National and Kapodistrian University of Athens
Η Άκρα Δεξιά σε καθεστώς Μεταδημοκρατίας: η περίπτωση του ουγγρικού Jobbik
Abstract
dc:descriptionΗ εδραίωση και άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μπορεί να εξηγηθεί από τη σκοπιά του πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικού περιβάλλοντος, εντός του οποίου λειτουργούν. Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της «μετα-δημοκρατίας,» (αυταρχική πολιτικο-οικονομική ηγετική ελίτ, έντονη παρουσία πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων στις επιμέρους εθνικές οικονομίες, υποβάθμιση του πολιτικού και επικράτηση των κανόνων της αγοράς και της πολιτικής επικοινωνίας, ερήμην ουσιαστικά της μεγάλης μάζας του πληθυσμού) στο μέτρο που αναγνωρίζονται στις καθ’ όλα λειτουργούσες τυπικά ευρωπαϊκές δημοκρατίες, κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, δημιουργούν ιδιαίτερα ευνοϊκές προϋποθέσεις για να γίνει αποδεκτός ο ακραίος εθνικισμός, ο οικονομικός σωβινισμός ο λαϊκισμός και οι υπερσυντηρητικές αντιλήψεις των κομμάτων της ακροδεξιάς καθώς και οι μέθοδοι που επιλέγουν για την προβολή τους. Η περίπτωση του ανερχόμενου νέο-φασιστικού Jobbik στην Ουγγαρία είναι χαρακτηριστική της διαλεκτικής σχέσης ανάμεσα στον ακροδεξιό εξτρεμισμό και το καθεστώς μετα-δημοκρατίας: η αυταρχική πολιτικο-οικονομική ελίτ γύρω από τον Πρωθυπουργό Viktor Orban επέτρεψε στο Jobbik - ευκολώτερα από κάθε γνήσια αντιπροσωπευτική δημοκρατία - να εφαρμόσει τις ανορθόδοξες πρακτικές του και να συμμετάσχει «ομαλά» στην πολιτική διαδικασία στη χώρα. Η γιγάντωση του ξένου κεφαλαίου, μετά τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις των αρχών της δεκαετίας του 90 και οι επώδυνες συνέπειες στην ουγγρική οικονομία και κοινωνία δικαίωσαν τα αιτήματα των νέο-φασιστών για μια προστατευτική οικονομικο-σωβινιστική πολιτική που βρήκαν έτσι μεγάλη απήχηση στην κοινή γνώμη. Επιπλέον, η αποπολιτικοποίηση των παραδοσιακών κομμάτων, του κυβερνητικού συνασπισμού FIDESZ-KDNP και των διασπασμένων Σοσιαλιστών, και η αδυναμία τους να υποβάλουν προτάσεις – ακόμη λιγότερο να προτείνουν λύσεις – στα σημαντικά προβλήματα που απασχολούν τη σύγχρονη ουγγρική κοινωνία επέβαλε ουσιαστικά τις μέχρι τότε περιθωριοποιημένες αντισημιτικές, αντι-Ρομά, ξενοφοβικές και αντιευρωπαϊκές αντιλήψεις του Jobbik ως τη μοναδική εναλλακτική πρόταση χωρίς αντίλογο. Τέλος, ο αναβαθμισμένος ρόλος των ΜΜΕ και της πολιτικής επικοινωνίας με τα μεταδημοκρατικά χαρακτηριστικά της (γενικόλογος και επιφανειακός λόγος με έμφαση στην ταχύτητα της πληροφορίας, χωρίς σε βάθος ανάλυση) ενίσχυσαν το Jobbik περισσότερο από κάθε mainstream πολιτικό κόμμα αμβλύνοντας ή και υποβαθμίζοντας την ακρότητα των θέσεών του στα αμφιλεγόμενα ζητήματα της πολιτικο-κοινωνικής ατζέντας. Ο μιντιακός πλουραλισμός της σύγχρονης Ουγγαρίας έδωσε στο νέο-φασιστικό κόμμα τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την αρτιότατη κοινωνική δικτύωσή του και να αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά στρώματα ανεξάρτητα από ιδεολογικούς περιορισμούς, καθιερώνοντας ταυτόχρονα το αντι-συστημικό προφίλ του. Αποτέλεσμα: στις τελευταίες εκλογές του 2014, το Jobbik του Gabor Vona αναδείχθηκε σε τρίτη ισχυρότερη πολιτική δύναμη στην Ουγγρική Βουλή με περισσότερες από το 20% των ψήφων, ενώ, την ίδια χρονιά έστειλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 3 ευρωβουλευτές.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σπανός Γεώργιος
- Spanos Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1329427