National and Kapodistrian University of Athens
Συγκριτική μελέτη της επίδρασης της θεραπείας με βιολογικούς παράγοντες έναντι κλασσικών θεραπευτικών μεθόδων σε δείκτες οξειδωτικού στρες και σε δείκτες φλεγμονής σε ασθενείς με δερματική ψωρίαση.
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μία κοινή καλοήθης, χρόνια φλεγμονώδης συστηματική νόσος στην παθογένεση της οποίας ενέχονται πολυάριθμα φλεγμονώδη κύτταρα και μεσολαβητές. Η θεραπεία της περιλαμβάνει βιολογικούς παράγοντες, δηλαδή anti-TNF-α και anti-IL-12/23 παράγοντες, και μη βιολογικούς, κυρίως την κυκλοσπορίνη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης της θεραπείας με βιολογικούς παράγοντες έναντι κλασσικών θεραπευτικών μεθόδων σε δείκτες οξειδωτικού στρες και σε δείκτες φλεγμονής σε ασθενείς με ψωρίαση κατά πλάκας. Ασθενείς και μέθοδοι: Θα μελετηθούν τρεις ομάδες ασθενών που λαμβάνουν: η πρώτη ομάδα (32 ασθενείς) anti-IL12/23 παράγοντα (ustekinumab), η δεύτερη (34 ασθενείς) anti-TNF-α παράγοντα (infliximab) και η τρίτη (48 ασθενείς) κυκλοσπορίνη. Θα ληφθούν δείγματα αίματος στην έναρξη της θεραπείας (baseline) και 4 μήνες μετά και θα αξιολογηθούν δείκτες οξειδωτικού στρες (πρωτεϊνικά καρβονύλια και μηλονική διαλδεΰδη) και δείκτες φλεγμονής (IL-6, IL-10, IL-12, IL-17, IL-23, TNF-α, φετουίνη). Αποτελέσματα: Στο σύνολο των ασθενών τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων των: IL-6 (σε pg/ml, από 2,27 σε 2,01 με p=0,03), IL-17 (σε pg/ml, από 3,2 σε 1,3 με p=0,03), MDA (σε nM/L, από 1,68 σε 1,10 με p=0,04) και TNFα/IL-10 (από 4,34 σε 3,40, με p=0,02). Για την ομάδα των ασθενών που έλαβαν ustekimumab, παρατηρήθηκε σημαντικότερη μείωση στα επίπεδα των MDA (σε nM/L από 1,41 σε 1,03 με p=0,02), σε αντίθεση με τις άλλες δύο ομάδες. Σημαντική μείωση στα επίπεδα των IL-6 και IL-17 παρατηρείται στις ομάδες των ustekinumab (IL-6 από 2,30 σε 1,90 με p=0,04, IL-17 από 1,79 σε 1,31 με p=0,04) και cyclosporine (IL-6 από 2,70 σε 1,80 με p=0,05, IL-17 από 4,43 σε 1,18 με p=0,03). Σημαντική αύξηση των επιπέδων της φετουίνης, άρα και μείωση της φλεγμονής, παρουσίασε η ομάδα της ustekinumab (σε μg/ml από 28,60 σε 40,30 με p=0,03), σε αντίθεση με την ομάδα της cyclosporine (από 38,80 σε 20,60 με p=0,05) όπου η μείωση δείχνει επιδείνωση της φλεγμονής. Αξιόλογη αύξηση των επιπέδων της IL-12 παρουσιάστηκε στην ομάδα της κυκλοσπορίνης (σε pg/ml από 1,43 σε 1,49 με p=0,02), άρα και επιδείνωση της φλεγμονής, ενώ στις άλλες ομάδες δεν αξιολογείται. Συμπεράσματα: Οι ομάδες που έλαβαν anti-IL12/23 παράγοντα και κυκλοσπορίνη παρουσίασαν βελτίωση τόσο του οξειδωτικού στρες (μείωση MDA) όσο και πλήθους των δεικτών φλεγμονής, με την ustekinumab να υπερτερεί όσον αφορά τη φετουίνη και την IL-12, και να φαίνεται αποτελεσματικότερη. Η anti-TNFα θεραπεία δεν οδήγησε σε ασφαλή συμπεράσματα
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Γραββάνης Κωνσταντίνος
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1319816