Abstract
dc:descriptionΗ αυτοάνοση παγκρεατίτιδα αποτελεί μια σπάνια, ετερογενή, χρόνια φλεγμονώδη διαταραχή του παγκρέατος. Μπορεί να εκδηλωθεί ως πρωτοπαθής διαταραχή του παγκρέατος ή ως συστηματική νόσος με αυξημένα επίπεδα IgG4. Σε αυτήν την συστηματική νόσο άλλα όργανα, όπως ο χοληδόχος πόρος, η χοληδόχος κύστη, το γαστρεντερικό σύστημα, οι σιελογόνοι αδένες, λεμφαδένες και άλλα, μπορεί να προσβληθούν. Υπάρχουν δύο τύποι αυτοάνοσης παγκρεατίτιδας, βασιζόμενοι κυρίως σε ιστολογικά ευρήματα. Ο τύπος Ι είναι ο πιο συνήθης, χαρακτηριζόμενος σαν συστηματική νόσος με εξωπαγκρετικές εκδηλώσεις και αυξημένα επίπεδα IgG4, ενώ ο τύπος ΙΙ τυπικά εντοπίζεται στο πάγκρεας και χαρακτηρίζεται από την απουσία IgG4. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα. Η απάντηση στα κορτικοστεροειδή αποτελεί επίσης ένα χαρακτηριστικό της νόσου και συντελεί στη διαφοροδιάγνωση από κακοήθειες, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος και το χολαγγειοκαρκίνωμα, ή από την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα. Η παθοφυσιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη, ωστόσο ένας αυτοάνοσος μηχανισμός φαίνεται να είναι ο κύριος παθογόνος παράγοντας. Ο σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι η συνοπτική παρουσίαση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με την αυτοάνοση παγκρεατίτιδα, με έμφαση στην πρόοδο που έχει γίνει στην παθοφυσιολογία της νόσου την τελευταία δεκαετία και την συσχέτιση με την IgG4-σχετιζόμενη νόσο.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Αλεξανδρή Ολυμπία
Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1314679