National and Kapodistrian University of Athens
Endovascular treatment of descending thoracic aortic dissection
Abstract
dc:descriptionΟ αορτικός διαχωρισμός (ΑΔ) αποτελεί την πλέον θανατηφόρα εκδήλωση του οξέος αορτικού συνδρόμου. Η επίπτωσή του φθάνει τις 30 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο ανθρώπους/έτος. Χωρίς αντιμετώπιση, ο οξύς ΑΔ τύπου Β έχει θνητότητα 10% στις 30 ημέρες. Η αντιμετώπισή του παραμένει μια πρόκληση. Η χειρουργική αντιμετώπιση εμφανίζει υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα, ενώ η ενδαγγειακή επιδιόρθωση (TEVAR) παρουσιάζεται ως εναλλακτική λύση. Η παρούσα εργασία αποτελεί ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας των τελευταίων 10 ετών (2004-2014) και αναδρομική μελέτη των πλέον πρόσφατων δημοσιεύσεων. 11 κλινικές μελέτες δημοσιευμένες μετά τον Ιανουάριο 2011 εντοπίστηκαν στο Medline. 3457 ασθενείς (71,6% άρρενες, μέση ηλικία 62,6 έτη) μελετήθηκαν. 2516 είχαν ΑΔ τύπου Β (73,2%). 1909 υπεβλήθησαν σε TEVAR (75,9%). Η θνητότητα στις 30 ημέρες ήταν 7%. Ως επιπλοκές αναφέρονται ενδοδιαφυγές τύπου Ι-ΙΙ (σε μερικές περιπτώσεις ΙΙΙ) (11,5%), εγκεφαλικό επεισόδιο (5,9%) και παραπληγία (3%). Επανεπέμβαση χρειάστηκε το 6% αυτών. Η παρούσα εργασία παρέχει πληροφορίες σχετικά με την τεχνική επιτυχία, τα πιθανά πλεονεκτήματα και επιπλοκές και την επιβίωση των ασθενών που υποβάλλονται σε TEVAR για ΔΑ τύπου Β. Πρέπει, όμως, να ληφθούν υπόψιν περιορισμοί, όπως σε κάθε προηγούμενη αναδρομική μελέτη που δείχνει πως το TEVAR είναι τεχνικά εφικτό με λιγότερες επιπλοκές. Μακροπρόθεσμα αποτελέσματα αναμένονται για να αξιολογηθεί η πραγματική του αποτελεσματικότητα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Ροδίτης Κωνσταντίνος-Παναγιώτης
Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1314808