National and Kapodistrian University of Athens
Αιμοσφαιρινοπάθειες και μεταλλαγές που τις προκαλλούν
Abstract
dc:descriptionΑιμοσφαιρινοπάθεια: Μια γενετική ατέλεια που οδηγεί στην ανώμαλη δομή μια από τις αλυσίδες σφαιρίνης του μορίου αιμοσφαιρίνης. Οι περισσότερες αιμοσφαιρινοπάθειες δεν είναι κλινικά προφανές. Άλλοι παράγουν τα ασυμπτωματικά ανώμαλα αιματολογικά εργαστηριακά συμπεράσματα. Λίγοι από τους παράγουν τη σοβαρή ασθένεια. Η γενετική ατέλεια μπορεί να είναι ένα αμινοξύ για άλλο (όπως με την πολύ κοινή HB s και τη HB γ και την πλειοψηφία άλλων αιμοφαιρινοπαθειών), τη διαγραφή μιας μερίδας της ακολουθίας αμινοξέος (Hill HB), την ανώμαλη υβριδοποίηση μεταξύ δύο αλυσίδων (HB Lepore), ή την ανώμαλη επιμήκυνση της αλυσίδας σφαιρίνης (σταθερή άνοιξη HB). Η ανώμαλη αλυσίδα που οδηγεί μπορεί να είναι η αλυσίδα α (HB γ Φιλαδέλφεια), αλυσίδα β (HB s, HB Γ),γ αλυσίδα (HB φ Τέξας ), ή αλυσίδα 5α (HB Α2Flatbush). Αυτές οι ανωμαλίες των αιμοσφαιρινοπαθειών μπορούν να προκαλέσουν ποικίλες σημαντικές επιπτώσεις στη φυσιολογία, κατωτέρω σε μεγαλύτερο βάθος, αλλά τα αυστηρότερα αιμοσφαιρινοπάθειες χαρακτηρίζονται από την αιμόλυση. Θαλασσαιμία: Μια γενετική ατέλεια που οδηγεί στην παραγωγή μιας ανώμαλα μικρής ποσότητας μιας δεδομένης αλυσίδας ή αλυσίδων αιμοσφαιρίνης. Η ατέλεια μπορεί να έχει επιπτώσεις στο α, το β, γ, ή την αλυσίδα 5α, ή μπορεί να έχει επιπτώσεις σε κάποιο συνδυασμό του β, γ, και γ αλυσίδα στον ίδιο ασθενή (αλλά ποτέ η αλυσίδα α και β μαζί). Το αποτέλεσμα είναι μια δυσαναλογία στην παραγωγή αιμοσφαιρίνης των αλυσίδων και την παραγωγή ενός ανεπαρκούς αριθμού κόκκινων κυττάρων. Τα κύτταρα που παράγονται είναι υποχρωμικά/microcytic και περιέχουν surfeit των απρόσβλητων αλυσίδων που δεν μπορούν στοιχειομετρικά "να ζευγαρώσουν" με τον ανεπαρκή ανεφοδιασμό των θαλασσαιμικών αλυσίδων. Αυτές οι αλυσίδες μπορούν να παραγάγουν τα δυσμενή αποτελέσματα στο κόκκινο κύτταρο και να οδηγήσουν στην καταστροφή του κόκκινου κυττάρου στο κολοκύθι (ατελέσφορη ερυθροποίηση) και στην κυκλοφορία (αιμόλυση). Σημειώστε ότι αυτοί οι δύο ορισμοί δεν είναι αμοιβαία αποκλειστικοί – μερικές αιμοσφαιρινοπάθειες μπορούν επίσης να είναι θαλασσαιμίες, δεδομένου ότι μια δομικά ανώμαλη αιμοσφαιρίνη (μπορεί επίσης να υπολειτουργήσει (θαλασσαιμία). Δεν είναι μερικά, αλλά όλα, αιμοσφαιρινοπάθειες. Μερικές θέσεις στην πρωτεϊνική αλυσίδα μπορούν να ανεχτούν πολλές αντικαταστάσεις χωρίς συμβιβασμό της φυσιολογικής ακεραιότητας της αιμοσφαιρίνης, άλλες θέσεις είναι πολύ ευαίσθητες στις αντικαταστάσεις αμινοξέων. Παραδείγματος χάριν, η αντικατάσταση βαλίνης ή λυσίνης για γλουταμινικό στη θέση 6 της αλυσίδας β παράγει αιμοσφαιρίνη το s και το γ. Αφ' ετέρου, η αντικατάσταση της λυσίνης με γλουταμινικό, ασπαραγινικό, και τη θρεονίνη στη θέση 59 της αλυσίδας β παράγει αιμοσφαιρίνες, οι οποίες είναι φυσιολογικά όμοια με κανονική Hb Α. Το γονίδιο Hb s βρίσκεται πρώτιστα στους πληθυσμούς εγγενούς τροπικής αφρικανικής προέλευσης (που περιλαμβάνουν των περισσότερων Αφρικανικός-Αμερικανοί). Η συχνότητα του γονιδίου σε μερικούς αφρικανικούς πληθυσμούς είναι τόσο υψηλή όπως 40% σε αφρικανικός-Αμερικανούς η επίπτωση είναι 8%. Το γονίδιο βρίσκεται επίσης με λιγότερη συχνότητα στους μη- Iνδο-ευρωπαϊκούς αυτόχθονες λαούς της Ινδίας και στη Μέση Ανατολή. Οι σπάνιες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί στους Καυκάσιους της μεσογειακής περιοχής. Το γονίδιο καθιερώθηκε στον τροπικό αφρικανικό πληθυσμό πιθανώς επειδή η έκφρασή της στους ετεροζυγώτες αντέχει οικονομικά κάποια προστασία ενάντια στις κλινικές συνέπειες της προσβολής του πλασμιδίου. Δυστυχώς, η ομοζυγοτεία έκφραση παράγει την ασθένεια κυττάρων δρεπανιών, η οποία είναι μια χρόνια αιμολυτική αναιμία και ένας όρος που διαρκεί συνήθως τη ζωή του ασθενή. Η αιμοσφαιρίνη s έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της έκφρασης της βιοχημικής αστάθειας της με την κατακρήμνιση από τη λύση και τη διαμόρφωση επάνω στις μακροχρόνιες σειρές. Όσο μεγαλύτερο το ποσοστό της Hb s στο κύτταρο, μεγαλύτερη είναι η ροπή στη δρεπάνωση. Επομένως, με δρεπάνωση Hb s 100% ομοζυγώτες) υπό τους καθημερινούς όρους, ενώ χαρακτηριστικοί ετεροζυγώτες (που έχουν συνήθως περίπου 30-40% τη Hb) όχι δρεπάνωση εκτός ενδεχομένως υπό τους εξαιρετικούς φυσιολογικούς όρους. Δεδομένου ότι η Hb s είναι μια μεταλλαγή αλυσίδων β, η ασθένεια δεν φανερώνεται μέχρι έξι μήνες της ηλικίας πριν από εκείνο τον χρόνο η HB s αρκετά "νερώνεται" από τη HB φ (α 2γ 2), η οποία δεν έχει φυσικά καμία αλυσίδα β.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Δουβίτσα Ευφροσύνη
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1315612