National and Kapodistrian University of Athens
Σύγκριση δύο μοντέλων με διαφορετικούς μηχανισμούς πηγής στην εξίσωση των Poisson-Nernst-Planck
Abstract
dc:descriptionΗ μέτρηση της εμπέδησης ηλεκτροχημικών συστημάτων και ειδικότερα η εξάρτηση της από τη συχνότητα είναι γνωστή ως τεχνική φασματοσκοπίας εμπέδησης. Η μέθοδος συνίσταται στη μελέτη της απόκρισης ενός ηλεκτροχημικού συστήματος υπό την επίδραση ενός περιοδικού σήματος δυναμικού μικρής έντασης. Το φαινόμενο διάστασης ουδέτερων σωματιδίων σε ιόντα και η επανασύνδεση ιόντων για να σχηματίσουν ουδέτερα σωματίδια φαίνεται να επηρεάζει την ηλεκτρική εμπέδηση ενός ηλεκτρολυτικού στοιχείου και μελετάται στην παρούσα εργασία με τη διερεύνηση δύο μοντέλων. Το πρώτο αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως χημική αντίδραση μορφής, A- B+ + C-, με δύο συντελεστές να περιγράφουν τη διάσταση και επανασύνδεση των σωματιδίων. Το δεύτερο βασίζεται στην υπόθεση ότι σε κατάσταση θερμοδυναμικής ισορροπίας η συγκέντρωση των ιόντων είναι σταθερή και κάθε απόκλιση από αυτήν γεννά έναν όρο πηγής ανάλογο της απόκλισης, που θέλει να επαναφέρει το σύστημα σε ισορροπία. Η ανάλυση γίνεται αξιολογώντας την ηλεκτρική απόκριση του ίδιου ηλεκτρολυτικού στοιχείου και για τα δύο μοντέλα, ενώ συγκρίνονται τα φάσματα εμπέδησης που παίρνουμε για τις 2 περιπτώσεις. Δείχνεται ότι οι προβλέψεις που γίνονται στα φάσματα της εμπέδησης είναι διαφορετικά για κάθε μοντέλο. Συγκεκριμένα, το πρώτο μοντέλο προβλέπει την ύπαρξη δύο πλατώ στο πραγματικό μέρος της εμπέδησης του ηλεκτρολυτικού στοιχείου, ενώ το δεύτερο προβλέπει μόνον ένα. Οι μετρήσεις της φασματοσκοπίας εμπέδησης θα μπορούσαν να δώσουν πληροφορίες για το έγκυρο μοντέλο που θα χρησιμοποιηθεί για την μελέτη του φαινομένου διάστασης - επανασύνδεσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Σφαρνά Αγγελική
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1319912