National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη της καταλυτικής δραστικότητας τρισαμιδοαμινικών συμπλόκων των στοιχείων μετάπτωσης σε αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού
Abstract
dc:descriptionΣτην παρούσα εργασία μελετάται η καταλυτική δραστικότητα μιας νέας οικογένειας συμπλόκων του CoII ως προς αντιδράσεις ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού (CRP). Τα σύμπλοκα αυτά φέρουν μία σειρά τριανιοντικών τριφαινυλαμιδο-αμινικών υποκαταστατών με διαφορετικές πλευρικές ομάδες (αρυλο-, ακυλο-, αλκυλο-) και έχουν γεωμετρία παραμορφωμένης τριγωνικής πυραμίδας. Σε δύο περιπτώσεις, ένα μόριο ακετονιτριλίου καταλαμβάνει την πέμπτη θέση σύμπλεξης. Ηλεκτροχημικές μελέτες δείχνουν ότι σύμπλοκα με αρυλο- και αλκυλο-ομάδες στους υποκατάστατες εμφανίζουν αντιστρεπτά ή ημιαντιστρεπτά κύματα που αποδίδονται στο οξειδοαναγωγικό ζεύγος CoII/CoIII, και οι τιμές δυναμικού κυμαίνονται σε εύρος 575 mV. Από την άλλη πλευρά, σύμπλοκα που οι υποκαταστάτες τους φέρουν ακυλο-ομάδες (δέκτες ηλεκτρονιακής πυκνότητας) εμφανίζουν μη αντιστρεπτά ανοδικά κύματα σε υψηλά δυναμικά, στα οποία μπορεί να συνεισφέρει και οξείδωση των υποκαταστατών. Η καταλυτική δραστικότητα των συμπλόκων ως προς την αντίδραση CRP μελετήθηκε με δύο μονομερή, το στυρένιο (St) και τον μεθακρυλικό μεθυλεστέρα (MMA), σε διάφορους διαλύτες. Σε τολουόλιο, τα σύμπλοκα 2 και 4-6 δίνουν καλές αποδόσεις (60-90%), ενώ άλλα (3 και 7) παρέχουν καλύτερο έλεγχο στις αντιδράσεις πολυμερισμού, αλλά με χαμηλότερες αποδόσεις (12-16% για το PS και 30-45% για το PMMA). Σε THF, παρατηρούνται μεγαλύτερες αποδόσεις και καλύτερος έλεγχος του πολυμερισμού του St (σύμπλοκα 3 και 7) και του MMA (2 και 7). Ο στερεοχημικός παράγοντας δείχνει να παίζει ουσιαστικό ρόλο, αφού τα σύμπλοκα του CoII με τη λιγότερο παρεμποδισμένη πέμπτη θέση σύμπλεξης παρουσιάζουν μεγαλύτερη δραστικότητα και καλύτερο έλεγχο της αντίδρασης. Τα λαμβανόμενα πολυμερή είναι κυρίως συνδιοτακτικά, με λίγες εξαιρέσεις, όπου εμφανίζονται ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά ισοτακτικών τριάδων. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις τα μοριακά βάρη των λαμβανόμενων πολυμερών εμφανίζουν διμοριακές κατανομές, οι οποίες όμως δεν είναι πολύ ευρείες (1,40-2,00). Το δεδομένο αυτό αποτελέι ισχυρή ένδειξη ότι η αντίδραση χωρεί μέσω δύο παράλληλων μηχανισμών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Ραπτόπουλος Γρηγόριος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1318656