National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη κλινικών και κοινωνικο-δημογραφικών χαρακτηριστικών σε νοσηλευόμενα, σε ψυχιατρική μονάδα, παιδιά και εφήβους με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά
Abstract
dc:descriptionΚοινός τόπος της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας είναι η μελέτη της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς εξαιτίας της ανοδικής τάσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα στον εφηβικό πληθυσμό. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η καταγραφή των κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών/εφήβων καθώς κι η μελέτη των μορφών της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς (μη αυτοκτονικός αυτοτραυματισμός, αυτοκτονικός ιδεασμός, απόπειρα αυτοκτονίας) σε ψυχιατρικό, κλινικό, παιδικό κι εφηβικό πληθυσμό. Το δείγμα αποτέλεσαν παιδιά και έφηβοι ηλικίας 7-16 ετών που νοσηλεύτηκαν στην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική κλινική σε ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά παιδιατρικά νοσοκομεία «Αγία Σοφία» κατά τη χρονική περίοδο 2000-2014. Για τις ανάγκες της έρευνας διαμορφώθηκε ένα ερωτηματολόγιο καταγραφής κοινωνικο-δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών παιδιών και εφήβων καθώς επίσης χρησιμοποιήθηκαν και τα εξής ψυχομετρικά εργαλεία: α. ερωτηματολόγιο εκτίμησης οικογένειας: McMaster Family Assessment Device (FAD) β. ερωτηματολόγιο Παιδικής Κατάθλιψης: Children ‘s Depression Inventory (CDI) και γ. η κλίμακα Ολικής Εκτίμησης Παιδιών: Children’s Global Assessment Scale (C-GAS). Τα συμπεράσματα από την έρευνα έδειξαν ότι τα παιδιά κι οι έφηβοι με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά υφίστανται πολλαπλά προβλήματα ιδιαίτερα από το οικογενειακό περιβάλλον. Η παρουσία κι άλλων επιβαρυντικών παραγόντων συντελούν στην εκδήλωση των συγκεκριμένων μορφών αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς. Σε όλο το δείγμα το καταθλιπτικό συναίσθημα και το άγχος είναι σε σημαντικά μεγάλα ποσοστά όπως κι η ψυχιατρική διάγνωση του καταθλιπτικού επεισοδίου. Για τη μελέτη μεταξύ των μορφών της αυτοκαταστροφής πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση. Διαπιστώθηκε ότι είναι δυνατή η συνύπαρξη αυτών κι υπάρχει σχέση μεταξύ τους με κοινά χαρακτηριστικά αλλά και διαφορές. Από τη στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι το άγχος κι η αύξηση στη διάσταση «συναισθηματική εμπλοκή» είναι δύο από τους πιο πιθανούς παράγοντες που συντελούν στην απόπειρα αυτοκτονίας και στην απόπειρα αυτοκτονίας ή και μη αυτοκτονικό αυτοτραυματισμό συγκριτικά με τα παιδιά και εφήβους που δεν έχουν αυτά τα στοιχεία. Καταγράφηκε η διαχρονικότητα της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς κι η αυξητική της τάση στα χρόνια της κοινωνικο-οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Οι πολυεπίπεδες προληπτικές παρεμβάσεις επικεντρωμένες στα παιδιά/εφήβους και στην οικογένεια αποτελεί επιτακτική ανάγκη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καραμήτσου Μαρία
- Karamitsou Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1327104