National and Kapodistrian University of Athens
Ο ανταγωνισμός για την εκπροσώπηση του κομμουνιστικού χώρου στην Ελλάδα την περίοδο 1974-1977
Abstract
dc:descriptionΟι μετεμφυλιοπολεμικές πολιτικές εξελίξεις στο χώρο της ελληνικής Αριστεράς οδήγησαν ανγκαστικά σε μια δισυπόστατη Αριστερά. Μια Αριστερά με δύο ηγεσίες, την ΕΔΑ μέσα στην Ελλάδα και το ενιαίο ΚΚΕ με έδρα το εξωτερικό και ισχνότατες οργανώσεις στο εσωτερικό. Ήταν σχεδόν νομοτελειακό να επακολουθήσει μια διαδικασία με αποκλίνουσες νοοτροπίες και βαθμιαίας διαφοροποίησης της πολιτικής τους. Για την αριστερά η επιβολή της δικτατορίας δεν σηματοδότησε απλώς μια περίοδο νέας παρανομίας. Λειτούργησε ως καταλύτης σε μια προϋπάρχουσα εσωτερική κρίση, "εγγράφοντας νέα δεδομένα στον πυρήνα της. Ενίσχυσε τις αμφισβητήσεις, επιτάχυνε τις διεργασίες και τις ρήξεις εντός της Αριστεράς". Η ανάγκη επίλυσης του οργανωτικού προβλήματος και η συγκεκριμενοποίηση της πολιτικής του Κόμματος έγινε απαραίτητη, ειδικότερα στις νέες πολιτικές συνθήκες. Η διάσπαση στη 12η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1968 υπήρξε η κορύφωση μιας βαθιάς κρίσης του ΚΚΕ που ξεκινά ουσιαστικά με τη λήξη του Εμφυλίου πολέμου, λύνοντας με αυτόν τον τρόπο τις βαριές κληρονομημένες ιστορικές εκκρεμότητες. Το θέμα του συσχετισμού των δυνάμεων, που διαμορθώθηκε μετά τη διάσπαση του 1968 ανάμεσα στους δύο πόλους της, αποτέλεσε για πολλά χρόνια σημείο διαφωνίας αφού, όπως είναι ευνόητο, καμιά έγκυρη μέτρησή τους δεν ήταν δυνατή σε συνθήκες παρανομίας. Τα περί απόκτησης της πλειοψηφίας του κόσμου της Αριστεράς από το ΚΚΕ Εσωτερικού, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας "αποτελούσαν τον πιο διαδεδομένο μύθο της εποχής". Τίθεται έτσι το ερώτημα, γιατί η πλειοψηφία του κόσμου της παραδοσιακής κομμουνιστικής αριστεράς επιλέγει το ΚΚΕ, αναγορεύοντάς το σε βασικό εκφραστή της. Το κείμενο που ακολουθεί παρακολουθεί και προτείνει μια ερμηνεία των εξελίξεων στον κομμουνιστικό χώρο την πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης. Κινείται στο επίπεδο των βασικών πολιτικών που υιοθέτησαν οι δύο κύριες συνιστώσες του, προσπαθώντας να συναρθρώσει τις διαφορετικές επιλογές σε ένα ενιαίο ερμηνευτικό σχήμα. Δεν αποτελεί την ιστορία της περιόδου, ούτε ενδιαφέρεται να αγκαλιάσει το σύνολο των εξελίξεων. Έτσι, το παρόν κείμενο, προσπαθώντας να αναδείξει τους λόγους που καθόρισαν τους συγκεκριμένους συσχετισμούς στο εσωτερικό του κομμουνιστικού χώρου, παρακολουθεί τις επιλογές των δύο κομματικών σχηματισμών την πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο όπως αυτές αποτυπώνονται στα πολιτικά προγράμματα, τις προγραμματικές διακηρύξεις, αλλά και στον περιοδικό και ημερήσιο κομματικό τύπο. Η εξέταση του πολιτικού προγράμματος, επιχειρείται στη βάση του περιεχομένου των διακηρυκτικών αρχών όπως αποτυπώνονται στα επίσημα κομματικά ντοκουμέντα αλλά και στην πολιτική γραμμή των κομμάτων, δηλαδή στην υλική τους τοποθέτηση στη συγκυρία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Φακίτσας Γεώργιος
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1340942