National and Kapodistrian University of Athens
Review of literature in robotic transaxillary thyroidectomy
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια έχουν περιγραφεί πολυάριθμες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για τη χειρουργική του θυρεοειδούς αδένα. Αν και έχουν αποδειχθεί ασφαλείς και με καλά χειρουργικά αποτελέσματα, οι συγκεκριμένες τεχνικές δε χαίρουν ακόμη ευρείας πρακτικής, λόγω τεχνικών κυρίως μειονεκτημάτων. Το ρομποτικό σύστημα αναπτύχθηκε για να ξεπεραστούν τα όρια της ενδοσκοπικής χειρουργικής. Πρόσφατα εισήχθη η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή για την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική του θυρεοειδούς, έχοντας αποδειχθεί ιδιαίτερα δημοφιλής στο χειρουργικό τομέα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διεξαγωγή ανασκόπησης στη βιβλιογραφία, όσον αφορά τη διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή. Μέθοδοι: Τα άρθρα εντοπίστηκαν μέσω αναζήτησης των ακόλουθων λέξεων-κλειδιών: "διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή", "ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική θυρεοειδούς" και "ρομποτικά υποβοηθούμενη θυρεοειδεκτομή». Κατόπιν αξιολογήθηκαν οι παράμετροι: χειρουργικός χρόνος, μετεγχειρητικές επιπλοκές, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μετεγχειρητικός πόνος και αισθητική ικανοποίηση του ασθενή, σε σύγκριση με τις συμβατικές χειρουργικές και ενδοσκοπικές τεχνικές. Αποτελέσματα: Ο συνολικός αριθμός των ασθενών ήταν 6717. Η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή πραγματοποιήθηκε σε 5000 ασθενείς, η ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή σε 276 ασθενείς και η ανοικτή σε 1441 ασθενείς. Όσοι υποβλήθηκαν σε διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή ανέφεραν μεγαλύτερη αισθητική ικανοποίηση, ενώ ο συνολικός χειρουργικός χρόνος ήταν μεγαλύτερος από εκείνη της συμβατικής θυρεοειδεκτομής, με μια τάση να γίνεται μικρότερος από εκείνης των ενδοσκοπικών προσεγγίσεων. Οι λοιπές επιπλοκές είχαν παρόμοιους κινδύνους εμφάνισης και στις τρεις τεχνικές. Συμπεράσματα: Από τη μία πλευρά, η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή έχει παρόμοια ποσοστά επιπλοκών με την ανοικτή θυρεοειδεκτομή. Από την άλλη πλευρά όμως, μπορεί να εισάγει τον κίνδυνο νέων επιπλοκών και απαιτεί επιπλέον χειρουργικό χρόνο. Φαίνεται να σχετίζεται με βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά απαιτούνται μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης και ένας μεγαλύτερος αριθμός ασθενών, ώστε να καθοριστεί η ακριβής ογκολογική ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εν λόγω τεχνικής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Τσάμη Χαραλαμπία
Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1315085