National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση των επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα στο πλαίσιο της μελέτης RESPOZE.
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Τα αποτελέσματα πρόσφατων μελετών τεκμηριώνουν τις επιδράσεις της έκθεσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση στην υγεία. Ωστόσο ελάχιστες επιδημιολογικές μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει την μέθοδο των Δεικτών Ποιότητας Αέρα (AQI) για τον χαρακτηρισμό της έκθεσης. Οι AQI χρησιμοποιούνται κυρίως για την ενημέρωση του γενικού πληθυσμού σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας του αέρα και είναι χρήσιμη η διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης τους στο πλαίσιο επιδημιολογικών μελετών. Σκοπός: O σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των βραχυχρόνιων επιδράσεων στην αναπνευστική υγεία παιδιών της έκθεσης σε όζον και σωματίδια (PM10¬) που εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο των δεικτών ποιότητας αέρα (AQIΟ3 και AQIPM10 αντίστοιχα ) στo πλαίσιo της μελέτης RESPOZE. Υλικό και Μέθοδος: Παρακολουθήθηκαν εντατικά 97 παιδιά, 10-11 ετών, στην πόλη της Αθήνας για 35 ημέρες σε συνολική διάρκεια 5 εβδομάδων, και συλλέχθηκαν ημερήσια δεδομένα μέγιστης εκπνευστικής ροής (PEF) με φορητά ροόμετρα καθώς και η ημερήσια εμφάνιση αναπνευστικών συμπτωμάτων. Για τον καθορισμό της έκθεσης έγινε εφαρμογή της μεθόδου του δείκτη ποιότητας του αέρα (AQI) η οποία υπολογίστηκε ως προς τις συγκεντρώσεις του όζοντος και των σωματιδίων. Ο δείκτης ποιότητας του αέρα υπολογίστηκε με δύο διαφορετικούς τρόπους ώστε ο ένας να χαρακτηρίζει το σύνολο της ευρύτερης περιφέρειας (AQI[median]) και ο άλλος την γειτονιά κατοικίας του παιδιού (AQI[local]). Χρησιμοποιήθηκαν μοντέλα επαναλαμβανόμενων μετρήσεων τυχαίων ή σταθερών επιδράσεων, πολλαπλής γραμμικής ή λογιστικής παλινδρόμισης ανάλογα με την έκβαση, ελέγχοντας τις πιθανές συγχυτικές επιδράσεις των κυριότερων μεταβλητών. Αποτελέσματα: Παρατηρήσαμε μικρή επίδραση μεταξύ του AQIΟ3, AQIPM10 και του δείκτη PEF και μη στατιστικά σημαντική. Η σχέση της εμφάνισης ρινικής συμφόρισης με επιδείνωση του AQI βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το Ο3 και όχι με τα PM10. Ενδεικτικά, για κάθε μία μονάδα άνοδο στην κατηγορία του AQI[local] αναμένεται κατά μέσο όρο 35.7% αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης ρινικής συμφόρισης. Η σχέση της εμφάνισης βήχα βρέθηκε επιβαρυντική σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μόνο με το AQI[local]¬Ο3. Συγκεκριμένα, όταν η ποιότητα του αέρα στις περιοχές της Αθήνας είναι σοβαρή, η πιθανότητα εμφάνισης βήχα είναι 14.3 φορές συχνότερη, μετά από τον έλεγχο για AQIΡΜ10, σε σχέση με τις ημέρες που η ποιότητα του αέρα είναι καλή (OR=14.3, p-value<0.001). Επίσης επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική βρέθηκε η σχέση της εμφάνισης βήχα με το AQIΡΜ10. Τέλος, η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος βρέθηκε επιβαρυντική και στατιστικά σημαντική μόνο με το AQI[local]Ο3 και όχι με τα PM10. Συμπεράσματα: Χρησιμοποιώντας την μέθοδο AQI, η οποία εστίαζει στον χαρακτηρισμό της κατάστασης της ποιότητας του αέρα και στην απλούστερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με αυτήν, βρίσκουμε επιδράσεις στην αναπνευστική υγεία παιδιών για την έκθεση στον Ο3 και στα PM10. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία είναι χρήσιμη και έχει εφαρμοστεί ελάχιστα σε μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις των ρύπων στην υγεία. Η παρούσα μελέτη δείχνει την πιθανή χρησιμότητας της μεθόδου και δικαιολογεί περισσότερη μελέτη σε βάθος της χρήσης των AQI στην επιδημιολογία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Στεργιοπούλου Αραβέλα
- Stergiopoulou Aravela
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1324914