National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση των κυττάρων του οδοντικού πολφού στην επούλωση πειραματικά προκλητών καταγμάτων σε επιμυες
Abstract
dc:descriptionΗ οστική αναγέννηση είναι μια καλά ενορχηστρωμένη διεργασία που λαμβάνει χώρα τόσο σε περιπτώσεις οστικής επιδιόρθωσης μετά από τραυματισμό, όσο και στην δια βίου αναδιαμόρφωση (remodeling) του οστού. Ωστόσο, υπάρχουν κλινικές περιπτώσεις όπου οι ενδογενείς μηχανισμοί οστικής επιδιόρθωσης δεν επαρκούν για την επούλωση και υποβοηθούνται με τη χρήση οστικών αυτο- ή αλλο-μοσχευμάτων, αυξητικών παραγόντων, οστεο-επαγωγικών ικριωμάτων και -πρόσφατα- βλαστικών κυττάρων από το μυελό των οστών. Εν τούτοις, η χρήση μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων του μυελού των οστών παραμένει παρεμβατική και σήμερα αναζητούνται και νέες πηγές βλαστοκυττάρων με οστεογενετικό δυναμικό. Δεδομένα της τελευταίας δεκαετίας, έχουν αναδείξει ότι τα κύτταρα του οδοντικού πολφού έχουν δυναμικό ανάλογο των βλαστοκυττάρων του στρώματος του μυελού των οστών in vitro και ικανότητα διαφοροποίησης προς την οστική κατεύθυνση in vivo όταν μεταφερθούν σε έκτοπη θέση σε πειραματόζωα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσουμε την επίδραση των κυττάρων του ανθρώπινου οδοντικού πολφού στην οστική επούλωση προκλητού κατάγματος κνήμης επιμύων. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε ο πολφός από άθικτους έγκλειστους τρίτους γομφίους ενηλίκων ως πηγή μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Ο πολφός καλλιεργήθηκε και τα κύτταρα που προέκυψαν τοποθετήθηκαν στο σημείο του κατάγματος. Η πρόκληση κατάγματος της κνήμης έγινε σε αρσενικούς ενήλικους επίμυς, ηλικίας 3-4 μηνών κατά την επέμβαση. Τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν 2 και 8 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Η ομάδα έλεγχου περιελάμβανε επίμυες με κάταγμα χωρίς την προσθήκη κυττάρων. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα εκτιμήθηκε ακτινολογικά και ιστολογικά. Για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης, Alcian Blue και αλκαλικής φωσφατάσης σε λεπτές τομές παραφίνης από την περιοχή της βλάβης. Τα αποτελέσματά μας, τόσο ακτινολογικά όσο και ιστολογικά, έδειξαν ότι τα κύτταρα του ανθρώπινου οδοντικού πολφού επιταχύνουν την επουλωτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η ακτινολογική αξιολόγηση έδειξε ότι ο πώρος ήταν περισσότερο ομοιογενής στην ομάδα που έλαβε ως θεραπεία τα κύτταρα του πολφού σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ταχύτερη μείωση του μεγέθους του πώρου στα πειραματόζωα με τα κύτταρα. Όσον αφορά την ιστολογική αξιολόγηση, στα πειραματόζωα που θανατώθηκαν 2 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, δεν παρατηρήθηκε κάποια στατιστικώς σημαντική διαφορά. Ωστόσο, 8 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, η επούλωση των καταγμάτων στην ομάδα ελέγχου φαίνεται να είναι ατελής, καθώς εντοπίζονται εστίες ινώδους ιστού. Αντίθετα, στην ομάδα με τα κύτταρα, η επουλωτική διαδικασία έχει ολοκληρωθεί και τα οστά βρίσκονται στο στάδιο της αναδιαμόρφωσης. Συνεπώς, ο οδοντικός πολφός θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα πολλά υποσχόμενα εργαλείο για τη θεραπεία μη-συνενώσεων στο κοντινό μέλλον, καθώς αποτελεί μια εύκολα προσβάσιμη πηγή πολυδύναμων κυττάρων μεσεγχυματικής προέλευσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Συνολάκη Ευγενία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1317717