National and Kapodistrian University of Athens
Σύνθεση νέων ισχυρών αναστολέων της φωσφορυλάσης του γλυκογόνου με χρήση άρυλο- βενζυλαμινών
Abstract
dc:descriptionΗ φωσφορυλάση του γλυκογόνου (GP) είναι ένα ένζυμο το οποίο σχετίζεται άμεσα με την αποικοδόμηση του γλυκογόνου και τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Για τον λόγο αυτό αποτελεί μόριο-στόχο στην ανάπτυξη φαρμάκων για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη, μιας ασθένειας που τις τελευταίες δεκαετίες έχει πάρει διαστάσεις «επιδημίας». Γνωρίζοντας, από προηγούμενες μελέτες, ότι η β-D-γλυκόζη και παράγωγα αυτής, συνδέονται στο καταλυτικό κέντρο της GP, αναστέλλοντας την δράση της, προκύπτει η πρόκληση για τον σχεδιασμό και την σύνθεση ενώσεων, παραγώγων της β-D-γλυκόζης με την βέλτιστη δυνατή ανασταλτική ικανότητα. Αποτελέσματα από προηγούμενες μελέτες που έχουν γίνει στο εργαστήριο, καταδεικνύουν σειρά παραγώγων της β-D-γλυκοπυρανοζυλοουρακίλης με υποκαταστάτες στην θέση 4 του δακτυλίου της ουρακίλης αρυλαμίνες, και ανασταλτική ισχύ της τάξης των nM. Προς αυτή την κατεύθυνση, και εκμεταλλευόμενοι τα μέχρι στιγμής δεδομένα, στην παρούσα διπλωματική εργασία τέθηκε ως στόχος η σύνθεση Ν4 βενζυλο-παραγώγων με σκοπό τη δημιουργία μιας νέας οικογένειας που θα συνδυάζει τα επιθυμητά για την βελτιστοποίηση της ανασταλτικής ισχύος δομικά χαρακτηριστικά. Η σύνθεση των νέων βενζυλο-παραγώγων έγινε βάσει μεθόδων που έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριο μας, όπως είναι η χρήση μικροκυματικής ακτινοβολίας, κυρίως όμως μέσω εφαρμογής ηπιότερων συνθηκών, λόγω δραστικότητας των υποστρωμάτων βενζυλαμινών που χρησιμοποιήθηκαν. Η κινητική τους μελέτη έδειξε σημαντική ανασταλτική ικανότητα επιβεβαιώνοντας τον συλλογισμό που οδήγησε στην επιλογή των συγκεκριμένων παραγώγων, με τιμές ΙC50 που κυμαίνονταν στην περιοχή των μοριακών συγκεντρώσεων μΜ και nM. Ως πρώτος στόχος τέθηκε η προσπάθεια βελτίωσης μιας σειράς φαίνυλο και διφαίνυλο-υποκατεστημένων παραγώγων, που έχουν συντεθεί στο εργαστήριο μας. Η κινητική μελέτη υπέδειξε ότι ο τρόπος σύνδεσης των διφαίνυλο-υποκατεστημένων βενζυλαμινών(σε θέση πάρα- ή μετα- ως προς τον βενζυλικό δεσμό) στην θέση Ν4 της κυτιδίνης επηρεάζει την ανασταλτική ικανότητα με το μετα-διφαινυλο- υποκατεστημένο να αποτελεί ένα νέο ισχυρότερο σε μοριακή συγκέντρωση nM αναστολέα (ΙC50 = 0,40 ± 0.03 μΜ). Ένας επόμενος στόχος ήταν η προσπάθεια βελτίωσης της ανασταλτικής ικανότητας του ισχυρότερου μέχρι στιγμής αναστολέα του καταλυτικού κέντρου της GP, με αντικατάσταση της ομάδας του 2-οξο-βενζυμιδαζολίου με την 3-μεθυλοφθαλυδραζυνυλο ομάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν μια αρκετά ισχυρή αναστολή στην περιοχή των μΜ, που όμως αποκλίνει από την αναμενόμενη. Η κρυσταλλογραφική μελέτη, η οποία θα δώσει τις αλληλεπιδράσεις ενζύμου- αναστολέα, θα επιβεβαιώσει τις παραπάνω προβλέψεις και θα οδηγήσει στη συμπλήρωση ενός νέου κύκλου, κατευθυνόμενου από τη δομή, ορθολογικού σχεδιασμού αντιδιαβητικών φαρμάκων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Κουλουμούνδρα Βιργινία
Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1320082