National and Kapodistrian University of Athens
«Μελέτη της επαγωγής της έκφρασης μεταλλοπρωτεϊνασών του ιστού (MMPs) κατά τη λοίμωξη από Ελικοβακτήριο του πυλωρού». Στρωμελυσίνη 1 και επαγωγή του φαινομένου Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT)
Abstract
dc:descriptionΠερίληψη Το Helicobacter pylori αποτελεί την κύρια αιτία γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους ενώ ο μείζων παράγοντας παθογένειας CagA αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης γαστρικού αδενοκαρκινώματος. Η H. pylori μόλυνση έχει προταθεί ότι εμπλέκεται στην αυξο-ρύθμιση διαφόρων μεταλλοπρωτεϊνασών εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (MMPs), μια ομάδα πρωτεολυτικών ενζύμων ικανών για αποδόμηση συστατικών του εξωκυττάριου χώρου, κατά τη διάρκεια χρόνιας γαστρικής φλεγμονής. Προηγούμενα δεδομένα του εργαστηρίου υποδεικνύουν πως η CagA ενδεχομένως εμπλέκεται στην επαγωγή Επιθηλιακής προς Μεσεγχυματική Μετατροπή (EMT) μέσω της αυξορύθμισης της MMP-3 έκφρασης σε γαστρικά επιθηλιακά κύτταρα μολυσμένα με H. pylori. Με σκοπό την επέκταση αυτών των παρατηρήσεων σε ένα in vivo πρότυπο, έλαβε χώρα μόλυνση C57BL/6 ποντικών, διάρκειας 6 και 9 μηνών, με τη χρήση 3 διαφορετικών στελεχών H. pylori, συμπεριλαμβανομένης και μιας ομάδας ελέγχου. Οι ομάδες, ανάλογα με το H. pylori στέλεχος που χρησιμοποιήθηκε, ήταν οι εξής: Hp1: HPARE (CagA-θετικό στέλεχος, n=20), Hp2: CagA-knockout HPARE μετάλλαγμα (n=20) Hp3: SS1 στέλεχος αναφοράς (CagA θετικό, cagPAI-ανενεργό => ανενεργό σύστημα μεταφοράς τύπου IV: T4SS, n=20) καθώς και η ομάδα ελέγχου αμόλυντων ποντικών (n=18). Η H. pylori μόλυνση στους 6 και 9 μήνες επιβεβαιώθηκε και στις 3 ομάδες μελέτης μέσω ανίχνευσης IgG αντισωμάτων. Στους 6 μήνες η ομάδα Hp1 παρουσίασε την υψηλότερη επαγωγή IgG, υποδηλώνοντας μια ανοσιακή απόκριση εξαρτώμενη από την έκφραση και ενδοκυτταρική μεταφορά της CagA. Ακολούθως, στους 9 μήνες, τόσο η ομάδα Hp1 όσο και η Hp3 εμφάνισαν αντίστοιχα υψηλή επαγωγή αντισωμάτων IgG, γεγονός το οποίο προτείνει ότι η λειτουργία του TIVSS δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη συμμετοχή της CagA στην ανοσιακή απόκριση. Επιπλέον, σύγκριση του αρχικού στελέχους HPARE, με αυτό που απομονώθηκε 9 μήνες πέραν της μόλυνσης δεν παρουσίασε αλλαγές στη λειτουργικότητα της CagA, αναφορικά με την ικανότητα της πρωτεΐνης για επαγωγή φαινοτύπου διασποράς και επιμήκυνσης. Με τη χρήση RT-qPCR έγινε προσδιορισμός των επιπέδων mRNA της MMP-3 από γαστρικούς ιστούς, 6 και 9 μήνες μετά τη μόλυνση. Στους 6 μήνες εμφανίστηκε στατιστικά σημαντική αυξορύθμιση της MMP-3 σε όλες τις μολυσμένες ομάδες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου ενώ στους 9 μήνες, οι Hp1 και Hp3 παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα έναντι της Hp2, υποδηλώνοντας μια CagA εξαρτώμενη απόκριση. Επιπροσθέτως, η H. pylori-επαγόμενη γαστρίτιδα επιβεβαιώθηκε με ιστολογική χρώση ηωσίνης-αιματοξυλίνης ενώ παράλληλα έλαβε χώρα δοκιμασία ανοσοϊστοχημείας για τον προσδιορισμό της πρωτεϊνικής έκφρασης της MMP-3 . Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα επίπεδα έκφρασης ανάμεσα στις ομάδες μελέτης ενώ στους 9 μήνες η MMP-3 εμφανίστηκαν ελαφρώς αυξημένα. Τα αποτελέσματα αυτά προτείνουν μια συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης της CagA-ενός παράγοντα παθογένειας του H. pylori και της επαγωγής MMP-3 από τα κύτταρα του ξενιστή. Δεδομένου ότι η MMP-3 συμμετέχει στη διαδικασία της EMT, η οποία λαμβάνει χώρα και υπό συνθήκες κακοήθειας, ενισχύεται η σύνδεση της CagA με την διαδικασία της κυτταρικής εξαλλαγής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καραγιάννης Ιωάννης
- Karayiannis Ioannis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1333088