National and Kapodistrian University of Athens
Impairment of chaperone-mediated autophagy and nigrostriatal dopaminergic neurodegeneration in mice: the role of endogenous alpha-synuclein
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η συσσώρευση της άλφα-συνουκλεΐνης (alpha-synuclein, SNCA) αποτελεί ένα κεντρικό γεγονός στην παθογένεση της νευροεκφύλισης που παρατηρείται στη νόσο Πάρκινσον. Τελευταία δεδομένα δείχνουν ότι η αναστολή των μηχανισμών αποικοδόμησης της SNCA ίσως είναι μείζονος σημασίας στην έναρξη του παθογενετικού καταρράκτη μηχανισμών που οδηγεί στη νόσο. Μεταξύ άλλων μηχανισμών αποικοδόμησης, η SNCA αποτελεί υπόστρωμα της αυτοφαγίας διαμεσολαβούμενης από σαπερόνες (chaperone-mediated autophagy, CMA), ενός μηχανισμού ειδικής λυσοσωμικής πρωτεόλυσης. Σε μία πρόσφατη in vivo μελέτη, η καταστολή της CMA στη μέλαινα ουσία επιμύων, βρέθηκε ότι οδηγεί σε ενδοκυττάρια συσσώρευση της SNCA και νευροεκφύλιση της μελανοραβδωτής οδού, που αποτελούν τα κύρια παθολογοανατομικά χαρακηριστικά των ασθενών με νόσο Πάρκινσον. Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη επιχειρήθηκε να διερευνηθεί αν η παρατηρούμενη νευροεκφύλιση, ως συνέπεια της αναστολής της CMA, διαμοσελαβείται από τη συσσώρευση της SNCA ή άλλους ανεξάρτητους από την SNCA μηχανισμούς. Μεθοδολογία: Για τα πειράματα της μελέτης, χρησιμοποιήσαμε αγρίου τύπου (wild-type, WT) και διαγονιδιακούς μύες με απενεργοποιημένο το γονίδιο της ενδογενούς SNCA. Για να επιτύχουμε αναστολή της CMA in vivo, πραγματοποιήσαμε ετερόπλευρη στερεοτακτική έγχυση ανασυνδυασμένων αδενο-σχετιζόμενων ιικών φορέων (recombinant adeno-associated viral vectors, rAAV) στη μέλαινα ουσία των μυών. Οι rAAVs έφεραν είτε μία από τις δύο αλληλουχίες (L1 and L2) μικρής αναδίπλωσης RNA (short hairpin RNA, shRNA) που στόχευαν το μεταγράφωμα της μεμβρανικής πρωτεΐνης που σχετίζεται με το λυσόσσωμα 2Α (lysosomal associated membrane protein 2A, LAMP2A) ή μία αλληλουχία μάρτυρα (scambled, Scr). Ο υποδοχέας LAMP2A είναι το ρυθμοκαθοριστικό γεγονός της CMA και επομένως η προς τα κάτω ρύθμισή του οδηγεί σε μείωση της λειτουργίας της CMA. Το αποτέλεσμα της αναστολής της CMA αξιολογήθηκε 8 εβδομάδας μετά την έγχυση με ανοσοϊστοχημικές και βιοχημικές αναλύσεις. Αποτελέσματα: Ανοσοϊστοχημικές χρώσεις για την πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη (green fluorescent protein, GFP), που εξέφραζαν επίσης οι ιικοί φορείς, ανέδειξαν την επιτυχή διαμόλυνση των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας. Μάλιστα, ανιχνεύτηκαν χαμηλότερα ενδοκυττάρια επίπεδα του LAMP2A στη μέλαινα ουσία των μυών, στους οποίους έγινε έγχυση των L1- και L2-φορέων, υποδεικνύοντας επιτυχή προς τα κάτω ρύθμιση του LAMP2A και συνεπώς καταστολή της CMA. Η πτώση των επιπέδων του LAMP2A οδήγησε σε ενδοκυτταροπλασματική συσσώρευση της SNCA στους WT μύες που εγχύθηκαν με L1- και L2-ιικούς φορείς, ενώ παρατηρήθηκαν και πρωτεΐνικά συσσωματώματα θετικά για την SNCA και την ουμπικουιτίνη εντός των νευρώνων των L2-εγχυμένων μυών. Παρατηρήσαμε εκτενή νευροεκφύλιση κατά μήκος της μελανοραβδωτής οδού στα ομόπλευρα ημισφαίρια της έγχυσης, η οποία ήταν εντονότερη στα ζώα που εγχύθηκαν με L2-ιικούς φορείς. Αυτό επιβεβαθώθηκε από στερεολογική μέτρηση των ντοπανιεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας, μέτρηση της πυκνότητας των απολήξεων των ντοπαμινεργικών νευρώνων στο επίπεδου του ραβδωτού σώματος, καθώς επίσης και μέτρηση των επιπέδων ντοπαμίνης με της μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης σε ομογενοποιημένο ιστό ραβδωτού σώματος. Η νευροεκφυλιστική δράση ήταν το ίδιο ισχυρή στους WT όσο και τους SNCA διαγονιδιακούς μυες, αναδεικνύοντας τη σημασία πιθανών ανεξάρτητων από την SNCA μηχανισμών. Η καταστολή του LAMP2A οδήγησε επίσης σε αστρογλοίωση και μικρογλοίωση, χαρακτηριστικά έντονης φλεγμονώδους απόκρισης, τόσο στους WT, όσο και στους διαγνοδιακούς για την SNCA μύες. Δεν εντοπίσαμε ενδοκυττάρια συσσώρευση πρωτεΐνών που σχετίζονται με άλλα νευροκφυλιστικά νοσήματα, όπως η φωσφορυλιωμένη tau και η πρωτεΐνη που προσδένεται στο DNA 43 (TAR DNA-binding protein 43, TDP43), παρότι και οι δύο αποτελούν υποστρώματα της CMA. Συμπεράσματα: Η μελέτη μας επαλήθευσε την in vivo αναστολή του CMA μονοπατιού σαν ένα αποτελεσματικό ζωικό μοντέλο νόσου Πάρκινσον στους μύες, ως συνέχεια των πειραμάτων σε επίμυες, και υπέδειξε τη σημασία μηχανισμών ανεξαρτήτων της SNCA στην εκφύλιση των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας, ως επακόλουθο της καταστολής της CMA. Τα αποτελέσματα αυτά τονίζουν περαιτέρω την κεντρική σημασία του CMA μονοπατιού για την επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας. Μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες αναμένεται να επικεντρωθούν στην αναδίπλωση των μηχανισμών νευροεκφύλισης ως επακόλουθο της καταστολής της CMA, ενδεχομένως εκτείνοντας τα πειράματα σε πρωιμότερα χρονικά διαστήματα μετά την έγχυση.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γεωργάκης Μάριος
- Georgakis Marios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:1936167