικρότερα ποσοστά θνητότητας μετά τη μεταμόσχευση (p=0,062).Οι ασθενείς με υποτροπή μετά τη μεταμόσχευση είχαν ως έκβαση το θάνατο (p<0,001).Η συχνότερη αιτία θανάτου ήταν από επιπλοκές της μεταμόσχευσης (p<0.001). Συχνότερα υποτροπή μετά τη μεταμόσχευση έκαναν οι ασθενείς που πήραν μόσχευμα από συγγενείς δότες (p=0,027). Η μεταμόσχευση στην ΟΛΛ ως προς την έκβαση της νόσου από συγγενή συμβατό δότη θεωρείται συγκρίσιμη με την μεταμόσχευση από μη συμβατό εθελοντή δότη (p=0,485). Τα παιδιά που νόσησαν σε ηλικία >12 ετών έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα στην 3ετία να μην επιβιώσουν (p=0,002) έναντι των παιδιών που νόσησαν μετά το 2ο έτος ζωής και πριν την ηλικία των 12 ετών.Τα παιδιά που δεν έκαναν οξεία αντίδραση aGVHD έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να μην επιβιώσουν στην 3ετία έναντι αυτών που έκαναν, (p=0,051).Είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα τα παιδιά να μην επιβιώσουν στην 5ετία με διήθηση στο ΚΝΣ (p=0,030) και τα παιδιά που πήραν μόσχευμα από μη συγγενή δότη (p=0,032). Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης συμπεραίνεται ότι η επιβίωση των μεταμοσχευμένων παιδιών επηρεάζεται από την ηλικία εμφάνισης της νόσου, τον τύπο του δότη, την αντίδραση aGvHD τη διήθηση του ΚΝΣ και από την υποτροπή της νόσου. 126 Πλέον, θεωρείται συγκρίσιμη η Αλλογενή Μεταμόσχευση από μη συγγενή συμβατό δότη με την Αλλογενή Μεταμόσχευση από συμβατό συγγενή δότη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Νάκα Αλεξάνδρα
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1313918