National and Kapodistrian University of Athens
Η επέμβαση του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα εργασία ερευνά την εν μέρει επιτυχή επέμβαση αρχικά του Βόρειο-Ατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) και στη συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) κατά τη διάρκεια της εθνοτικής κρίσης στην Πρωην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Αρχικά επιχειρείται μία προσέγγιση της έννοιας της επέμβασης στις διεθνείς σχέσεις και πως αυτή νομιμοποιείται τόσο πολιτικά όσο και νομικά. Στη συνέχεια εξετάζεται ο ρόλος και η δράση Διεθνών Οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ στη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, η θεσμική/οργανωτική μετεξέλιξη αυτών, ενώ επιχειρείται επίσης ένας απολογισμός των διάφορων περιεφερειακών και διεθνών προσπαθειών για τη διευθέτηση εθνοτικών συγκρούσεων. Στη συνέχεια εξετάζεται ο σκοπός και ο τρόπος της εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην ΠΓΔΜ. Αναλύεται το θεσμικό πλαίσιο των αποστολών διαχείρισης κρίσεων που αναλαμβάνει γενικά η ΕΕ και οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την ανάληψη αυτών, ενώ στη συνέχεια εξετάζεται η στρατιωτική αποστολή της Ένωσης στην ΠΓΔΜ, η εξάρτηση της στρατιωτικής ικανότητας της ΕΕ από τις υποδομές του ΝΑΤΟ, καθώς και η προβληματική της συνεργασίας των δύο Οργανισμών. Αναπτύσσεται επίσης η αστυνομική αποστολή της Ένωσης, τα διδάγματα και τη συμβολική αξία αυτής, αλλά και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συνδυασμό της στρατιωτικής και αστυνομικής αποστολής στο πλαίσιο της ΕΕ. Ειδικότερα, διερευνώνται, αφενός οι λόγοι για τους οποίους η ΕΕ απέχει ακόμα από το να βρεθεί σε θέση να διεξάγει μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις και αφετέρου οι λόγοι για τους οποίους επιλέγει να επεμβαίνει σε "ώριμες" μετασυγκρουσιακές καταστάσεις. Ακολουθεί η ανάπτυξη της εξέλιξης της ιδιότυπης σχέσης της ΕΕ με το ΝΑΤΟ, ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο εκλαμβάνει ο κάθε ένας Οργανισμός τις επιδιώξεις του άλλου, αλλά και η ανάγκη συνεργασίας των δύο, λόγω ακριβώς της ετεροειδούς και συμπληρωματικής συνεισφοράς αυτών στη διαχείριση κρίσεων. Τέλος παρουσιάζονται τα διδάγματα των δύο αποστολών της ΕΕ, ο τρόπος που αυτές επέδρασαν στην αλλαγή προσανατολισμού, από πλευράς της Ένωσης, στον τομέα της αντιμετώπισης συγκρούσεων, τα όρια της υπερεθνικής δράσης της ΕΕ στους τομείς άμυνας και ασφάλειας, αλλά και οι όποιες πιθανότητες αυτονόμησής τους στους τομείς αυτούς. Η ιδιαιτερότητα της σχέσης ΕΕ και ΝΑΤΟ, όπως και η ανάγκη συνεργασίας τους, αποτελούν επίσης συμπερασματικές παρατηρήσεις.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Κοκοδρούλης Κωνσταντίνος
Subjects
dc:subject × 2Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1441467