Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Η διαδρομή από το πεπερασμένο δίκαιο στην άπειρη δικαιοσύνη στον Ζακ Ντερριντά – Η έννοια του «ανεπίκριτου», ως «φάντασμα» στη σχέση δικαίου και δικαιοσύνης

Abstract

dc:description

Η συγκεκριμένη εργασία θα διερευνήσει με βάση τη ντερριντιανή ανάγνωση τη συγκρουσιακή δομή της δικαιοσύνης, η οποία κινείται πάνω σε διχοτομικά ζεύγη, που ενώ είναι αντιθετικά από τη μια, από την άλλη είναι συγχρόνως και αδιαχώριστα: πεπερασμένο-άπειρο, πλήθος- ενικότητα, ταυτότητα (ίδιο)-ετερότητα (άλλο). Το πρωτοποριακό στοιχείο αυτής της θεώρησης της δικαιοσύνης είναι ότι οι συγκρούσεις στο εσωτερικό της δικαιοσύνης σύμφωνα με τον Ντερριντά δεν υπονομεύουν τη δικα-στική κρίση και απόφαση, αλλά αντίθετα ότι η δικαιοσύνη πραγματώνεται μέσα από τη συνύπαρξη των συγκρουσιακών στοιχείων από τα οποία αποτελείται. Η συγκρουσιακή αυτή δομή στο εσωτερικό της δικαιοσύνης προκύπτει από μια ανεπίλυτη σύγκρουση μεταξύ της δικαιοσύνης ως δικαίου το οποίο απαιτεί πάντοτε την ύπαρξη ενός γενικού κανόνα, ενός γνώμονα με καθολική ισχύ και της δικαιοσύνης που μας καλεί να προστα-τεύσουμε τον άλλο άνθρωπο, την ιδιαιτερότητα της περίπτωσής του, την ενικότητα σύμφωνα με τον Ντερριντά. Αυτές οι συγκρούσεις όμως στο εσωτερικό της δικαιοσύ-νης δεν οδηγούν σε μια αέναη αναμονή για την υλοποίησή της. Αντίθετα η δικαιοσύνη αποτελεί για τον Ντερριντά θέμα ακραίας επιτακτικότητας. Μια δίκαιη απόφαση πρέπει να εφαρμοστεί όσο το δυνατόν ταχύτερα. Η στιγμή δε αυτής της απόφασης δεν μπορεί να περιμένει την πλήρη συγκέντρωση όλων των δεδομένων προκειμένου να εφαρμοστεί ο κανόνας του δικαίου. Η δίκαιη απόφαση απαιτεί να ξεπεράσει ο άνθρωπος τον κανόνα, να αρνηθεί το προγραμματισμένο και να κάνει ένα «άλμα» στο απρογραμμάτιστο και στο ανυπολόγιστο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η δικαιοσύνη παύει να είναι η απλή εφαρμογή κάποιων πεπερασμένων και καταγεγραμμένων κανόνων δικαίου, διευρύνεται ως έννοια και γίνεται απρογραμμάτιστη και ανυπολόγιστη, και ως εκ τούτου, άπειρη. Η στιγμή της απονομής της δικαιοσύνης είναι μια στιγμή «ανεπίκριτου», μη αποφασίσιμου, όπου η δικαιοσύνη ταλαντεύεται μέσα στη δίνη των διχοτομιών που τη συγκροτούν, αλλά στο τέλος εμφανίζεται μπροστά στον άνθρωπο η στιγμή της απόφασης. Οι διχοτομίες που συγκροτούν την έννοια της δικαιοσύνης (πεπερασμένο - άπειρο, πλήθος - ενικότητα, ταυτότητα (ίδιο) -ετερότητα (άλλο) οδηγούν τη δικαιοσύνη σε ένα μη αποφασίσιμο καθεστώς και ακριβώς σ’αυτό το σημείο εμφανίζεται η ύψιστη ευθύνη για να απαλλάξει τη στιγμή της απόφασης από κάθε αυθαίρετη απάντηση του κρίνοντος ή των κρινόντων.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Χαραλάμπους Ιωάννα
  • Haralampous Ioanna

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:1692352

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Χαραλάμπους Ιωάννα; Haralampous Ioanna. Η διαδρομή από το πεπερασμένο δίκαιο στην άπειρη δικαιοσύνη στον Ζακ Ντερριντά – Η έννοια του «ανεπίκριτου», ως «φάντασμα» στη σχέση δικαίου και δικαιοσύνης. 2017. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1692352