Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Μελέτη της μεθυλίωσης των γονιδίων RASSF1A, BRMS1, SOX17 σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου

Abstract

dc:description

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) είναι ο τρίτος πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος στους άνδρες και στις γυναίκες. Σε αντίθεση με τα φυσιολογικά, τα καρκινικά κύτταρα χαρακτηρίζονται από ειδικά πρότυπα υπερμεθυλίωσης στις CpG νησίδες των υποκινητών ορισμένων γονιδίων. Η μεθυλίωση των CpG νησίδων στον καρκίνο συνδέεται με τη φυσιολογική σίγαση της μεταγραφής τους και αποτελεί, επιπρόσθετα με τη μετάλλαξη, μηχανισμό σίγασης ογκοκατασταλτικών γονιδίων. Σκοπός της ερευνητικής αυτής εργασίας είναι η μελέτη της μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων RASSF1A, SOX17 και BRMS1 σε cell free DNA (DNA ελεύθερο κυττάρου) απομονωμένο από πλάσμα και από τομές ιστών και η συσχέτιση των αποτελεσμάτων με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Μελετήθηκαν 107 δείγματα πλάσματος και 20 τομές παραφίνης που ελήφθησαν από ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου.Tα 65 δείγματα προέρχονται από ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση (μεταστατικοί) ενώ τα 42 από ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι 19 τομές παραφίνης προέρχονται από τους αντίστοιχους ασθενείς με χειρουργήσιμο καρκίνο και μια από ασθενή με μετάσταση. Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν 49 δείγματα πλάσματος από υγιείς δότες για το SOX17 και 43 για το RASSF1A. Αρχικά το cell free DNA απομονώθηκε από 200μL πλάσματος ασθενών. Το απομονωμένο DNA τροποποιήθηκε με όξινο θειώδες νάτριο και υποβλήθηκε σε Methylation Specific PCR (MSP). Η αρχή της μεθόδου βασίζεται στις διαφορές στην αλληλουχία που προκαλεί η κατεργασία του DNA με όξινο θειώδες νάτριο και στη χρήση διαφορετικών ζευγών εκκινητών που αναγνωρίζουν τη μεθυλιωμένη και τη μη μεθυλιωμένη αλληλουχία αντίστοιχα .Τέλος τα αποτελέσματα εξετάστηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και χρώση με βρωμιούχο αιθίδιο. Για το BRMS1 στα πρώτα 50 δείγματα τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά (0/50) και αποφασίσαμε να μην συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα καθώς ο όγκος του δείγματος μετά την επεξεργασία με όξινο θειώδες νάτριο είναι πολύ μικρός (10μl). Ο υποκινητής του γονιδίου SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 7,1% (3/42) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου, στο 38,4% (25/65) των μεταστατικών ασθενών και στις τομές ιστών σε παραφίνη στο 52,6% (10/19) των ασθενών με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου και στη μια τομή ιστού σε παραφίνη ενός μεταστατικού ασθενή. Ο υποκινητής του γονιδίου RASSF1A βρέθηκε μεθυλιωμένος στα δείγματα πλάσματος στο 4,6% (3/65) των μεταστατικών ασθενών και μόνο σε μια τομή παραφίνης ασθενή με εγχειρήσιμο καρκίνο του παχέος εντέρου (5,2 %). Τέλος, το γεγονός ότι ο υποκινητής του SOX17 βρέθηκε μεθυλιωμένος, κυρίως στους ασθενείς με διαγνωσμένη μετάσταση, και υπήρξε στατιστικά σημαντική σχέση της μεθυλίωσης του με το στάδιο της νόσου ,μπορεί να αποτελέσει την έναρξη ενός νέου κύκλου ερευνών με σκοπό την εύρεση ενός νέου προγνωστικού δείκτη.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Author dc:creator
  • Μαρκάκη Ευανθία

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:1318676

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
related terms
citation

Μαρκάκη Ευανθία. Μελέτη της μεθυλίωσης των γονιδίων RASSF1A, BRMS1, SOX17 σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου. 2013. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1318676