Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Ο προσδιορισμός των κατασταλτικών κυττάρων της Μυελικής Σειράς σε κακοήθη αιματολογικά νοσήματα

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Τα Κατασταλτικά Κύτταρα της Μυελικής Σειράς (Myeloid-Derived Suppressor Cells - MDSCs) είναι ένας -φαινοτυπικά και λειτουργικά- ετερογενής πληθυσμός άωρων κυττάρων της μυελικής σειράς, που μπορεί να έχουν τόσο μονοκυτταρική (Mono-MDSCs) όσο και κοκκιώδη (Gran-MDSCs) προεύλευση και παίζουν σημαντικά επιβαρυντικό ρόλο στην εξέλιξη των ασθενών με κακοήθη νοσήματα, λόγω της ανοσοκατασταλτικής δράσης τους τόσο στην ειδική, όσο και στη μη-ειδική ανοσολογική απόκριση του οργανισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή των πιο πρόσφατων κατευθυντηρίων οδηγιών για τον προσδιορισμό των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μυελικής Σειράς (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) καθώς και των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων (Tregs), σε δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (CLL), και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα αποτελέσματα από δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (MBL) καθώς και ασθενών με άλλα Β λεμφοϋπερπλαστικά σύδρομα και φυσιολογικών μαρτύρων, με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής πέντε και έξι χρωμάτων. Υλικά & Μέθοδοι: Μελετήθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος 30 ασθενών με Χρόνια Λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), 24 ασθενών με Μονοκλωνική Β-Λεμφοκυττάρωση (ΜΒL), 18 ασθενών με Λεμφουπερπλαστικό Νόσημα πέραν της CLL και της MBL (LPD) και 20 φυσιολογικών μαρτύρων (NC). Τα 92 αυτά δείγματα παραπέμφθηκαν στο Εργαστήριο στο διάστημα Σεπτέμβριος 2015 - Ιούνιος 2016 για προσδιορισμό ανοσοφαινότυπου. Για καθένα από τα δείγματα αυτά, πραγματοποιήθηκε πολυπαραμετρική ανάλυση σε τρία διαφορετικά σωληνάρια: Στο σωληνάριο 1 με τον συνδυασμό: HLADR-FITC/CD64-PE/CD45-ECD/CD14-PC5/CD3-PC7/CD19-PC7 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί των μονοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Μονοκυτταρικής Σειράς (Mono-MDSCs), στο σωληνάριο 2 με τον συνδυασμό: CD15-FITC/CD11b-PC5/CD3-ECD/CD19-ECD/HLADR-PE/CD33-PC7/CD45-AlexaFluor750 έγινε ο προσδιορισμός (σε ποσοστό επί συνόλου λευκοκυττάρων) των Κατασταλτικών Κυττάρων της Κοκκιώδους Σειράς (Gran–MDSCs) και στο σωληνάριο 3 με τον συνδυασμό: CD3-FITC/ CD127-PE/ CD4-ECD/CD25-PC5 έγινε ο προσδιορισμός των Τ- ρυθμιστικών κυτττάρων (Τregs) τόσο σε απόλυτο αριθμό, όσο και σε ποσοστό επί των CD4(+) λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Σε ό,τι αφορά τα Mono-MDSCs, παρατηρήθηκε ότι οι ασθενείς που πάσχουν από CLL, οι ασθενείς που πάσχουν από MBL και οι ασθενείς που πάσχουν από άλλο LPD πέραν των CLL και MBL (MZL, FL, HCL,SLL) παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντική αύξηση των κυττάρων αυτών σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,001, p=0,017 και p0,0001 αντίστοιχα). Βρέθηκε, επίσης, στατιστικώς σημαντική μεγαλύτερη αύξηση των Mono-MDSCs στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με CLL (p=0,03). Bρέθηκε επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs επί συνόλου μονοκυττάρων στους ασθενείς με LPD σε σχέση με τους ασθενείς με MBL (p=0,018). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Mono-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με MBL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Gran-MDSCs, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική αύξηση του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από CLL σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (p=0,007). Bρέθηκε, επιπλέον, στατιστικώς σημαντική αύξηση των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL σε σχέση με τους ασθενείς με LPD (p=0,021). Παρατηρήθηκε, τέλος, αύξηση του ποσοστού των Gran-MDSCs στους ασθενείς με CLL, MBL και LPD σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες αντίστοιχα, καθώς και μεταξύ των CLL και ΜΒL, χωρίς όμως να φθάνει σε στατιστικώς σημαντικά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά τα Tregs, βρέθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση του απόλυτου αριθμού του κυτταρικού αυτού πληθυσμού στους ασθενείς που πάσχουν από LPD σε σχέση με τους ασθενείς που πάσχουν από MBL (p=0,0038). Βρέθηκε επίσης διαφορά, αν και όχι στατιστικά σημαντική, του απόλυτου αριθμού/ του ποσοστού επί των λεμφοκυττάρων των Tregs μεταξύ όλων των ομάδων της μελέτης μας. Συμπεράσματα: Η μελέτη των Mono-MDSCs, των Gran-MDSCs και των Tregs είναι δυνατή με πολυπαραμετρική Κυτταρομετρία Ροής 5 και 6 χρωμάτων. Ο προσδιορισμός των Mono-MDSCs και των Gran-MDSCs πιθανά να συνεισφέρει στην πρόγνωση των ασθενών με CLL, διότι φαίνεται ότι αυτοί οι κυτταρικοί πληθυσμοί παρουσιάζουν σημαντική αύξηση του ποσοστού τους στην CLL, τόσο σε σχέση με την MBL και τα άλλα LPD, όσο και σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες. Σχετικά με τα Tregs, οι διαφορές που βρήκαμε στην παρούσα μελέτη είναι υπαρκτές, εντούτοις όχι στατιστικώς σημαντικές, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη για εντατικότερες έρευνες πάνω στο κομμάτι αυτό της σύγχρονης Ανοσολογίας. Να σημειωθεί τέλος, ότι για την πληρέστερη αξιολόγηση της εκτίμησης που αφορά τη χρήση των MDSCs (Mono-MDSCs και Gran-MDSCs) ως προγνωστικού δείκτη για την CLL, απαιτείται περαιτέρω μελέτη και, βέβαια, σύγκριση και με άλλους προγνωστικούς παράγοντες της νόσου.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Author dc:creator
  • Νικολακάκη Ιωάννα-Μαρία

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:1319171

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
related terms
citation

Νικολακάκη Ιωάννα-Μαρία. Ο προσδιορισμός των κατασταλτικών κυττάρων της Μυελικής Σειράς σε κακοήθη αιματολογικά νοσήματα. 2016. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1319171