Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Βιοχημικός χαρακτηρισμός των διαφόρων μορφών της α-συνουκλείνης σε διαγονιδιακούς επίμυες: Διερεύνηση του ρόλου της αυτοφαγίας διαμεσολαβούμενη από σαπερόνες

Abstract

dc:description

Η προσυναπτική πρωτεΐνη α-συνουκλεΐνη διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην παθογένεση της νόσου του Πάρκινσον. Η φωσφορυλίωσή της στο κατάλοιπο της σερίνης-129, η μετάπτωσή της από τη διαλυτή στην αδιάλυτη διαμόρφωσή της, καθώς και ο σχηματισμός εγκλείστων και αμυλοειδών ινιδίων αποτελούν τα κύρια παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά που διέπουν τη νόσο. Η αγρίου τύπου α-συνουκλεΐνη αποκοδομείται, εν μέρει, μέσω του μονοπατιού αυτοφαγίας μεσολαβούμενης από σαπερόνες (Chaperone mediated autophagy, CMA). Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο βιοχημικός χαρακτηρισμός των ποικίλων διαμορφώσεων της α-συνουκλεΐνης (μονομερής, ολιγομερής, φωσφορυλιωμένη, κατητμησμένη) στους BAC διαγονιδιακούς επίμυες, οι οποίοι υπερεκφράζουν την ανθρώπινη αγρίου τύπου α-συνουκλεΐνη. Επιπλέον, αξιολογήθηκε αν η επαγωγή του μονοπατιού αυτοφαγίας μεσολαβούμενη από σαπερόνες, CMA μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της α-συνουκλεΐνης και την νευροτοξικότητα που αυτή προκαλεί. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύθηκαν οι διαλυτές σε Triton-X και SDS μορφές της α-συνουκλεΐνης σε εγκεφαλικές περιοχές που εμπλέκονται στη νόσο του Πάρκινσον (μετωπιαίος φλοιός, ιππόκαμπος, ραβδωτό σώμα, μεσεγκέφαλος) σε BAC διαγονιδιακούς επίμυες και επίμυες αγρίου τύπου ηλικίας 3 έως 12 μηνών. Επιπλέον, αναλύθηκαν τα επίπεδα ντοπαμίνης και των μεταβολιτών της σε BAC διαγονιδιακούς επίμυες και επίμυες αγρίου τύπου ηλικίας 3 έως 18 μηνών στο μετωπιαίο φλοιό, στον ιππόκαμπο, στο ραβδωτό σώμα και στον αμυγδαλοειδή πυρήνα. Στην προσπάθεια μείωσης των επιπέδων της α-συνουκλεΐνης, αλλά και της βελτίωσης του νευροεκφυλιστικού φαινοτύπου που αυτή επάγει, πραγματοποιήθηκε υπερέκφραση του υποδοχέα LAMP2A, ρυθμοκαθοριστικού σταδίου του μονοπατιού CMA, ή της πράσινης φθορίζουσας πρωτεΐνης, GFP, στη μέλαινα ουσία BAC διαγονιδιακών επίμυων ηλικίας 3 μηνών με τη χρήση ανασυνδυασμένων αδενο-σχετιχόμενων ιών. Τα αποτελέσματά μας αποκάλυψαν συσσώρευση της μονομερούς και κυρίως της ολιγομερούς μορφής της α-συνουκλεΐνης στα διαλυτά σε Triton-X και SDS κλάσματα, η οποία εξαρτάται από την ηλικία και παρουσιάζεται ιδιαιτέρως αυξημένη στην περιοχή του ιππόκαμπου. Η φωσφορυλιωμένη μορφή της α-συνουκλεΐνης στη σερίνη-129 ανιχνεύθηκε κυρίως στο διαλυτό σε Triton-X , αλλά και στο διαλυτό σε SDS κλάσμα στους BAC διαγονιδιακούς επίμυες ήδη από την ηλικία των 3 μηνών. Η υπερέκφραση του λυσοσωμικού υποδοχέα LAMP2A μέσω ιικής έγχυσης στους νευρώνες της μέλαινας ουσίας μείωσε αποτελεσματικά τα επίπεδα της συνολικής α-συνουκλεΐνης στους ντοπαμινεργικούς νευρώνες διαγονιδιακών επίμυων ηλικίας 12 μηνών. Ωστόσο, στη μελέτη μας, δεν αναπαράγαμε την χαρακτηριστική εκφύλιση του ντοπαμινεργικού συστήματος σε BAC διαγονιδιακούς επίμυες , όπως είχε βρεθεί από τον Olaf Reiss την ομάδα του.. Συγκεκριμένα, οι BAC διαγονιδιακοί επίμυες, στην ηλικία των 12 μηνών, δεν παρουσίασαν κανένα χαρακτηριστικό σημάδι εκφύλισης του ντοπαμινεργικού συστήματος, το αντίθετο μάλιστα, ανιχνεύθηκαν αυξημένα επίπεδα ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα επίμυων ηλικίας 3 έως 18 μηνών. Ως εκ τούτου, η υπερέκφραση του υποδοχέα LAMP2A δεν φάνηκε να έχει καμία επίδραση στο ντοπαμινεργικό σύστημα. . Δεν είναι γνωστό που οφείλεται η απόκλιση των ευρημάτων στην παρούσα μελέτη σε σχέση με αυτή του Olaf Riess και συνεργατών. Ο αριθμός των επιμύων που εξετάστηκαν στην μελέτη μας ήταν σχετικά χαμηλός, και επομένως είναι δυνατόν με την μελέτη περισσοτέρων πειραματοζώων να αναδεικνυόταν η εκφύλιση του ντοπαμινεργικού συστήματος και στην δική μας αποικία. Μία άλλη πιθανότητα είναι να υπάρχει μείωση της έκφρασης του διαγονιδίου στα ζώα της αποικίας μας σε σχέση με αυτή που έχει αναφερθεί από το Tubingen. Τα πολύ αυξημένα επίπεδα της ολιγομερούς διαμόρφωσης της α-συνουκλεΐνης, κυρίως στο διαλυτό κλάσμα (Triton-X), σε συνδυασμό με τα αυξημένα επίπεδα της φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης στους BAC διαγονιδιακούς επίμυες, ανιχνεύσιμα ήδη από την ηλικία των 3 μηνών, δεν φαίνεται πάντως να υποστηρίζουν αυτή την άποψη. Είναι πιθανό οι νευρώνες να αναπτύσσουν αντισταθμιστικούς μηχανισμούς έναντι του αυξανόμενου πρωτεϊνικού φορτίου, το οποίο τουλάχιστον στα επίπεδα αυτά, δεν επηρεάζει την επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Μια άλλη πιθανότητα είναι η ύπαρξη της φωσφορυλιωμένης α-συνουκλεΐνης στη σερίνη 129 να μην οδηγεί σε νευροτοξικότητα, αλλά ακόμη να έχει και νευροπροστατευτικές δράσεις. Τέλος, η νόσος του Πάρκινσον αποτελεί μια πολυπαραγοντική διαταραχή, η οποία έχει αποδειχτεί να επηρεάζεται από τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Συνεπώς, το διαφορετικό περιβάλλον διαβίωσης της αποικίας μας, συμπεριλαμβανομένης της σύστασης της παρεχόμενης τροφής καθώς και του μικροβιακού φορτίου της Μονάδας Πειραματοζώων του Ιδρύματος, συμβάλουν στη σύνθεση της μικροχλωρίδας του εντέρου των πειραματοζώων, η οποία με τη σειρά της πιθανά επηρέασε τον παρατηρούμενο φαινότυπο, καθώς έχει προταθεί πως διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην επαγωγή της νόσου του Πάρκινσον. Συμπερασματικά, η υπερέκφραση της αγρίου τύπου α-συνουκλεΐνης στους BAC διαγονιδιακούς επίμυες οδηγεί στην αύξηση της δραστηριότητας των ντοπαμινεργικών νευρώνων, όπως φάνηκε από τα αυξημένα επίπεδα ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Ωστόσο, ο μηχανισμός μέσω του οποίου πραγματοποιείται αυτή η αύξηση παραμένει άγνωστος. Η δραστηριοποίηση του ντοπαμινεργικού συστήματος πιθανά αποτελεί έναν αντιρρυθμιστικό μηχανισμό έναντι των αυξημένων επιπέδων της α-συνουκλεΐνης και ίσως να μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα από τα πρωταρχικά συμπτώματα της παθολογίας του ντοπαμινεργικού συστήματος. Η αποτελεσματική μείωση των επιπέδων της α-συνουκλεΐνης στους ντοπαμινεργικούς νευρώνες της μέλαινας ουσίας, χάρις στην επαγωγή του CMA σε ένα περιβάλλον μιας ήδη εγκαθιδρυμένης παθολογίας της α-συνουκλεΐνης αναδεικνύει περαιτέρω την πιθανή αποτελεσματικότητα της υπερέκφρασης του υποδοχέα LAMP2A ως μια βιώσιμη θεραπευτική προσέγγιση στη νόσο του Πάρκινσον και σε άλλες συνουκλεϊνοπάθειες.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Κορωναίου Μαρία
  • Koronaiou Maria

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:1502107

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Κορωναίου Μαρία; Koronaiou Maria. Βιοχημικός χαρακτηρισμός των διαφόρων μορφών της α-συνουκλείνης σε διαγονιδιακούς επίμυες: Διερεύνηση του ρόλου της αυτοφαγίας διαμεσολαβούμενη από σαπερόνες. 2017. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1502107