National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση παραγόντων ευθυνόμενων για τη χορήγηση αντιβιοτικών σε παιδιά ηλικίας 1-12 ετών
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η αυξανόμενη χρήση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται πολύ συχνά τα τελευταία χρόνια, και ιδιαιτέρως σε παιδιά μικρότερων ηλικιών. Η Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιευμένα δεδομένα του ESAC (2012) παραμένει πρώτη στην κατανάλωση αντιβιοτικών στην κοινότητα, παρόλη τη σταθερή σημαντική μείωση της κατανάλωσης ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει τους παράγοντες εκείνους που ευθύνονται για τη χορήγηση (ορθή ή μη) αντιβιοτικών φαρμάκων σε παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 ετών. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 540 γονείς παιδιών ηλικίας 1 έως 12 ετών από διάφορα δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία και βρεφονηπιακούς σταθμός του Δήμου Ιλίου. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με τη συμπλήρωση από τους γονείς ειδικά σχεδιασμένου ερωτηματολογίου για τις ανάγκες της μελέτης. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με την εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας,Χ2 test. Το επίπεδο σημαντικότητας p του ελέγχου ορίστηκε στις τιμές<0.05. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης, αποτέλεσαν 540 γονείς εκ των οποίων το 78,3% ήταν μητέρες. Το 11,7% άνηκε σε μονογονεική οικογένεια και το μεγαλύτερο ποσοστό 61,5% είχε κοινωνική ασφάλεια ΙΚΑ. Το 8,4% του δείγματος χρειάστηκε να χορηγήσουν αντιβιοτικό στα παιδιά τους στους πρώτους 3 μήνες της ζωής τους. Το 59,6% αναφέρει ότι έχει χορηγήσει φάρμακο στο παιδί του χωρίς ιατρική εντολή και στο 90,7% έχει χορηγήσει αντιπυρετικό, στο 17,8% παυσίπονο, στο 29,5% αντιβηχικό, στο 26,5% αποσυμφορητικό. Ο λόγος που χορήγησαν τα φάρμακα ήταν στο 56,2% διότι είχε πυρετό, και στο 43,6% πυρετό και βήχα. Οι έχοντες ασφάλεια, χορηγούν συχνότερα φάρμακα χωρίς ιατρική εντολή (p= 0,038), όπως επίσης τα άτομα με μεταπτυχιακές σπουδές και τριτοβάθμια εκπαίδευση (p=0,007), και τα άτομα τα οποία δεν επισκέπτονται συχνά παιδίατρο (p<0,001), όπως και τα άτομα τα οποία συμβουλεύτηκαν φαρμακοποιό ή κάποιον άλλον (p<0.001). Αντιπυρετικό συχνότερα χορηγούν οι μητέρες χωρίς ιατρική συνταγή (p=0,034). Παυσίπονο τα άτομα τα οποία είχαν επάγγελμα σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p=0,015), ενώ αντιβηχικό συχνότερα χορηγούν οι εργάτες και οι ασχολούμενοι με τα οικιακά (p=0,003). Οι έγγαμοι αναφέρουν συχνότερα ότι δίνουν φάρμακα στα παιδιά τους κατόπιν ιατρικής εντολής (p=0,001. Στην ερώτηση, αν θεωρούν σωστή τη χορήγηση αντιβιοτικών στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή, διαφώνησαν οι έγγαμοι γονείς (p<0,001) και οι γονείς που έμεναν στα Δυτικά Προάστια (p= 0,010. Συχνότερα καθόλου δεν γνώριζαν τις παρενέργειες των αντιβιοτικών φαρμάκων που χορηγούσαν στα παιδιά τους οι απόφοιτοι Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (p=0,001), όπως και τα άτομα που το επάγγελμά τους δεν ήταν σχετικό με τα επαγγέλματα υγείας (p<0,001). Συμπεράσματα: Σε ένα μεγάλο ποσοστό οι γονείς χορηγούν φάρμακα στα παιδιά τους χωρίς ιατρική εντολή και στο μεγαλύτερο ποσοστό αντιπυρετικά. Η απόφαση αυτή επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Για τις επιπτώσεις χορήγησης φαρμάκων χωρίς ιατρική εντολή χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση από τους επιστήμονες υγείας
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κούβαρη Σμαράγδα
- Kouvari Smaragda
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1693012